Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:03

[1] Бойледже, Кок Падишалыгъы бунъа ошай: бир эфенди саба эрте озь юзюм багъына ыргъатларны кирагъа тутмакъ ичюн кете.

[2] О ыргъатларнен кунюне бир динар бермеге келишип, оларны озюнинъ юзюм багъына йиберди.

[3] Саат докъузларда о кене чыкъып, базар мейданында ишсиз тургъан башкъа адамларны корип,

[4] оларгъа: «Сизлер де меним юзюм багъыма барынъыз, мен сизлерге ляйыкъ акъкъынъызны берерим», – деди. Олар бардылар.

[5] Саат он экиде ве уйледен сонъ саат учьте о чыкъып, кене шойле япты.

[6] Саат бешлерде де, акъшам устю даа бир кере мейдангъа чыкъып, анда ишсиз тургъан адамларны корьди де: «Не ичюн сизлер бу ерде кунь бою ишсиз турасыз?» – деп сорады.

[7] Олар исе: «Бизлерни кимсе чалышмакъ ичюн кирагъа тутмады да», – дедилер. О оларгъа: «Сизлер де меним юзюм багъыма барынъыз», – деди.

[8] Акъшам олгъанда, багънынъ саиби озюнинъ идаре хызметчисине: «Ыргъатларны чагъырып, оларгъа, сонъкилерден башлап биринджилеринедже иш акъларыны бер», – деп буюрды.

[9] Саат бешлерде иш башлагъанлар келип, бирер динар алдылар.

[10] Биринджи кельгенлер исе чокъча аладжамыз, деп тюшюндилер. Амма олар да бирер динар алдылар.

[11] Олар иш акъкъыны алып, багъ саибине наразылыкъ бильдире башладылар:

[12] «Бу сонъунда кельгенлер бир саат ишледилер, сен исе оларны, бутюн кунь кучьлю кунеш тюбюнде чалышкъан бизлернен тенъ корьдинъ».

[13] Бунъа джевап берип багъ саиби олардан бирисине: «Достум, мен сени алдатмайым. Сен меннен бир динаргъа келишкен эдинъми?

[14] Энди акъкъынъны алып кет. Мен исе санъа бергеним къадар бу сонъки кельген адамгъа да бермеге истейим.

[15] Озь парамны истегенимдже масраф этмеге акъкъым ёкъмы? Я да мен бойле мераметли олгъанымны пахыллайсынъмы?» – деди.

[16] Бойлеликнен, сонъундакилер биринджи ве биринджилер исе сонъунда оладжакълар.

[17] Иса Ерусалимге ёл алгъанда, тек он эки шегиртини четке чагъырып, оларгъа:

[18] – Шимди биз Ерусалимге келип киреятамыз. Анда Инсан Огълуны баш руханийлер ве Къанун оджаларынынъ къолуна тутып береджеклер. Олар Оны олюмге укюм этеджеклер.

[19] Масхара этмек, къамчыламакъ ве хачкъа мыхламакъ ичюн Оны Аллагъа инанмагъан адамларгъа береджеклер. Учюнджи куню исе О, тириледжек, – деди.

[20] Сонъ Якъупнынъ ве Юханнынъ анасы, Зебедайнынъ къадыны озь огъулларынен берабер Исанынъ янына кельди. Бир шей истемек ниетинен, Онъа бель букти.

[21] Иса ондан: – Сен не истейсинъ? – деп сорады. – Сен Падиша олгъанда, бу меним эки огълумнынъ бириси онъ тарафынъда, экинджиси сол тарафынъда отураджакъларына сёз бер, – деди Онъа къадын.

[22] Иса агъа-къардашкъа джевап берип: – Сизлер не истегенинъизни бильмейсиз. Мен ичеджек къадени ичип олурсызмы? – деди. – Ичермиз! – деди олар.

[23] Иса исе: – Керчектен де, сизлер Мен ичеджек къадени ичеджексиз, амма Меним онъ ве сол тарафымда отурмагъа разылыкъ бермек Меним къолумда дегиль. Бабам бу ерни кимлерге азырлагъан олса, оларгъа береджек, – деди.

[24] Башкъа он шегирти буны эшитип, эки агъа-къардашкъа ачувландылар.

[25] Иса исе оларны янына чагъырып: – Сиз билесиз, башкъа миллетлернинъ башлыкълары оларгъа башлыкъ олалар, ве буюк адамлары оларнынъ устюнде укюм сюрелер.

[26] Амма сизлернинъ аранъызда бойле олмасын. Ким сизде буюк олмагъа истесе, сизге хызметчи олсун.

[27] Ким исе сизлернинъ аранъызда биринджи олмагъа истесе, сизинъ къулунъыз олсун.

[28] Шойле де Инсан Огълу, Озюне хызмет эттирмек ичюн кельмеди. Озю хызмет этмек ве Озь джаныны къурбан этип, чокътан-чокъларны къуртармакъ ичюн кельди, – деди.

[29] Олар Ерихон шеэринден чыкъкъанда, Исанынъ артындан чокъ адам кетти.

[30] Ёл четинде эки кёр отура эди. Иса оларнынъ огюнден кечип кеткенини эшитип: – Я Рабби! Давутнынъ Огълу, бизге мерамет эт! – деп багъыра башладылар.

[31] Адамлар оларнынъ агъызларыны къапатмагъа меджбур этмеге истеселер де, олар даа зияде къычырып: – Я Рабби! Давутнынъ Огълу, бизге мерамет эт! – деп ялвардылар.

[32] Иса токътап, оларны янына чагъырды да: – Сизлер Менден не истейсиз? Сизге не япайым? – деп сорады.

[33] Олар: – Рабби, козьлеримиз ачылсын! – дедилер.

[34] Иса оларны аджып, козьлерине къол тийдирди. Шу ань оларнынъ козьлери ачылды, ве олар Исанынъ артындан кеттилер.

Матта — Chapters