[1] Иса он эки шегиртини янына чагъырып, оларгъа джинлернинъ эписини къувмакъ ве хасталыкъларны тедавийлемек ичюн къудрет ве акимлик берди.
[2] Оларны Алланынъ Падишалыгъыны илян этмек ве дертлерни тедавийлемек ичюн ёллап:
[3] – Ёлгъа ич бир шей алманъыз: не ёл таягъы, не торба, не отьмек, не акъча, эки дане урба биле алманъыз, – деди.
[4] – Къайсы эвге кирсенъиз, о ерден кеткендже, шу эвде къалынъыз.
[5] Эгер сизни къабул этмеселер, о шеэрден чыкъкъанда, аякъларынъыздаки тозны биле къакъып кетинъиз. Бу, оларгъа къаршы шаатлыкъ олур.
[6] Шегиртлер кеттилер. Олар къасабадан-къасабагъа кечип, эр ерде Къуванчлы Хаберни илян эте ве эр бир ерде хасталарны тедавийлей эдилер.
[7] Виляет укюмдары Ирод бу вакъиалар акъкъында эшитип, шашмалап къалды. Базылары: «Ягъя олюлерден тирильди»,
[8] башкъалары исе: «Ильяс пейда олды», даа башкъалары: «Къадимий пейгъамберлерден бириси тирильди», – дей эдилер.
[9] Ирод: «Мен Ягъянынъ башыны кестирген эдим де. Амма мен бойле шейлер эшиткен бу адам ким экен?» – деди ве Исаны корьмеге чаре къыдыра башлады.
[10] Эльчилер къайтып кельген сонъ, Исагъа япкъан ишлери акъкъында айтып бердилер. Иса оларны янына алып, оларнен бир Озю олып, Бетсайда шеэрине кетти.
[11] Амма халкъ буны билип, Онынъ артындан кетти. Иса оларны яхшы къаршылап, Алланынъ Падишалыгъы акъкъында оларнен лаф этти ве мухтадж олгъанларны тедавийледи.
[12] Акъшам олаяткъанда, Исанынъ он эки шегирти Онынъ алдына келип: – Бу ерде кимсе яшамай экен. Халкъны йибер, этрафтаки къасаба ве койлерге барып, озьлерине ятмагъа ер ве ашамагъа аш тапсынлар, – дедилер.
[13] – Сизлер оларгъа аш беринъиз! – деди Иса. – Бизим беш отьмек ве эки балыкътан гъайры ич бир шейимиз ёкъ. Я да барып, о къадар адам ичюн аш сатын алайыкъмы? – деди олар.
[14] О ерде беш бинъге якъын акъай бар эди. Иса шегиртлерине: – Халкъны эллишер-эллишер болип, топнен отуртынъыз, – деди.
[15] Шегиртлери бойле япып, эписини отурттылар.
[16] Иса беш отьмекнен эки балыкъны алды ве кокке бакъып, шукюр дувасыны окъуды. Сонъ ашны парчалады ве адамларгъа даркъатмакъ ичюн шегиртлерине берди.
[17] Эр кес ашап тойды. Артып къалгъан парчаларны топлагъанда, он эки буюк сепет толды.
[18] Куньлернинъ биринде Иса ялынъыз Озю къалып дува окъугъанда, Онынъ янына шегиртлери кельди. Иса олардан: – Халкъ Мени ким деп сая? – деп сорады.
[19] Олар джевап берип: – Базылары Сени Сувгъа Батырыджы Ягъя, башкъалары – Ильяс деп саялар, даа башкъалары: «Къадимий пейгъамберлерден бириси тирильди», – дейлер, – дедилер.
[20] Иса олардан: – Я сиз Мени ким деп саясыз? – деп сорады. Пётр Онъа: – Алланынъ Месихи, – деп джевап берди.
[21] Иса буларны бир кимсеге айтмагъа ясакъ этти.
[22] О: – Инсан Огълу чокъ азаплар чекип, акъсакъаллар, баш руханийлер ве Къанун оджалары тарафындан ред этильмек керек. Оны ольдюреджеклер, амма учюнджи куню кельгенде, О, тириледжек, – деди.
[23] Сонъ эр кеске: – Эгер ким Меним артымдан кетмеге истесе, озюнден вазгечип, эр кунь озь хачыны котерип, Меним артымдан юрсюн.
[24] Озь джаныны къуртармагъа истеген адам оны джояджакъ. Ким де Мен ичюн джаныны берсе, оны къуртараджакъ.
[25] Эгер инсан бутюн дюньянынъ саиби олып, озюни джойса я да озю гъайып олса, бундан насыл файда кореджек?
[26] Ким Менден ве Меним сёзлеримден утанса, Инсан Огълу да, Озюнинъ шерефи иле, Бабасынынъ шерефи иле ве мукъаддес мелеклернинъ шерефи иле кельгенде, ондан утаныр.
[27] Сизге догърусыны айтам: мында тургъан адамлар арасында, олюм не олгъаныны бильмейип, Алланынъ Падишалыгъыны кореджек сойлары бар.
[28] Иса бу сёзлерни айткъан сонъ, секиз кунь къадар кечти. Янына Пётрны, Юханны ве Якъупны алып, Иса дува окъумакъ ичюн дагъгъа чыкъты.
[29] Дува окъугъан вакъытта, Исанынъ юзю денъишти, урбалары козь къамаштырып бем-беяз олдылар.
[30] -
[31] Бакъса, кок шуретинде келип, эки адам – Муса ве Ильяс – Исанен субетлеше башладылар, Онынъ Ерусалимге барып, бу дюньядан кетеджеги акъкъында айта эдилер.
[32] Пётр ве онынъ янындакилери терен юкъуда эдилер. Уянгъанда, Исанынъ шуретини ве Онынъ янында тургъан эки адамны корьдилер.
[33] Муса ве Ильяс Исанен сагълыкълашкъанда, Пётр Исагъа: – Саип, бу ерде бизге не яхшы я! Биз учь чалаш къурайыкъ да, бириси Санъа, бириси Мусагъа ве бириси Ильяскъа олсун, – деди. О, не айткъаныны озю де бильмей эди.
[34] Пётр лафыны даа битирмегенде, бир булут пейда олып, оларны кольгесинен къапатты. Шегиртлер булут тюбюнде къалып, пек къоркътылар.
[35] Булутнынъ ичинден бир сес чыкъып: «Бу Меним Огълумдыр; Оны Мен сайладым; Оны динъленъиз!» – деди.
[36] Сес кесильген сонъ, Иса кене бир Озю къалды. Шегиртлер буны гизли туттылар ве корьгенлери акъкъында о куньлери ич кимсеге айтмадылар.
[37] Эртеси куню олар дагъдан тюшкенде, Исаны пек чокъ адам къаршылады.
[38] Бирден халкъ ичинден бир адам багъырып: – Оджам, Санъа ялварам, огълумны бакъса, о меним бирден-бир балам!
[39] Онъа джин уджюм эте, ве о пек къычыра. Джин оны, дудакъларында копюк чыкъкъандже, сарсыта, оны пек чекиштирип, зорнен къалдыра.
[40] Мен Сенинъ шегиртлеринъе джинни къувмагъа ялвардым, лякин оларнынъ къолундан кельмеди, – деди.
[41] Иса бунъа джевап берип: – Эй, имансыз ве бозукъ адамлар! Мен сизнен даа не къадар оладжам? Сизни не къадар чыдап тураджам? Огълунъны бу ерге кетир! – деди.
[42] Бала Исагъа якъынлашкъанда, джин оны ерге йыкътырып сарсытты. Лякин Иса арам рухкъа баланы къыйнамагъа ясакъ этти, баланы тедавийледи ве бабасына берди.
[43] Эр кес Алланынъ улулыгъына шаша эди. Эписи адамлар Исанынъ япкъан ишлеринден тааджипленген вакъытта, О, Озь шегиртлерине:
[44] – Меним сёзлеримни дикъкъатнен динъленъиз: Инсан Огълуны адамларнынъ къолуна тутып береджеклер, – деди.
[45] Олар исе бу сёзлерни анъламай эдилер. Оларны анъламасын деп, манасы оларгъа гизли эди. Исадан сорамагъа исе къоркътылар.
[46] Шегиртлер арасында, олардан къайсы бири энъ буюк, деген дава чыкъты.
[47] Юреклеринде не тюшюнгенлерини бильген Иса бир баланы алып, Озюнинъ янына турсатты да,
[48] оларгъа: – Адым огъруна бу баланы къабул эткен Мени де къабул эте. Ким Мени къабул этсе, Мени Ёллагъанны да къабул эте. Аранъызда энъ кучюк сою эписинден буюктир, – деди.
[49] Юхан исе Исагъа: – Саип, биз Сенинъ Адынънен джинлерни къувгъан бир адамны корьдик. О, бизнен берабер юрмегени ичюн, биз онъа бу шейни япмагъа ясакъ эттик, – деди.
[50] – Онъа ясакъ этменъиз! Ким сизге къаршы чыкъмаса, о сизинъ тарафынъызда, – деди Иса.
[51] Исанынъ кокке котериледжек вакъты якъынлашкъанда, О, Ерусалимге бармакъ къарарына кельди.
[52] Озюнден эвель хаберджилерини ёллады. Олар, Исагъа керек шейлерни азырламакъ ичюн, бир самариели коюне кельдилер.
[53] Амма анда Исаны къабул этмедилер, чюнки О, Ерусалимге кетеяткъаны корюнип тура эди.
[54] Онынъ шегиртлери Якъуп ве Юхан буны корип: – Рабби, буларны ёкъ этмек ичюн коктен атеш тюшсюн деп, айткъанымызны истейсинъми? – дедилер.
[55] Иса исе оларгъа айланып, ясакъ этти.
[56] Сонъ олар башкъа койге кеттилер.
[57] Ёлны девам эткен вакъытта, кимдир Исагъа: – Къайда барсанъ да, мен Сенинъ артынъдан юрмеге азырым, – деди.
[58] Иса онъа: – Тилькилернинъ къобалары бар, коктеки къушларнынъ ювалары бар. Лякин Инсан Огълунынъ башыны ястыкъкъа къойып ятмагъа ери ёкъ, – деп джевап берди.
[59] Башкъасына исе: – Артымдан юр! – деди. Лякин о: – Эфенди, башта барып бабамны дефн этмеге разылыкъ бер, – деди.
[60] Иса онъа: – Олюлер озь олюлерини дефн этсинлер. Сен исе барып, Алланынъ Падишалыгъыны илян эт, – деди.
[61] Башкъа бир адам Онъа: – Эфенди, мен Сенинъ артынъдан юреджем. Тек башта барып эвдекилеримнен сагълыкълашмагъа рухсет эт, – деди.
[62] Иса онъа: – Къолларыны сабанда тутып ве артына айланып бакъкъан эр бир адам Алланынъ Падишалыгъы ичюн келишикли дегиль, – деп джевап берди.