[1] Канун – киләсе яхшы нәрсәләрнењ тѳгәл чагылышы түгел, ә аларныњ күләгәсе генә. Шуња күрә ул, ел саен бер үк корбаннар китереп, Аллаћы алдына килгән кешеләрне беркайчан да камил итә алмый.
[2] Әгәр дә канун моны эшли алса, корбаннар китерүдән туктамаслар идемени? Чѳнки, бер тапкыр чистарынгач, гыйбадәт кылучылар үзләрен гѳнаћлы дип хис итми башларлар иде.
[3] Әмма ләкин корбаннар ел саен гѳнаћ турында искә тѳшереп тора,
[4] чѳнки үгез каны белән кәҗә каны кешенењ гѳнаћын юа алмый.
[5] Шуња күрә, дѳньяга килгәч, Мәсих: «Син корбан китерүне дә, бүләк бирүне дә теләмәдењ, ләкин Син Минем ѳчен тән әзерләдењ, – диде.
[6] – Сине яндырылган хайван корбаннары да, гѳнаћлар ѳчен китерелгән корбаннар да сѳендермәде.
[7] Шунда Мин: „Йа Аллаћы, менә Мин, Изге язма тѳргәгендә Минем хакта язылганча, Синењ ихтыярыњны җиренә җиткерү ѳчен килдем!“ – дидем».
[8] Шулай итеп, башта Ул: «Син корбаннар да, бүләкләр дә, яндырылган корбаннар да, гѳнаћ ѳчен корбаннар да китерүне теләмәдењ, алар Сине сѳендермәде», – диде. Бу корбаннар канун буенча таләп ителүгә дә карамастан, Ул шулай диде.
[9] Аннары Ул: «Менә Мин, Синењ ихтыярыњны җиренә җиткерер ѳчен килдем», – дип ѳстәде. Ул иске килешүне гамәлдән чыгарып, икенчесен – Аллаћы ихтыярын үтәүне гамәлгә кертте.
[10] Аллаћы ихтыяры буенча без Гайсә Мәсихнењ Үз тәнен бер мәртәбә ћәм мәњгелек кѳчкә ия булган корбан итүе белән изге ителдек.
[11] Һәр рухани, кѳн саен гыйбадәт кылып, күп тапкырлар шул ук корбаннарны китерә, әмма алар кешене ћичкайчан гѳнаћлардан арындыра алмый.
[12] Ләкин бу Баш Рухани, гѳнаћлар ѳчен мәњгелек кѳчкә ия булган корбанны бер мәртәбә китергәч, Аллаћыныњ уњ ягына утырды.
[13] Шул вакыттан алып Ул дошманнарыныњ Үз аягы астына баскыч итеп салынуын кѳтә.
[14] Чѳнки бер корбан белән Ул изге ителүчеләрне мәњгегә камил кылды.
[15] Бу хакта безгә Изге Рух та шаћитлек кыла. Башта Ул болай ди:
[16] «Киләчәк кѳннәрдә Мин алар белән тѳзиячәк килешү шушы, – ди Аллаћы. – Мин Үз кануннарымны аларныњ күњелләренә салачакмын, зићеннәренә язып куячакмын».
[17] Аннары Ул болай дип ѳсти: «Аларныњ гѳнаћларын вә явыз эшләрен Мин инде беркайчан да искә алмам».
[18] Болар кичерелгән икән, гѳнаћ ѳчен корбан бирүнењ инде кирәге юк.
[19] Шулай итеп, имандаш туганнар, Гайсә каны белән без Ињ изге урынга ышаныч белән керә алабыз,
[20] Ул безгә яња вә тере юлны ачкан. Бу юл пәрдә, ягъни Аныњ тәне аша бара.
[21] Безнењ Аллаћы йорты башында торучы бѳек Руханиебыз бар.
[22] Шуња күрә, әйдәгез, Аллаћыга ихлас күњел вә иман ышанычлылыгы белән, күњелләребез гѳнаћлы вѳҗданнан чистарынган, тәннәребез чиста су белән юылган хәлдә Аллаћыга якынайыйк.
[23] Үзебез икърар иткән ѳметкә нык тотыныйк, чѳнки безгә вәгъдә биргән Зат тугрылыклы.
[24] Әйдәгез, бер-беребезгә игътибарлы булыйк, бер-беребезне мәхәббәт вә изге эшләргә дәртләндерик.
[25] Кайберәүләр кебек, гыйбадәт кылу ѳчен бергә җыелудан баш тартмыйк, киресенчә, бер-беребезгә кѳч биреп, тагын да ныграк дәртләндереп торыйк, чѳнки Раббы кѳненењ якынлашуын күреп торасыз.
[26] Әгәр дә без, хакыйкатьне танып белгәннән соњ, ањлы рәвештә гѳнаћ кылуыбызны дәвам итәбез икән, гѳнаћлар ѳчен инде бернинди корбан да калмый.
[27] Ә ул чагында инде хѳкемне ћәм Аллаћыныњ дошманнарын яндырачак, бернине дә кызганып тормаячак утны куркынып кѳтеп торасы гына кала.
[28] Муса кануныннан баш тарткан кеше, ике яисә ѳч шаћит күрсәтүе нигезендә, ћич кызганусыз үлемгә дучар ителә.
[29] Алай булгач, Аллаћы Улын аяк астына салып таптаган, Аллаћы килешүенењ аны изгеләндергән канын нәҗес дип санаучы, мәрхәмәт Рухын кимсетүче кеше ни дәрәҗәдә каты җәзага лаек соњ?
[30] Без: «Үч алу Минем эш, Үзем кайтарып бирәчәкмен», – дигән ћәм: «Аллаћы Үз халкын Үзе хѳкем итәчәк», – дигән Затны беләбез.
[31] Тере Аллаћы кулына эләгү коточкыч эш!
[32] Сез Аллаћы яктылыгы сезне яња гына яктыртканнан соњ булып үткән кѳннәрне исегезгә тѳшерегез. Ул чагында сез газапларга каршы кѳрәшүдә нык тора идегез.
[33] Кайвакыт сезне бар халык алдында мәсхәрәләделәр, сезне эзәрлекләделәр, кайвакыт сез боларны үз башыннан кичергән кешеләр янәшәсендә булдыгыз.
[34] Сез тоткынлыктагы кешеләргә теләктәшлек иттегез, милкегездән мәхрүм иткәндә сез сѳендегез дә, чѳнки үзегезнењ әйбәтрәк, мәњгелек байлыгыгыз барын белә идегез.
[35] Кыю булудан туктамагыз, моныњ әҗере зур булачак.
[36] Ләкин Аллаћы ихтыярын үтәр ѳчен сезгә сабырлык кирәк, аны үтәгәннән соњ Аллаћы вәгъдә иткәнне алырсыз.
[37] Чѳнки, Изге язмада язылганча, «Инде күп калмады, ћәм килергә тиешле Зат озак кѳттерми киләчәк.
[38] Минем тәкъва кешем үзенењ инануы белән яшәячәк, ләкин әгәр чигенсә, ул Миња яраклы булмаячак».
[39] Ләкин без иманнан баш тартып ћәлак булучылардан түгел, юк, без иманда торабыз ћәм коткарылачакбыз.