[1] Сонъ Иса Озь шегиртлерине: – Бир зенгин адамнынъ эв идареджиси бар экен. Бир кунь зенгинге, эв идареджиси онынъ мал-мулькюни сарф эткенини айтып, оны къабаатлайлар.
[2] Эфенди эв идареджисини чагъырып: «Сенинъ акъкъынъда эшиткенлерим недир? Ишлеринънинъ эсабыны бер, сен энди эвимде идарелик япмайджанъ», – дей.
[3] Эв идареджиси озь-озюне: «Не япайым экен? Эфендим идареликни къолумдан ала. Ер къазмагъа кучюм етмей, тиленмеге утанам», – дей.
[4] Сонъ: «Анъладым, не япаджагъымны билем. Ойле япмакъ керек ки, эв идареджилигинден бошатылгъанымдан сонъ адамлар мени озь эвлерине къабул этсинлер», – дей.
[5] Бирер-бирер эфендисине борджлу олгъанларыны янына чагъыра. Биринджисинден: «Эфендиме не къадар борджунъ бар?» – деп сорай.
[6] О: «Юз чапчакъ зейтюн ягъы», – деп джевап бере. Эв идареджиси онъа: «Бордж кягъытынъны ал, тез отур да, элли чапчакъ деп яз», – дей.
[7] Сонъ башкъасындан: «Я сенинъ не къадар борджунъ бар?» – деп сорай. О: «Бинъ чувал богъдай», – деп джевап бере. Эв идареджиси: «Бордж кягъытынъны ал, секиз юз чувал деп яз», – дей.
[8] Сонъ эфенди бу намуссыз эв идареджисини, акъылнен иш япкъаны ичюн макътай. Бу дюньянынъ адамлары озьлерине ошагъанлар арасында иш алып баргъанда, ярыкънынъ огъулларына коре акъыллыджа олалар.
[9] Мен сизге айтам: намуссыз байлыкъ ярдымынен достларынъызны чокълаштырынъыз. Сонъ, акъчанъыз къалмагъанда, сизни эбедий тургъан эвлерге къабул этеджеклер.
[10] Кучюк иште ишанчлы олгъан адам буюк иште де ишанчлы олур. Кучюк иште инсафсыз олгъан адам буюк иште де инсафсыз олур.
[11] Эгер сизге бу намуссыз байлыкъны ишанып олмасалар, ким сизге акъикъий байлыкъны ишанаджакъ?
[12] Эгер сиз башкъасынынъ малынен ишанчлы олмасанъыз, ким сизге озь малынъызны береджек?
[13] Бирден эки эфендиге ич бир хызметчи хызмет эталмаз. О, я бирисинден нефретленип, башкъасыны север, я да бирисине садыкъ олып, башкъасыны кореджек козю олмаз. Сиз де эм Аллагъа, эм зенгинликке хызмет этип оламайсыз, – деди.
[14] Пара севген фериселер буны эшитип, Исаны мыскъыллап башладылар.
[15] Амма Иса оларгъа: – Сиз адамларнынъ огюнде озюнъизни инсафлы этип косьтересиз, лякин Алла юреклеринъизни биле. Адамларда кокке котерильген шей Алланынъ огюнде пистир, – деди.
[16] – Ягъя кельгендже, Къанун ве Пейгъамберлернинъ Язылары кучьлю эди. Шимди исе Алланынъ Падишалыгъы акъкъында Къуванчлы Хабер илян этиле, ве бу Падишалыкъкъа эписи кирмеге тырыша.
[17] Амма Къанундан бир чызычыкъ ёкъ олгъанындан коре, ер ве кокнинъ ёкъ олувы къолайдыр.
[18] Кимде-ким озь апайындан айырылып, башкъасына эвленсе, аиле садыкълыгъыны бозып, гуна япа. Акъайындан айырылгъан къадынгъа эвленген адам да бойле гунагъа огърай.
[19] Индже кетенден япылгъан мор урбалар кийип, эр кунь кейф-сефа сюрип яшагъан бир зенгин адам бар экен.
[20] Зенгиннинъ араба къапусы огюнде, бутюн тенини къотур къаплагъан Лазар адлы бир фукъаре ята экен.
[21] О зенгиннинъ софрасындан тюшкен уфакъларнен къурсагъыны тойдурмагъа арзу эткен, копеклер исе келип онынъ къотурларыны ялай экенлер.
[22] Бир кунь фукъаре ольген. Мелеклер оны Ибраимнинъ янына алып баргъанлар. Сонъ зенгин де ольген. Оны комьгенлер.
[23] Олюлер дюньясында, азапларны чеккенде, зенгин башыны котерип узакъта Ибраимни ве онынъ янындаки Лазарны корьген.
[24] О къычырып: «Эй, Ибраим баба! Мерамет эт, манъа Лазарны йибер, о, пармагъынынъ уджуны сувгъа батырып, тилиме сув тамызсын. Мен бу атеште чокъ азап чекем», – деген.
[25] Ибраим онъа шойле джевап берген: «Унутма, огълум, сен аятынъда яхшылыкъ пайынъны алып олдынъ, Лазар исе – яманлыкъ пайыны. Энди о бу ерде теселли тапа, сен исе азап чекесинъ.
[26] Бундан гъайры, сизнен бизим арамызда тюбю олмагъан чукъур бар. Бу ерден сизинъ тарафынъызгъа кечмеге истегенлер кечип оламазлар, ве о ерден бизим тарафымызгъа да кечмезлер».
[27] Зенгин адам: «Ойле олса, эй, баба, сенден ялварып сорайым, Лазарны бабамнынъ эвине ёлла.
[28] Меним беш агъа-къардашым бар. Олар да бу азаплы ерге тюшмемек ичюн, оларны барып тенбиелесин», – деген.
[29] Ибраим онъа: «Оларда Муса ве пейгъамберлер бар, оларны динълесинлер», – деген.
[30] Зенгин исе: «Ёкъ, Ибраим баба! Оларнынъ алдына тек ольгенлерден бириси барса, о вакъыт тёвбе этерлер», – деген.
[31] Ибраим онъа: «Эгер Муса ве пейгъамберлерни динълемеселер, ольгенлерден бириси тирилип барса да, инанмазлар», – деген.