[1] ເລື່ອງທີ່ເຮົາກຳລັງເວົ້າຢູ່ນີ້ມີຂໍ້ສຳຄັນ ຄືພວກເຮົາມີມະຫາປະໂຣຫິດຢ່າງນີ້ ຄືມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ປະທັບຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະທີ່ນັ່ງຂອງ^ຜູ້ຊົງຣິດ^ເດຊາ^ນຸພາບໃນມະຫາສະຫວັນ.
[2] ພຣະອົງບົວລະບັດຮັບໃຊ້ເປັນມະຫາປະໂຣຫິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ສຸດ ຄືຢູ່ໃນສຳນັກຜ້າເຕັນອັນແທ້ຈິງ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນມະນຸດເປັນຜູ້ຕັ້ງຂຶ້ນ ແຕ່ແມ່ນອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງໄວ້.
[3] ເພາະວ່າມະຫາປະໂຣຫິດທຸກຄົນ ໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງເພື່ອໃຫ້ຖວາຍຂອງ^ທານ ແລະຂ້າສັດບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ນີ້ ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີສິ່ງຂອງຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າເໝືອນກັນ.
[4] ບັດນີ້ ຖ້າພຣະອົງຊົງຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ^ໂລກ^ນີ້ ພຣະອົງກໍຈະບໍ່ຊົງເປັນປະໂຣຫິດ ເພາະວ່າມີປະໂຣຫິດທີ່ຖວາຍເຄື່ອງຂອງຕ່າງໆຕາມກົດບັນຍັດຢູ່ແລ້ວ.
[5] ປະການໜຶ່ງ ປະໂຣຫິດເຫລົ່ານັ້ນບົວລະບັດເປັນພຽງແຕ່ແບບແລະເງົາແຫ່ງສິ່ງສັກສິດໃນສະຫວັນ. ເໝືອນໂມເຊ, ເມື່ອເພິ່ນຈະຕັ້ງສຳນັກຜ້າເຕັນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຕືອນສະຕິເພິ່ນວ່າ, “ເຈົ້າຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງ ຕາມແບບຢ່າງທີ່ເຮົາໄດ້ສຳແດງແກ່ເຈົ້າທີ່ເທິງພູນັ້ນ.”
[6] ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຊົງຮັບພາລະກິດ ຊຶ່ງປະເສີດກວ່າຂອງ^ປະໂຣຫິດເຫລົ່ານັ້ນ ເໝືອນດັ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ກາງນັ້ນ ກໍປະເສີດກວ່າພັນທະສັນຍາເດີມ ເພາະວ່າໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍພຣະສັນຍາທັງຫລາຍອັນປະເສີດກວ່າເກົ່າ.
[7] ດ້ວຍວ່າ, ຖ້າພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນບໍ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງແລ້ວ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຊອກພັນທະສັນຍາທີສອງມາແທນ.
[8] ເພາະວ່າພຣະອົງຊົງກ່າວຕິພວກເຂົາວ່າ, “ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ! ພາຍໜ້າຈະມີຄາວໜຶ່ງ ທີ່ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາໃໝ່ ກັບຍາດວົງອິດສະຣາເອນ ແລະຍາດວົງຢູດາ.
[9] ຈະບໍ່ເໝືອນພັນທະສັນຍາ ທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍາ ໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງ^ພວກເຂົາ ໃນເມື່ອເຮົາໄດ້ຈູງມືຂອງ^ພວກເຂົາ ພາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ.’ ເພາະອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ, ‘ເຂົາເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ສົນໃຈຕໍ່ພວກເຂົາ.’
[10] ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວອີກວ່າ, ‘ນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາ ທີ່ເຮົາຈະສັນຍາໄວ້ກັບ ຍາດວົງອິດສະຣາເອນ ພາຍຫລັງສະໄໝນັ້ນ ຄືເຮົາຈະບັນຈຸກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ໄວ້ໃນໃຈຂອງ^ພວກເຂົາ. ເຮົາຈະຈາລຶກກົດບັນຍັດນັ້ນ ໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງ^ເຂົາ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງ^ພວກເຂົາ ແລະຝ່າຍພວກເຂົາຈະເປັນ ພົນລະເມືອງຂອງເຮົາ.
[11] ພວກຂົາຈະບໍ່ສອນເພື່ອນບ້ານ ແລະພີ່ນ້ອງຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນວ່າ, ‘ຈົ່ງຮູ້ຈັກອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ’ ເພາະເຂົາທຸກຄົນຈະຮູ້ຈັກເຮົາ ຕັ້ງແຕ່ຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດ ຈົນເຖິງຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.
[12] ເພາະເຮົາຈະກະຣຸນາຕໍ່ການອະທຳ ຂອງ^ພວກເຂົາ ແລະການຜິດບາບຂອງ^ພວກເຂົາ ເຮົາຈະບໍ່ຈົດຈຳຕໍ່ໄປ.’”
[13] ເມື່ອພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ, “ພັນທະສັນຍາໃໝ່” ກໍເປັນທີ່ເຮັດໃຫ້ພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນ ພົ້ນສະໄໝໄປແລ້ວ ສິ່ງທີ່ພົ້ນສະໄໝແລະເກົ່າໄປແລ້ວ ກໍກຳລັງຈະເສື່ອມສູນໄປ.