[1] О вакъытта Кок Падишалыгъы бунъа ошайджакъ: он къыз лампат алып, киевни къаршыламагъа чыкътылар.
[2] Олардан беши акъылсыз, беши исе акъыллы экен.
[3] Акъылсыз сойлары лампатларны алып, янына зейтюн ягъы алмагъанлар.
[4] Акъыллы сойлары исе лампатларнен бардачыкъларда ягъ алгъанлар.
[5] Киев кеч къалгъаны себебинден, эписи къызлар юкъусырай-юкъусырай юкълап къалдылар.
[6] Яры геджеде бир сес янъгъырады: «Киев келе! Оны къаршыламагъа чыкъынъыз!»
[7] Къызларнынъ эписи турып, яхшы янсын деп, лампатларыны догъурттылар.
[8] Акъылсызлар акъыллыларгъа: «Лампатларымыз сёне, бизлерге ягъларынъыздан беринъиз!» – дедилер.
[9] Акъыллылар джевап берип: «Ёкъ, бизлерге де, сизлерге де ягъымыз етмейджек. Сиз тюкянгъа барып, озьлеринъизге ягъ сатын алынъыз», – дедилер.
[10] Олар ягъ алмагъа кеткенде, киев кельди. Азыр тургъан къызлар киевнен тойгъа кирдилер ве оларнынъ артындан къапу япылды.
[11] Сонъ къалгъан къызлар келип: «Эфендим, эфендим! Бизге ачып бер!» – дедилер.
[12] Лякин о, оларгъа джевап берип: «Сизге догърусыны айтам: ким олгъанынъызны бильмейим», – деди.
[13] Бойлеликнен, эр вакъыт козь-къулакъ олунъыз, чюнки не кунюни, не саатини билесиз.
[14] О вакъытта Кок Падишалыгъында олгъан шейлер бунъа ошайджакълар: бир адам ёлгъа чыкъаджакъ олып, къулларыны чагъырып, озь мал-мулькюни оларгъа авале эте.
[15] Бирисине беш, башкъасына эки, учюнджисине бир бинъ алтын бере – эр бирине къабилиетине коре. Озю исе кете.
[16] Беш бинъ алгъан сою парасыны ишлете ве даа беш бинъ къазана.
[17] Онъа ошап, эки бинъ алгъаны да эки бинъ къоша.
[18] Бир бинъ алтын алгъан адам исе барып, чукъур къаза ве эфендисининъ парасыны сакълай.
[19] Чокъ вакъыт кечкен сонъ къулларнынъ эфендиси къайтып келе ве олардан джевап сорай.
[20] Беш бинъ алгъаны башкъа беш бинъни де кетирип: «Эфендим! Манъа беш бинъ берген эдинъ. Мына, мен оларгъа къошып даа беш бинъ арттырдым», – дей.
[21] Эфенди онъа: «Аферин! Сен яхшы ве садыкъ къул экенсинъ! Кучюк бир иште ишанчлы олгъанынъ ичюн, энди санъа буюк ишлер де берерим. Кель ве меним къуванчымны меннен боль!» – дей.
[22] Эки бинъ алгъан адам да келип: «Эфендим! Манъа эки бинъ берген эдинъ. Мына, мен оларгъа къошып даа эки бинъ арттырдым», – дей.
[23] Эфенди онъа: «Аферин! Сен яхшы ве садыкъ къул экенсинъ! Сен кучюк бир иште ишанчлы олгъанынъ ичюн, энди санъа буюк ишлер де берерим. Кель ве меним къуванчымны меннен боль», – дей.
[24] Бир бинъ алгъаны да келип: «Эфендим! Мен сени къатты адам экенинъни билем. Сен сачмагъан ерден орасынъ, сепмеген ерден джыясынъ.
[25] Шунынъ ичюн, мен сенден къоркъкъанымдан, барып, бинъ алтынны топракъкъа комип, сакъладым. Мына, озь паранъны ал», – дей.
[26] Эфенди онъа джевап берип: «Эй, яман ве дембель къул! Мен сачмагъан ерден оргъанымны, сепмеген ерден джыйгъанымны биле экенсинъ.
[27] Ойле олса, парамны фаизджилерге борджкъа берген олсанъ, мен келип, оны фаизнен алыр эдим.
[28] Энди, ондан бир бинъни алып, он бинъи олгъан адамгъа беринъиз!
[29] Кимде бар олса, онъа даа бериледжек ве онда арткъач олур. Кимде ёкъ олса, ондан олгъаны да тартып алынаджакъ.
[30] Энди бу файдасыз хызметчини тышарыгъа, къаранлыкъкъа, агълав ве тиш гъыджыртысы ерине котерип атынъыз», – дей.
[31] Инсан Огълу шурети ичинде эписи мелеклеринен берабер кельгенде, Озюнинъ шуретли падиша тахтына отураджакъ.
[32] Онынъ огюне эписи халкълар топланаджакълар. Чобан къойларны эчкилерден айыргъаны киби, Инсан Огълу оларны эки къысымгъа боледжек.
[33] Къойларны онъ тарафына, эчкилерини сол тарафына турсатаджакъ.
[34] О вакъытта Падиша онъ тарафындакилерине: – Эй, Меним Бабамдан хайыр алгъанлар, келинъиз! Дюнья яратылгъанындан берли сизлер ичюн мирас олып азырлангъан Падишалыкънынъ саиби олунъыз.
[35] Мен ач эдим, Манъа аш бердинъиз. Сувсагъан эдим, Манъа сув ичирдинъиз. Чет адам эдим, Мени эвлеринъизде къабул эттинъиз.
[36] Чыплакъ эдим, Мени кийиндирдинъиз. Хаста эдим, Мени бакътынъыз. Зинданда эдим, Мени келип корьдинъиз, – дейджек.
[37] Инсафлы адамлар Онъа джевап берип: – Я Рабби! Не вакъыт Сени ач олгъанынъны корип, ашаттыкъ? Я да сувсагъанынъны корип, сув ичирдик?
[38] Не вакъыт Сени чет олгъанынъны корип, эвлеримизде къабул эттик? Я да чыплакъ олгъанынъны корип кийиндирдик?
[39] Не вакъыт Сени хаста олгъанынъны корьдик, я да зинданда олгъанынъда санъа кельдик? – дейджеклер.
[40] Падиша оларгъа джевап берип: – Сизге догърусыны айтам: шу кучюк къардашларымдан бирисине япкъанынъыз – Манъа япкъанынъыздыр, – дейджек.
[41] Сонъ сол тарафындакилерге: – Эй, лянетлилер! Ёкъ олунъ козюмден! Шейтангъа ве онынъ мелеклерине азырланылгъан эбедий атешке тюшюнъиз!
[42] Мен ач эдим, аш бермединъиз. Сувсагъан эдим, сув ичирмединъиз.
[43] Чет адам эдим, Мени эвлеринъизде къабул этмединъиз. Чыплакъ эдим, Мени кийиндирмединъиз. Хаста эдим, зиндангъа тюштим, Мени бакъмадынъыз, – дейджек.
[44] Онъа джевап берип, олар да: – Я Рабби! Сени ач, сувсагъан, чет, чыплакъ, хаста я да зинданда олгъанынъны не вакъыт корип, Санъа ярдым этмедик? – деп сорайджакълар.
[45] О джевап берип, оларгъа: – Сизге догърусыны айтам: шу кучюклернинъ бирисине япмагъанынъыз – Манъа япмагъанынъыздыр, – дейджек.
[46] Шунынъ ичюн, олар эбедий джезагъа, инсафлы адамлар исе эбедий аяткъа бараджакълар.