Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 10:12

[1] Оларнынъ эписи турып, Исаны Пилатнынъ алдына алып кеттилер.

[2] Оны къабаатламагъа башлап: – Бу Адам халкъымызны ёлдан ура. Озюни Месих Падиша деп, императоргъа салым тёлемекке кедер эте, – дедилер.

[3] Пилат Исадан: – Еудийлернинъ Падишасы Сен оласынъмы? – деп сорады. Иса онъа джевап берип: – Буны сен озюнъ айтасынъ, – деди.

[4] Пилат баш руханийлерге ве халкъкъа: – Мен бу адамда ич бир къабаат тапмайым, – деди.

[5] Лякин олар айткъанында къатты турып: – Галилеядан башлап бу ергедже, бутюн Еудиеде озь огретювини даркъатып, О, халкъны баштан чыкъара, – дедилер.

[6] Буны эшитип, Пилат: – Бу адам Галилеяданмы? – деп сорады.

[7] Исанынъ Иродгъа бойсунгъан виляеттен олгъаныны билип, Оны шу куньлерде Ерусалимде олгъан Иродгъа ёллады.

[8] Ирод Исаны корип пек къуванды. О, Иса акъкъында баягъы хаберлер эшитип, чокътан берли Оны корьмеге истей ве О япкъан бирде-бир аджайип шейни озь козюнен корьмеге умют эте эди.

[9] Ирод Исагъа бир чокъ суаль берди, амма Иса бирине де джевап къайтармады.

[10] Этрафында тургъан баш руханийлер ве Къанун оджалары исе Онынъ устюне къабаатлар ягъдыра эдилер.

[11] Ирод аскерлеринен берабер Исаны ашалап масхара этти, Онъа ачыкъ тюсте паалы урбалар кийдирип, Пилатнынъ алдына къайтарып йиберди.

[12] Бу адиседен эвель бир-бирине душманлыкъта олгъан Ирод ве Пилат шу куньден башлап дост олдылар.

[13] Пилат баш руханийлерни, башлыкъларны ве халкъны бир ерге чагъырып,

[14] оларгъа: – Сиз бу адамны манъа: «Халкъны баштан чыкъара», – деп кетирдинъиз. Амма мен Ондан козьлеринъиз огюнде эр шейни сорадым ве сиз Онъа юклеген къабаатлардан бирисини биле тапмадым, – деди.

[15] – Ирод да ич бир къабаат тапмагъаны ичюн, Оны бизге къайтарып ёллады. Бойлеликнен, бу адам олюм джезасына ляйыкъ ич бир шей япмагъан.

[16] -

[17] Мен Оны бир джезалап, бошатып йибереджем, – деди.

[18] Халкъ исе бир агъыздан: – Буны гъайып эт! Бизге Бараббаны чыкъарып йибер! – деп къычырды.

[19] Барабба исе шеэрде исьян котергени ве адам ольдюргени ичюн зиндангъа атылгъан эди.

[20] Пилат Исаны бошатмакъ истеп, лафыны девам этеджек олды,

[21] амма топлангъанлар эп: – Оны хачкъа мыхлап къой! Хачкъа! – деп къычырдылар.

[22] Пилат учюнджи кере оларгъа: – О не яманлыкъ япты? Мен Онда олюмге ляйыкъ ич бир къабаат тапамайым. Мен Оны бир джезалап, бошатып йибереджем, – деди.

[23] Лякин олар бар сеслеринен къычырып, Исаны хачкъа мыхланмасыны талап эттилер. Ахыр сонъу халкънынъ ве баш руханийлернинъ къычыргъанлары устюн чыкъты,

[24] ве Пилат оларнынъ талабыны ерине кетирмеге къарар чыкъарды.

[25] Олар сорап тургъан, адам ольдюргени ичюн зиндангъа атылгъан исьянджыны азатлыкъкъа чыкъарды, Исаны исе оларнынъ элине берди.

[26] Исаны алып кетеяткъанларда, тарладан келеяткъан Симон адлы киренели бир адамны туттылар, онъа Исанынъ хачыны юкледилер, Исанынъ артындан бармагъа меджбур эттилер.

[27] Исанынъ артындан пек чокъ адам кетмекте эдилер. Чокъ къадын Онынъ ичюн кокюслерине урып, агъламакъта эдилер.

[28] Иса оларгъа айланып: – Эй, Ерусалим къызлары! Меним огърумда агъламанъыз. Озюнъиз ве балаларынъыз огърунда агъланъыз.

[29] Мына ойле куньлер келеята ки: «Не де бахтлыдыр ич догъурмагъан, къысыр ве бала эмиздирмеген къадынлар», – дейджеклер.

[30] О вакъыт дагъларгъа: «Устьлеримизге тюшюнъиз!» ве байырларгъа: «Бизни къапатынъыз!» – дейджеклер.

[31] Шуны ем-ешиль терекке япсалар, къуругъан терекке не япар экенлер? – деди.

[32] Исанен бирликте олюмге эки айдутны да алып кете эдилер.

[33] Къафа деген ерге кельген сонъ, Исаны ве Онен бирликте эки джинаетчини, бирисини Онынъ онъ тарафында, башкъасыны сол тарафында хачларгъа мыхлап астылар.

[34] Иса: – Баба! Оларны багъышла. Не япкъанларыны озьлери де бильмейлер, – деди. Аскерлер джереп чекип, Исанынъ урбаларыны озьара пайлаштылар.

[35] Халкъ исе анда турып сейир эте эди. Башлыкълар Исаны мыскъыллап: – Башкъаларыны къуртара эди де, барсын энди, эгер О, акъикъатен Алла сайлагъан Месих олса, Озюни къуртарсын! – деп куле эдилер.

[36] Онынъ устюнден аскерлер де къылына эдилер. Исанынъ янына келип, Онъа экши ичимлик берип:

[37] – Еудийлернинъ Падишасы олсанъ, Озюнъни къуртарса! – дей эдилер.

[38] Исанынъ башы устюне: «Бу – еудийлернинъ Падишасы» деген язы бар эди.

[39] Хачкъа асылып тургъан джинаетчилерден бириси Иса акъкъында куфюр сёзлер айтып: – Сен Месих дегильсинъми? Озюнъни де, бизни де къуртар! – деди.

[40] Экинджиси исе оны токътатып: – Сен Алладан къоркъмайсынъмы? Сен озюнъ О киби хачкъа мыхлангъансынъ, – деди.

[41] – Биз япкъан ишлеримиз ичюн укюм этильдик ве акъкъымызны аламыз. Амма бу адам ич бир ярамазлыкъ япмагъан.

[42] Сонъ о: – Иса! Озь Падишалыгъынъа киргенде, мени унутма! – деди.

[43] Иса онъа джевап берип: – Санъа догърусыны айтам: сен даа бугунь Меннен берабер дженнет багъчасында оладжакъсынъ, – деди.

[44] Бу вакъиа саат он экилерде олды. Сонъ саат учьке къадар бутюн дюньяны къаранлыкъ басты,

[45] ве кунеш къарарды. Алла Сарайынынъ Энъ Мукъаддес Одасында перде тёпеден ашагъадже экиге болюнип йыртылды.

[46] Иса къатты сеснен къычырып: – Бабам! Рухумны Сенинъ къолунъа берем! – деди. Бу сёзлернен джан берди.

[47] Буны корьген юзбашы: – Акъикъатен, бу адам къабаатсыз экен! – деп, Алланы шерефледи.

[48] Сейир этмек ичюн топланып кельген бутюн халкъ олгъан шейни корип, кокрегине ура-ура эвлерине къайтты.

[49] Исаны бильгенлер ве Галилеядан Онынъ пешинден кельген къадынлар узакъта турып, бакъмакъта эдилер.

[50] Еудий Шуранынъ азасы Юсуф яхшы ве инсафлы бир адам олып,

[51] еудийлернинъ Ариматея шеэринде яшап, Алланынъ Падишалыгъыны умютнен беклей эди. О, Шуранынъ къарарындан ве ишинден разы олмай эди.

[52] Юсуф Пилаткъа барып, Исанынъ тенини истеди.

[53] Оны хачтан тюшюрип, кетен безге сарды ве къая ичинде оюлгъан, даа ич кимсе дефн этильмеген къабирге яткъызды.

[54] О кунь джума кунюнинъ акъшамы эди, еудийлернинъ раатлыкъ кунюнинъ башланмасына аз вакъыт къалгъан эди.

[55] Исанен бирликте Галилеядан кельген къадынлар Юсуфнынъ артындан кетип, къабирни ве Исаны дефн этильгенини корьдилер.

[56] Эвлерине къайтып, дефн ичюн къокъулы ягъларнен мюр азырладылар. Амма раатлыкъ куню олар Къанунгъа бойсунып, бир иш япмадылар.

Лука — Chapters