[1] Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
[2] Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
[3] Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.
[4] Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.
[5] Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
[6] Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.
[7] Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.
[8] Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
[9] Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
[10] Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.
[11] Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
[12] Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
[13] W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
[14] Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
[15] Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.
[16] Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
[17] Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
[18] Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
[19] Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
[20] Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.
[21] Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
[22] Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
[23] Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
[24] Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
[25] Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.
[26] Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.
[27] Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
[28] Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
[29] Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.
[30] Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.
[31] Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
[32] Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.