[1] Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
[2] Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
[3] Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.
[4] Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
[5] Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
[6] W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie.
[7] Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
[8] Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się.
[9] Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje.
[10] Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
[11] Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
[12] Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
[13] Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
[14] Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
[15] Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.
[16] Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej, niżeli skarb wielki z kłopotem.
[17] Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść.
[18] Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
[19] Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
[20] Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
[21] Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
[22] Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
[23] Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
[24] Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
[25] Pan wywróci dom pysznych; ale wdowy granicę utwierdzi.
[26] Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne.
[27] Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył.
[28] Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
[29] Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa.
[30] Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
[31] Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
[32] Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
[33] Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.