[1] Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
[2] Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.
[3] Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
[4] Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
[5] Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
[6] Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
[7] Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
[8] Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
[9] Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
[10] Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
[11] Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
[12] Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
[13] Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.
[14] Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.
[15] Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.
[16] Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.
[17] Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
[18] Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
[19] Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?
[20] Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.
[21] Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
[22] Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
[23] Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.
[24] Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.
[25] Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.
[26] Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.
[27] Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.
[28] Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.