[1] Иса сёзюни халкъкъа айтып битирген сонъ, Къафарнаум шеэрине келип чыкъты.
[2] Анда бир юзбашынынъ энъ севимли къулу хасталанып, олюм алында ята эди.
[3] Юзбашы, Иса акъкъында эшитип, О, келип къулумны къуртарсын деп риджа этмек ичюн, Онынъ алдына еудийлернинъ акъсакъалларыны ёллады.
[4] Олар Исанынъ янына кельдилер ве гъайретнен риджа этип: – Бу адам Сенинъ ярдымынъа ляйыкътыр.
[5] О, халкъымызны севе; бизге синагоганы о, къурды, – дедилер.
[6] Иса оларнен кетти. Олар юзбашынынъ эвине якъынлашкъанда, юзбашы Онъа достларыны ёллап, бойле деди: – Эфендим, замет этме, Сен эвиме киргенинъе мен ляйыкъ дегилим.
[7] Шунынъ ичюн Сенинъ алдынъа озюм бармадым. Озюмни, бунъа ляйыкъ дегилим, деп саям. Сен тек буюрсанъ, къулум тедавийленир.
[8] Мен озюм бойсунам, манъа да бойсунгъан аскерлер бар. Бирисине: «Кет», – десем, кете. Башкъасына: «Кель мында», – десем, келе. Хызметчиме: «Шуны яп», – десем, япа, – деди.
[9] Иса бу сёзлерни эшитип, тааджипленди ве артындан кельген адамларгъа айланып: – Сизге айтам: Мен бойле иманны Исраильде биле тапмадым, – деди.
[10] Ёлланылгъанлар исе, эвге къайтып кельгенде, къулнынъ тюзельгенини корьдилер.
[11] Арадан чокъ вакъыт кечмей, Иса Наин деген шеэрге кетти. Онен берабер шегиртлери ве пек чокъ адам кетти.
[12] Иса шеэрнинъ къапусына якъынлашкъанда, шеэрден бир ольген адамны чыкъармакъта эдилер. О, тул къадыннынъ бирден-бир огълу эди. Къадыннен берабер шеэрнинъ чокъ адамлары кетмекте эдилер.
[13] Рабби къадынны корьгенинен, оны аджыды. – Агълама! – деди де,
[14] дженазе табутына якъынлашып, къолунен тийди. Табутны алып кеткен адамлар токътадылар. – Эй, йигит, санъа айтам: тур еринъден! – деди Иса.
[15] Олю котерилип отурды да, лаф этип башлады. Иса оны анасына къайтарды.
[16] Эр кесни буюк бир къоркъу басты. Олар Алланы шуретлеп: – Арамызда буюк пейгъамбер пейда олгъан. Алла Озь халкъына ярдым этмеге кельген, – дедилер.
[17] Иса акъкъында бу хабер бутюн Еудие ве онынъ этрафларына даркъалды.
[18] Ягъянынъ шегиртлери онъа бутюн олып кечкен вакъиалар акъкъында хабер эттилер. Ягъя шегиртлеринден экисини чагъырып:
[19] «Келеджек Бириси Сенсинъми? Я да биз башкъасыны беклейикми?» – деп сорамакъ ичюн оларны Раббининъ алдына ёллады.
[20] Акъайлар, Исанынъ алдына келип: – Бизни Сувгъа Батырыджы Ягъя ёллады. О Сенден: «Келеджек Бириси Сенсинъми? Я да биз башкъасыны беклейикми?» – деп сорай, – дедилер.
[21] О вакъыт Иса чокъ адамларны хасталыкълардан ве оларны чекиштирген дертлерден тедавийлей, яман рухлардан къуртара, чокъ сокъурларнынъ козьлерини ача эди.
[22] Иса джевап берип: – Барынъ да, корип эшиткенлеринъизни Ягъягъа айтынъыз: кёр адамлар кене корелер, топаллар юрелер, лепра хасталыгъына огърагъанлар элялланып тедавийленелер, сагъырлар эшителер, олюлер тирилелер, фукъарелер Къуванчлы Хаберни эшителер.
[23] Мен ичюн ёлдан урулмагъан адам бахтлыдыр! – деди.
[24] Ягъянынъ ёллагъан адамлары кеткен сонъ, Иса халкъкъа Ягъя акъкъында айтып башлады: – Сиз не ичюн сахрагъа бардынъыз? Ельде саллангъан къамышны корьмегеми?
[25] Айса, не ичюн сахрагъа бардынъыз? Паалы урба кийген адамны корьмегеми? Лякин паалы урба кийип, байлыкъта яшагъанлар падишалар сарайларында олалар.
[26] Айса, кимни корьмеге бардынъыз? Пейгъамберними? Эбет, пейгъамберни! Мен сизге айтам: о, пейгъамберден де буюк.
[27] Алланынъ Китабында бу адам акъкъында язылгъан эди: Сенден эвель хаберджимни ёллайым. О, Сенинъ огюнъде ёл азырлайджакъ.
[28] Сизге айтам: эписи догъгъан адамлардан Ягъядан буюк олгъаны ёкътыр. Бунъа бакъмадан, Алланынъ Падишалыгъында энъ кучюк сайылгъан биле ондан буюктир.
[29] Буны эшиткен бутюн халкъ, салым топлайыджылар биле, Алланынъ ёлу догъру, деп, Ягъянынъ алдында сувгъа батырылып чыкътылар.
[30] Фериселер ве Къанун оджалары исе Алланынъ истегенини ред этип, Ягъягъа барып сувгъа батырылып чыкъмагъа разы олмадылар.
[31] Иса девам этип: – Бу адам несилини неге ошатайым? Олар кимге ошайлар?
[32] Олар, мейданда отурып, бир-бирине: «Биз сизге къавал чалдыкъ, сиз исе ойнамадынъыз. Биз такъмакълар окъудыкъ, сиз исе агъламадынъыз», – деп къычыргъан балаларгъа ошайлар.
[33] Сувгъа Батырыджы Ягъя келип, аш ашамады, шарап ичмеди. Сиз исе: «Онда джин яшай», – дейсиз.
[34] Инсан Огълу келип, эм ашай, эм иче, ве сиз: «Бу ачкозь ве ичкиджиге бакъынъыз! О – салым топлайыджылары ве гуналыларнынъ досту!» – дейсиз.
[35] Лякин икмет бутюн озь балаларынен тасдыкълана, – деди.
[36] Фериселерден бири Исаны озюнен аш ашамагъа давет этти. Иса, ферисенинъ эвине кирип, софра башында ер алды.
[37] Шу арада, шеэрде гуналы деп белли олгъан бир къадын, Иса ферисенинъ эвинде ашагъаныны билип, алебастрдан ясалгъан савут ичинде паалы къокъулы ягъ алып кельди.
[38] Исанынъ артында, аякълары янында турып, окюр-окюр агълай башлады. Козь яшлары Исанынъ аякъларына тамлай, къадын сачларынен оларны сюрте башлады, опе-опе къокъулы ягънен ягълады.
[39] Исаны давет эткен ферисе буны корип: «Эгер бу адам пейгъамбер олса, Онъа тийген шу къадыннынъ ким олгъаныны билир эди. О, гуналы къадын да!» – деп тюшюнди.
[40] Иса ферисеге айланып: – Симон, санъа бир айтаджакъ шейим бар, – деди. – Айт, Оджам, – деди о.
[41] – Эки адам бир инсандан акъча борджкъа алгъан. Бирисининъ борджу беш юз, башкъасынынъ – элли динар эди.
[42] Амма олар борджларыны къайтарып оламагъанлары ичюн, о, экисининъ борджларыны багъышлады. Айт манъа, олардан къайсы бири оны чокъча севеджек? – деди Иса.
[43] Симон джевап берип: – Меним фикиримдже, чокъ борджу багъышлангъан сою, – деди. – Сенинъ къарарынъ догъру, – деди Иса.
[44] Сонъ къадынгъа таба айланып, Симонгъа: – Бу къадынны коресинъми? Мен сенинъ эвинъе кельгенимде, аякъларымны ювмагъа сув бермединъ. О исе, озюнинъ козь яшларынен аякъларымны ювып, сачларынен сюртти.
[45] Сен Мени къаршылагъанда, опьмединъ. Амма бу къадын, кельгенимден берли аякъларымны опип токътамай.
[46] Сен Меним башымны зейтюн ягъынен ягъламадынъ, о исе, паалы къокъулы ягънен аякъларымны ягълады, – деди.
[47] – Шунынъ ичюн Мен санъа айтам: онынъ чокъ гуналары багъышланды, чюнки онынъ севгиси буюк. Кимге аз багъышланса, о, аз севе.
[48] Сонъ Иса къадынгъа: – Гуналарынъ багъышланды, – деди.
[49] Башкъа мусафирлер исе озьара: «Ким олгъан бу, гуналарны биле багъышлай?» – деп тюшюндилер.
[50] Иса исе къадынгъа: – Сени иманынъ къуртарды. Тынч олып бар, – деди.