[1] Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
[2] Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.
[3] Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.
[4] Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
[5] Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.
[6] We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.
[7] Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.
[8] To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.
[9] Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich.
[10] A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.
[11] Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
[12] Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
[13] Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
[14] Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem: owszem pożyteczniejszy nad złoto dochód jej.
[15] Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.
[16] Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.
[17] Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
[18] Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.
[19] Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
[20] Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
[21] Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
[22] I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.
[23] Tedy będziesz chodził bezpiecznie droga twoją, a noga twoja nie potknie się.
[24] Jeźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój.
[25] Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.
[26] Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
[27] Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił.
[28] Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie.
[29] Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka.
[30] Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
[31] Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego.
[32] Albowiem przewrotny jest obrzydliwością przed Panem; ale z szczerymi tajemnica jego;
[33] Przeklęstwo Pańskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi,
[34] Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.
[35] Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.