[1] Песах денильген Маясыз Пишкен Пите Байрамы якъынлаша эди.
[2] Баш руханийлернен Къанун оджалары халкътан къоркъып, Исаны ольдюрмеге имкян къыдыра эдилер.
[3] О вакъыт он экиден бириси олгъан, Искариот деп адландырылгъан Иуданынъ ичине Шейтан кирди.
[4] Иуда барып, баш руханийлернен ве Сарай къаравулларынынъ башлыкъларынен Исаны насыл этип якъаламакъ акъкъында анълашты.
[5] Олар севинип, Иудагъа пара бермек къарарына кельдилер.
[6] Иуда бунъа разы олды. Халкъ олмагъанда, оларгъа Исаны сатмакъ ичюн келишкен вакъыт къыдыра башлады.
[7] Маясыз Пишкен Пите Байрамынынъ куню кельди. Онда адамлар Песах къозусыны къурбан чала эдилер.
[8] Иса Пётрнен Юханны ёллап: – Барынъыз да, бизге Песах ашыны азырланъыз, – деди.
[9] Олар Исадан: – Ашны къайда азырлайджагъымызны истейсинъ? – деп сорадылар.
[10] Иса оларгъа: – Шеэрге киргенинъизде, сизге бир бардакъ сув котерип кеткен адам расткеледжек, – деди. – Онынъ пешинден барып, о кирген эвге киринъиз
[11] ве эв саибине шойле денъиз: «Оджа сенден: “Шегиртлеримнен Песах ашыны ашайджакъ одамыз къайда?” – деп сорай».
[12] О адам сизлерге юкъары къатта, энди эр шейи азырлангъан, бир балабан оданы косьтерир. Анда керек шейлерни азырланъыз, – деди.
[13] Шегиртлер барып, эр шейни Иса айткъаны киби таптылар ве Песах ашыны азырладылар.
[14] Вакъты-саати кельгенде, Иса он эки эльчинен берабер софра этрафында ер алды
[15] ве оларгъа: – Сизнен бу Песах ашыны ашамакъны азап чекмезден эвель пек арзу эттим.
[16] Сизлерге айтам: Алланынъ Падишалыгъында Песах олмагъандже, бу ашны ашап оламайджам, – деди.
[17] Къадени элине алып, шукюр этти ве: – Буны алынъыз да, озьара пайлашынъыз.
[18] Сизлерге айтам: Алланынъ Падишалыгъы кельмегендже, Мен бу вакъыттан башлап, юзюм мейвасынынъ ичимлигини ичмейджем, – деди.
[19] Сонъ отьмекни алды, шукюр этип парчалады, шегиртлерине берип: – Бу сиз ичюн берильген Меним тенимдир. Мени анъмакъ ичюн буны япынъыз, – деди.
[20] Аштан сонъ оларгъа къадени узатып, шойле деди: – Бу къаде – сиз ичюн тёкюлеяткъан къанымнен кучьке кирген Янъы Васиеттир.
[21] Амма бакъынъыз! Мени саткъан адам Меннен берабер бир софрада отурмакъта.
[22] Эбет, Инсан Огълунынъ кетеджеги эвельден тайин этильди. Лякин Оны саткъан адамнынъ алына беля!
[23] Эльчилер, олардан къайсы бири буны япаджакъ экени акъкъында бир-биринден сорап башладылар.
[24] Шегиртлернинъ арасында, олардан къайсы энъ буюк олгъаны акъкъында бир тартышма чыкъты.
[25] Лякин Иса оларгъа: – Башкъа миллетлернинъ падишалары озь халкълары устюнде эфендилик этелер. Оларнынъ укюмдарлары «яхшылыкъ япкъанлар», деп адланалар.
[26] Сизде исе ойле олмасын! Аранъыздан ким буюк олса, озюни энъ кучюк киби тутсун. Ким башлыкъ олса, хызметчи киби олсун.
[27] Къайсы бири буюк? Софра башында ер алгъанмы, я да хызмет этип тургъанмы? Софра башында ер алгъан дегильми? Мен исе аранъызда хызмет эткен киби олдым!
[28] Сынав кечкен вакъытларымда Меннен берабер сиз эдинъиз.
[29] Шу себептен, Падишалыкъта башлыкъ этмеге акъкъыны Бабам Манъа бергени киби, Мен бу акъны сизге берем.
[30] Сонъ Меним Падишалыгъымда софрада отурып ашап-ичерсиз, тахтларгъа отурып, Исраильнинъ он эки къабилесине укюм этеджексиз, – деди.
[31] Иса: – Симон, Симон! Мына, Шейтан сизни сынамакъ ве ун киби электен кечирмек ичюн рухсет сорады.
[32] Лякин Мен, имандан таймасын, деп сен ичюн ялвардым. Сен Манъа къайтып кельгенинъде, къардашларынънынъ иманыны къавийлештир, – деди.
[33] Симон Исагъа джевап берип: – Рабби! Мен Сеннен зиндангъа да, олюмге де бармагъа азырым! – деди.
[34] Иса онъа: – Санъа шуны айтам, Пётр: бугунь хораз къычырмаздан эвель, сен Менден учь кере вазгечеджексинъ, – деди.
[35] Иса шегиртлерине: – Мен сизни акъчасыз, торбасыз, аякъкъапсыз ёллагъанымда, бир шейде эксиклигинъиз олдымы? – деди. – Ич бир шейде олмады! – деп джевап берди олар.
[36] – Энди кимнинъ акъчасы олса, озюнен алсын. Кимнинъ торбасы олса, оны да алсын. Кимнинъ къылычы олмаса, урбасыны сатып, къылыч сатын алсын.
[37] Сизлерге айтам: «джинаетчилернен бир сайылды» язылгъан сёзлер Менде беджерильмек керек. Меним акъкъымда айтылгъан сёзлернинъ эписи ерине кельмек керек, – деди оларгъа Иса.
[38] Шегиртлер: – Рабби, мына бу ерде эки къылыч бар! – дедилер. – Етер! – деди Иса.
[39] Эвден чыкъып, адети боюнджа Иса Зейтюн дагъына кетти. Шегиртлери де Онынъ артындан кеттилер.
[40] О ерге кельгенде, Иса оларгъа: – Сынавдан кечмек ичюн, дува окъунъыз, – деди.
[41] Озю исе олардан бир таш атув месафесине четке барды да, тиз чёкип дува окъуп башлады:
[42] – Баба! Эгер истесенъ, бу азаплар къадесини Менден ал! Амма Меним дегиль, Сенинъ истегинъ эда этильсин!
[43] Шу арада коктен бир мелек Исагъа корюнип, Онъа къувет бере башлады.
[44] Иса олюм азабында олып, даа буюк кучьнен дува окъуй башлады. Ондан чыкъкъан тер ерге тамгъан къан тамчыларына ошай эди.
[45] Дува окъугъан сонъ турып, Иса шегиртлерининъ янына кельди. Оларны къайгъыдан юкълап къалгъан алда корьди.
[46] Оларгъа: – Сиз не ичюн юкълайсыз? Къана турынъыз да, сынавдан кечмек ичюн, дува окъунъыз, – деди.
[47] Иса даа бу сёзлерни айткъанда, топлашып кельген адамлар пейда олдылар. Он экиден бири Иуда адлы адам, башкъаларнынъ огюне чыкъып, Исагъа якъынлашты да, Оны опьмеге ынтылды.
[48] Иса онъа: – Иуда, сен Инсан Огълуны опип сатасынъмы? – деди.
[49] Исанынъ янындаки шегиртлери не оладжагъыны анълап: – Рабби, къылычларнен урайыкъмы? – дедилер.
[50] Олардан бириси баш руханийнинъ къулуны урып, онынъ онъ къулагъыны кести.
[51] О вакъыт Иса: – Етер, токътанъыз! – деди де, къулнынъ къулагъына къол тийдирип, оны тедавийледи.
[52] Сонъ Оны алмагъа кельген баш руханийлерге, Сарай къаравулларынынъ башлыкъларына ве акъсакъалларгъа: – Сизлер айдут тутаджакъ киби, къылыч ве таякъларнен силяланып кельдинъиз!
[53] Мен эр кунь Алланынъ Сарайында сизинъ аранъызда олгъанымда, Манъа къол котермей эдинъиз. Амма шимди сизинъ вакътынъыз, къаранлыкънынъ укюми, – деди.
[54] Олар Исаны якъалап, баш руханийнинъ эвине алып бардылар. Узакътан оларнынъ пешинден Пётр кетти.
[55] Азбарнынъ ортасында атеш якъып, этрафында адамлар отурмакъта эдилер. Пётр о адамларнынъ арасында отурды.
[56] Бир хызметчи къыз онынъ атеш янында отургъаныны корип, онъа тикилип бакъты да: – Онен берабер бу адам да эди! – деди.
[57] Пётр къадынгъа: – Эй, къадын, мен Оны танымайым! – деп инкяр этти.
[58] Бираздан сонъ башкъа бир адам Пётрны корип: – Сен де олардан бириси оласынъ! – деди. Пётр онъа да: – Адам, мен олардан бириси дегилим! – деди.
[59] Бир саат къадар кечкен сонъ, даа бириси: – Акъикъатта, Онен берабер бу адам да олгъан. О Галилеядан да, – деди ишанчнен.
[60] Пётр онъа да: – Акъай, сен не айткъанынъны бильмейим, – деди. О вакъыт, Пётр лафыны даа битирмегенде, хораз къычырды.
[61] Рабби Иса айланып, Пётргъа бакъты. Шу ань Пётр Раббининъ онъа: «Бугунь хораз къычырмаздан эвель, сен учь кере Менден вазгечеджексинъ», – деген сёзлерини хатырлады.
[62] Азбардан чыкъып, окюр-окюр агълай башлады.
[63] Исаны тутып тургъан адамлар исе Оны мыскъыллап котеклей башладылар.
[64] Онынъ козьлерини багълап: – Пейгъамберлигинъни косьтер, бизге Сени ким ургъаныны айт! – дей эдилер.
[65] Онъа даа чокъ куфюр сёзлер айта эдилер.
[66] Сабадан халкънынъ акъсакъаллары ве баш руханийлернен Къанун оджалары топланып, Исаны озьлерининъ Юксек Шурасына алып бардылар.
[67] – Месих Сенсинъми? Бизлерге джевап бер! – дедилер. Иса оларгъа: – Сизлерге айтсам, инанмайджакъсынъыз.
[68] Суаль берсем, джевап бермейджексинъиз.
[69] Лякин бундан сонъ Инсан Огълу Къудретли Алланынъ онъ тарафында отураджакъ, – деди.
[70] О вакъыт эписи бирден: – Демек, Сен Алланынъ Огълусынъмы? – деп сорадылар. – Мен О экенимни озюнъиз айтасыз, – деди оларгъа Иса.
[71] Олар исе: – Бизге даа насыл шаатлыкъ керек? Онынъ агъзындан озюмиз эшиттик! – дедилер.