[1] Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;
[2] Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.
[3] Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.
[4] Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
[5] Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.
[6] Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.
[7] Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
[8] Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.
[9] Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
[10] Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.
[11] Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.
[12] Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
[13] Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
[14] Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
[15] Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
[16] Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.
[17] Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;
[18] Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
[19] Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
[20] Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.
[21] Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;
[22] Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?
[23] I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.
[24] Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.
[25] Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.
[26] Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.
[27] Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.
[28] Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.
[29] Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.
[30] Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
[31] A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.
[32] Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.
[33] Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;
[34] A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.