[1] Иса оларгъа даа кинаели икяелер айтты:
[2] – Кок Падишалыгъы бунъа ошай: бир падиша озь огълуна никях тою япа.
[3] Тойгъа давет этильген адамларны чагъыртмакъ ичюн, хызметчилерини ёллай. Мусафирлер исе кельмеге истемейлер.
[4] Падиша башкъа хызметчилерини ёллап: «Давет этильгенлерге айтынъыз ки, мен зияфет софрасыны азырладым, огюзлерим ве башкъа бесленген айванларым союлгъан, эписи азыр. Никях тоюна келинъиз!» – дей.
[5] Амма мусафирлер даветке къулакъ асмай, озь ишлерини япалар: бириси озь тарласына, башкъасы – тюкянына кете.
[6] Къалгъанлары исе падишанынъ хызметчилерини тутып, хорлап ольдюрелер.
[7] Падиша пек ачувлана. Аскерлерини ёллап, адам ольдюрген джинаетчилерни ёкъ этип, шеэрни кульге чевире.
[8] Сонъ хызметчилерине: «Никях тою азыр, лякин мусафирлер бунъа ляйыкъ дегиль экенлер.
[9] Ёллар айырылгъан ерлерге барып, кимни расткетирсенъиз, тойгъа чагъырынъыз», – деп буюра.
[10] Хызметчилер ёлгъа чыкъып, расткельгенлернинъ эписини алып келелер: яхшы адамларны да, яманларны да. Бутюн той одасы мусафирлерге тола.
[11] Падиша мусафирлерни корьмек ичюн киргенде, той урбасыны киймеген бир адамны коре.
[12] О онъа: «Достум, сен не ичюн бу ерге той урбасыз кельдинъ?» – деп сорай. Адам исе индемей.
[13] О вакъыт падиша хызметчилерине: «Онынъ къол-аякъларыны багълап, тышарыгъа, къаранлыкъкъа, агълав ве тиш гъыджыртысы ерине ташланъыз», – дей.
[14] Давет этильгенлер чокъ, амма сайлангъанлар аздыр.
[15] Шундан сонъ фериселер кетип, Исанынъ айткъан сёзюне насыл илишеджеклерини анълаштылар.
[16] Исанынъ алдына озь шегиртлеринен берабер Ироднынъ тарафдарларыны ёлладылар. Олар Исагъа: – Оджа, биз билемиз ки, Сен догъру адамсынъ ве Алланынъ ёлуны догъру огретесинъ. Адамлар Сенинъ акъкъынъда не тюшюнгенлери, адам муим олгъаны я да муим олмагъаны Санъа эп бир.
[17] Энди бизлерге айт. Сенинъдже, Къанун боюнджа Римнинъ императорына салым бермек мумкюнми я да мумкюн дегильми? – деп сорадылар.
[18] Лякин Иса оларнынъ яманлыгъыны билип: – Экиюзьлюлер! Сиз Мени не ичюн сынайсыз?
[19] Къана, Манъа салым бериледжек параны косьтеринъиз, – деди. Олар Исагъа бир динар кетирдилер.
[20] – Бу ресим ве язылар кимнинъки? – деп сорады Иса.
[21] – Императорнынъ, – деди олар. – Ойле олса, императорнынъ акъкъыны императоргъа, Алланынъ акъкъыны Аллагъа беринъиз, – деди Иса.
[22] Олар, бу сёзлерни эшитип, шаштылар ве Исаны къалдырып кеттилер.
[23] Шу куню де олюлер тирильмей деген саддукийлер Исанынъ алдына келип, Онъа суаль бердилер:
[24] – Оджа! Муса бизге деди ки, эгер бир адам, бала корьмейип, ольсе, къардашы агъасынынъ апайына эвленсин ве агъасынынъ ерине онъа бала берсин.
[25] Мында еди агъа-къардаш бар экен. Биринджиси эвленип, бала корьмей ольген, апайыны исе къардашына къалдыргъан.
[26] Экинджисинен, учюнджисинен ве единджисинедже эписинен ойле олгъан.
[27] Олардан сонъ къадын да ольген.
[28] Тирилюв куню кельгенде, бу къадын едисинден къайсы бирисининъ апайы оладжакъ? Оларнынъ эписи де онъа эвленген эдилер!
[29] Иса оларгъа джевап берип: – Сизлер пек янълышасыз. Не Языларны, не Алланынъ къудретини билесиз.
[30] Тирилюв куню кельгенде, адамлар не эвленеджеклер, не акъайгъа чыкъаджакълар. Олар коктеки мелеклер киби оладжакълар.
[31] Олюлернинъ тирилювини алсакъ исе, Алла сизге айткъаныны окъумадынъызмы?
[32] О: «Мен Ибраимнинъ Алласым, Исхакънынъ Алласым ве Якъупнынъ Алласы олам», – деген. Алла олюлернинъ дегиль, тирилернинъ Алласыдыр, – деди.
[33] Халкъ буны эшитип, Исанынъ огретювине пек шашты.
[34] Фериселер, Иса саддукийлернинъ агъызларыны къапаткъаныны билип, эписи топландылар.
[35] Олардан бириси, Къанун оджасы, Исаны сынамакъ ниетинде Ондан:
[36] – Оджа! Къанунда энъ муим эмир къайсыдыр? – деп сорады.
[37] Иса онъа: – Рабби-Таалянъны бутюн юрегинънен, бутюн джанынънен ве бутюн акъылынънен сев.
[38] Мына бу биринджи ве энъ муим эмирдир.
[39] Экинджиси де шойле: Якъын адамны озюнъни севгенинъ киби сев.
[40] Шу эки эмирде бутюн Къанун ве Пейгъамберлернинъ Язылары тура, – деп джевап берди.
[41] Фериселер Исанынъ янында топлангъанда, О олардан:
[42] – Месих акъкъында насыл фикиринъиз бар? О, кимнинъ огълу? – деп сорады. – Давутнынъ, – деп джевап бердилер.
[43] Иса оларгъа: – Ойле олса, не ичюн Давут Мукъаддес Рухтан ильхамланып, Онъа «Рабби» дей? О бойле деген:
[44] РАББИ меним Раббиме айтты: – Душманларынъны аякъларынъ астына йыкътырмагъанымдже, Меним онъ тарафымда отур!
[45] Демек, Давут Онъа «Рабби» дей. Насыл олып О, Давутнынъ огълу олур? – деди.
[46] Кимсе Исагъа бир сёз айтып джевап берип оламады. Шу куньден башлап, ич бир адамнынъ Онъа суаль бермеге джесарети етмеди.