[1] Шу вакъытта виляет укюмдары Ирод Иса акъкъында эшитип,
[2] озюнинъ хызметчилерине: – Бу – Сувгъа Батырыджы Ягъядыр! О, олюлерден къайтып тирильген! Шунынъ ичюн онда аджайип шейлер япмагъа кучю бар, – деди.
[3] -
[4] Мына бу Ирод озь къардашы Филипнинъ сабыкъ апайы Иродияны озюнинъ апайы этип алгъан эди. Сонъ Ягъя онъа: «Къанун боюнджа санъа бу къадынны апай этип алмагъа олмай», – деген. Шунынъ ичюн Ирод Ягъяны якъалап, элини-аягъыны зынджырларнен багълап, зиндангъа аткъан.
[5] Ирод Ягъяны ольдюрмеге истеген, амма халкътан къоркъа экен. Олар Ягъяны пейгъамбер, деп сая эдилер.
[6] Ироднынъ догъгъан кунюне багъышлангъан зияфетте мусафирлер огюне Иродиянынъ къызы чыкъып ойнады. Падиша онынъ ойнагъаныны пек бегенип,
[7] о не истесе бермеге азыр олгъанына ант этти.
[8] Къыз исе анасы огреткени киби: «Манъа мында Сувгъа Батырыджы Ягъянынъ башыны табакъта кетирип бер!» – деди.
[9] Падишаны къайгъы басса да, янында олгъан мусафирлер огюнде ант эткени ичюн, башны кетирсинлер, деп эмир этти.
[10] Джеллятны йиберип, Ягъянынъ башыны алдырды.
[11] Онынъ башыны табакъта кетирип, къызгъа бердилер, о исе анасына алып барды.
[12] Ягъянынъ шегиртлери келип, онынъ беденини алып дефн эттилер. Сонъ барып, бу акъта Исагъа хабер эттилер.
[13] Иса буны эшиткенинен, бир Озю къайыкъкъа отурып, андан адам олмагъан бир ерге кетти. Амма адамлар бу акъта бильдилер, озь шеэрлеринден чыкъып, Онынъ артындан джаяв кеттилер.
[14] Иса къайыкътан чыкъып, чокъ адамларны корьди. О адамларны аджыды ве оларнынъ арасында олгъан хасталарны тедавийледи.
[15] Акъшам тюшкенинен, шегиртлери Онынъ янына келип: – Бу ерде кимсе яшамай экен, эм энди кеч олды. Адамларны йибер, этрафтаки койлерге барып, озьлерине аш сатын алсынлар, – дедилер.
[16] Лякин Иса: – Олар кетмесе де олур, сизлер оларгъа аш беринъиз, – деди.
[17] – Бу ерде бизде тек беш отьмек ве эки балыгъымыз бар, башкъа бир шей ёкъ, – дедилер Онъа.
[18] – Оларны бу ерге, Манъа кетиринъиз, – деди Иса.
[19] Сонъ О адамларгъа от устюне отурмакъны буюрды. Беш отьмекнен эки балыкъны алды, козьлерини коклерге котерип, шукюр дувасыны окъуды. Отьмеклерни больди ве шегиртлерине берди, олар исе адамларгъа даркъаттылар.
[20] Эр кес ашап тойды. Даа артып къалгъан отьмеклернинъ парчаларыны толу он эки сепет джыйдылар.
[21] Ашагъанлар исе къадынлар ве балалардан гъайры беш бинъ адам эди.
[22] Бундан сонъ Иса шегиртлерине, тез-тез къайыкъкъа отурып, гольнинъ къаршы ялысына Ондан эвель кечмеге буюрды. Озю исе адамларны йибереджек эди.
[23] Адамларны йиберген сонъ, бир Озю дува окъумакъ ичюн дагъгъа чыкъты. Акъшам олгъанда, о ерде ялынъыз Озю эди.
[24] Къайыкъ ялыдан узакъта олып, далгъаларнен куреше эди, ель исе къайыкъа къаршы эсмекте эди.
[25] Танъ атмаздан эвель Иса шегиртлери тарафына ёл алды, голь устюнден юрип кетти.
[26] Шегиртлер Онынъ голь устюнден юрип келеяткъаныны корип, пек къоркътылар. – Бу – бир хаялеттир! – деп, къоркъкъанларындан къычырдылар.
[27] Лякин Иса шу ань оларнен лаф этип башлады: – Джесюр олунъыз! Бу – Меним! Къоркъманъыз! – деди.
[28] О вакъытта Пётр: – Я Раббим, эгер бу Сен олсанъ, манъа буюр, мен Сенинъ янынъа сув устюнде юрип барайым! – деди.
[29] Иса: – Кель! – деди. Пётр къайыкътан чыкъып, Исагъа таба сув устюнден кетти.
[30] Лякин ельнинъ кучюни сезип, къоркъты ве бата башлады. – Я Раббим, мени къуртар! – деп багъырды.
[31] Иса шу ань къолуны узатып, оны тутты да: – Эй, иманы аз олгъан, сен не ичюн шубелендинъ? – деди.
[32] Олар къайыкъкъа отургъанларынен, ель тынды.
[33] Къайыкътаки шегиртлер исе Исагъа бель букип: – Керчектен де Сен – Алланынъ Огълусынъ! – дедилер.
[34] Гольни кечип, олар Геннесаретте ялыгъа етип кельдилер.
[35] О ернинъ адамлары Исаны таныдылар. Бутюн этрафларгъа хабер ёллап, Онынъ алдына эписи хасталарны кетирдилер.
[36] Тек урбасынынъ этегине тиймек ичюн Ондан рухсет сорай эдилер, тийгенлер эписи тедавийлене эдилер.