[1] Афтанынъ биринджи кунюнде саба эрте, къадынлар, азырлагъан къокъулы ягъларыны алып, къабирге кельдилер.
[2] Анда келип, къабирнинъ агъзыны къапаткъан ташнынъ четке сюрип ташлангъаныны корьдилер.
[3] Къабирге кирип, Рабби Исанынъ беденини тапмадылар.
[4] Къадынлар шашып тургъан вакъытта, оларнынъ огюнде апансыздан парылдагъан беяз урба кийген эки адам пейда олды.
[5] Къадынлар къоркъудан ерге бакъып тургъанда, мелеклер оларгъа: – Тири Олгъанны не ичюн олюлер арасында къыдырасыз?
[6] О мында ёкъ, О тирильди. Даа Галилеяда олгъанда, О сизге не айткъаныны хатырланъыз:
[7] «Инсан Огълу гуналыларнынъ элине берильмек, хачкъа мыхланмакъ, амма учюнджи куню тирильмек керектир», – дедилер.
[8] Къадынлар Исанынъ бу сёзлерини хатырладылар.
[9] Къабирден къайтып, олар бутюн бу олгъан шейлерни он бир шегиртине ве о ерде олгъан башкъаларнынъ эписине бильдирдилер.
[10] Шуны эльчилерге айткъанлар бу къадынлар эди: магдалалы Мерьем, Ёанна, Якъупнынъ анасы Мерьем ве оларнен бирликте олгъан башкъа къадынлар.
[11] Амма бу сёзлер эльчилерге бош уйдурма киби корюндилер, олар къадынларгъа инанмадылар.
[12] Пётр исе бирден къабирге чапты. Эгилип бакъса, тек дженазе безлеринден башкъа бир шей корьмеди. О олгъан шейден пек шашып, эвине къайтып кельди.
[13] Шу куню шегиртлерден экиси Ерусалимден он эки километр къадар узакълыкъта олгъан Эммаус коюне кетип,
[14] бутюн бу олгъан шейлер акъкъында озьара лакъырды эте эдилер.
[15] Олар бойле лаф эткен вакъытта, оларгъа Иса Озю якъынлашып, янларында кетти.
[16] Амма козьлери кёр киби олып, олар Оны танымадылар.
[17] Иса оларгъа: – Ёл бою не акъкъында лаф этесинъиз? – деди. Олар кедерли корюнип, токътадылар.
[18] Шегиртлеринден бириси Клеопас Онъа: – Сен Ерусалимде ябанджысынъмы? Анда бу куньлерде олып кечкен шейлерни бильмейсинъми? – деди.
[19] Иса олардан: – Насыл шейлерни? – деп сорады. – Назаретли Исанен олып кечкен шейлерни, – дедилер Онъа. – О, Алланынъ ве бутюн халкънынъ огюнде сёзюнен ве ишинен къудретли олгъан бир пейгъамбер эди.
[20] Лякин бизим баш руханийлеримиз ве Шура азаларымыз Оны олюмге бердилер ве хачкъа мыхлаттылар.
[21] Биз исе Оны Исраильни къуртараджакъ Месих, деп умют эте эдик. Амма даа бир шей олды: энди учь кунь кечкенде,
[22] къадынларымыз бизни шашырдылар. Саба эрте къабирге барып,
[23] олар Онынъ тенини тапамадылар, бизге къайтып, мелеклерни корьгенлерини айттылар. Мелеклер оларгъа Исанынъ тири олгъаныны айткъанлар.
[24] О вакъыт бизимкилерден базылары къабирге барып, эписини шу къадынлар айткъанлары киби таптылар, амма Исанынъ Озюни корьмедилер.
[25] Иса оларгъа: – Эй, акъылсызлар! Пейгъамберлернинъ айткъанларына иманы агъыр адамлар!
[26] Месих бу азаплардан кечип, Озь шерефине кирмек керекмей эдими? – деди.
[27] Сонъ Муса ве эписи Пейгъамберлернинъ Языларындан башлап, Иса оларгъа анда Озю акъкъында язылгъан шейлерни анълатты.
[28] Олар ёл туткъан койге якъынлашкъанда, Иса Озь ёлуны девам этеджек киби олды.
[29] Лякин олар: – Бизнен къал. Кунь битеята, энди акъшам олды, – деп Онъа ялвардылар. Иса эвге кирип, оларнен къалды.
[30] Оларнен софрада ер алып, Иса отьмекни алып, шукюр этти ве парчалап оларгъа берди.
[31] О дакъкъасы шегиртлернинъ козьлери ачылды, ве олар Оны таныдылар. Амма Иса бирден оларнынъ козьлеринден гъайып олды.
[32] Олар бир-бирине: – О бизнен ёл бою лаф эткенде ве Языларны анълаткъанда, юрегимиз къуванып янмай эдими?! – дедилер.
[33] Олар шу ань ерлеринден турып, Ерусалимге къайттылар. Он бири ве аркъадашларынынъ топлангъан ерине келип киргенлерде,
[34] анда топлашкъанлар: «Раббимиз акъикъатен тирилип, Симонгъа корюнген», – дедилер.
[35] Кельген шегиртлер ёлда олып кечкен шейлерни, отьмекни парчалагъан дакъкъасы Исаны насыл таныгъанларыны айттылар.
[36] Олар буны тариф эткенде, Исанынъ Озю келип, ортагъа турды да, оларгъа: – Селям алейкум! – деди.
[37] Олар шашып, бир хаялет корьгенлерини тюшюнип, пек къоркътылар.
[38] Иса оларгъа: – Сиз неден къоркътынъыз? Юреклеринъизде не ичюн бойле шубелер бар?
[39] Эллериме, аякъларыма бакъынъыз – бу Меним! Манъа тийип бакъсанъыз, корерсиз. Эт ве кемик рухта олмай, Менде исе бар, – деди.
[40] Буны айткъан сонъ, оларгъа къолларыны ве аякъларыны косьтерди.
[41] Къуванып тааджипленген ве даа инанып оламагъан шегиртлеринден Иса: – Сизде ашаладжакъ бир шей бармы? – деп сорады.
[42] Олар Онъа пишкен балыкъ кесегини бердилер.
[43] Иса оны алып, козьлери огюнде ашады.
[44] Сонъ оларгъа шойле деди: – Мен даа сизнен берабер олгъанда, Мусанынъ Къанунында, Пейгъамберлернинъ Языларында ве Зебур Китабында Меним акъкъымда язылгъанларнынъ эписи беджерильмек керектир, дей эдим.
[45] Сонъ Иса акъылларына Мукъаддес Языларны анъламагъа кучь берди.
[46] О оларгъа: – Мукъаддес Языларда, Месих азаплар чекеджек ве учюнджи куню олюлер арасындан тураджакъ, деп язылгъандыр.
[47] Ерусалимден башлап, эписи халкъларгъа илян этиледжектир ки, Месихнинъ Адынен тёвбе этселер, гуналары багъышланаджакълар.
[48] Сиз бу шейлерге шаат оладжакъсыз.
[49] Мен сизге Бабам ваде эткен шейни берейим. Лякин юкъарыдан келеджек къудреттен кучь алмагъандже, шеэрде къалынъыз, – деди.
[50] Иса шегиртлерини шеэрден тышарыгъа чыкъарып, Бетаниягъадже алып кельди. Анда эллерини котерип, оларгъа хайыр дувасыны окъуды.
[51] Дува окъугъанда, олардан узакълашып, кокке котерильди.
[52] Шегиртлери Онъа бель букип, буюк къуванчнен Ерусалимге къайтып кельдилер.
[53] Бутюн вакъыт Алланынъ Сарайында олып, Алланы шерефлей эдилер.