[1] Waga fałszywa obrzydliwością jest Panu; ale gwichty sprawiedliwe podobają mu się.
[2] Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
[3] Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
[4] Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
[5] Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
[6] Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.
[7] Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.
[8] Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.
[9] Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.
[10] Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
[11] Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.
[12] Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
[13] Obmówca obchodząc objawia tajemnice; ale kto jest wiernego serca, tai zwierzonej rzeczy.
[14] Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.
[15] Bardzo sobie szkodzi, kto za obcego ręczy; ale kto się chroni rękojemstwa, bezpieczen jest.
[16] Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
[17] Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
[18] Niezbożnik czyni dzieło omylne; ale kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę trwałą.
[19] Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.
[20] Obrzydliwością są Panu przewrotni sercem; ale mu się podobają, którzy żyją bez zmazy.
[21] Złośnik, choć sobie innych na pomoc weźmie, pomsty nie ujdzie; ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie.
[22] Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.
[23] Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
[24] Nie jeden udziela szczodrze, a wżdy mu przybywa; a drugi skąpi więcej niż trzeba, a wżdy ubożeje.
[25] Człowiek szczodrobliwy bywa bogatszy; a kto nasyca, sam też będzie nasycony.
[26] Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; ale błogosławieństwo nad głową tego, który je sprzedaje.
[27] Kto pilnie szuka dobrego, nabywa przyjaźni; ale kto szuka złego, przyjdzie nań.
[28] Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.
[29] Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
[30] Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
[31] Oto jeźli się sprawiedliwemu na ziemi nagroda staje, tedy daleko więcej niezbożnemu i grzesznikowi.