[1] Иса бакъып, садакъа сандыгъына акъча бахшышларыны ташлагъан зенгинлерни корьди.
[2] Олардан гъайры, бир фукъаре тул къадыннынъ эки капик ташлагъаныны корьди.
[3] Иса: – Сизлерге догърусыны айтам: бу фукъаре тул къадын эписинден чокъ акъча ташлады.
[4] Оларнынъ эписи озьлерининъ буюк барлыгъынынъ кучюк бир къысмыны бахшыш оларакъ бердилер. Амма бу къадын, фукъаре олса да, озюнинъ яшамакъ ичюн олгъан бутюн парасыны багъышлады, – деди.
[5] Базы адамлар Алланынъ Сарайы не къадар гузель ташларнен къурулгъаны ве насыл зенгин бахшышларнен яраштырылгъаны акъкъында айта эдилер. Иса исе:
[6] – Ойле куньлер келеджек ки, сиз шу ерде корьген биналар эписи бозуладжакъ, мында таш устюнде таш биле къалмайджакъ, – деди.
[7] Олар Исадан: – Оджа, бу шейлер не вакъыт оладжакъ? Буларнынъ якъында оладжагъыны къайдан биледжемиз? Бельги насыл оладжакъ? – деп сорадылар.
[8] Иса оларгъа: – Ич кимсе сизлерни алдатмасын деп, сакът олунъыз! Чокъ адамлар: «Мен Месихим» ве «Вакъыт кельди», – деп, Меним Адым иле келеджеклер. Оларнынъ артындан барманъыз.
[9] Дженк ве исьянлар акъкъында эшиткенде, къоркъманъыз. Булар эвельден олып кечмелери керек, лякин сонъу бирден кельмейджек, – деди.
[10] Сонъ Иса девам этип: – Халкъ халкъкъа къаршы, падишалыкъ падишалыкъкъа къаршы котериледжеклер.
[11] Шиддетли ер тепренювлери келеджек, тюрлю топракъларда ачлыкълар ве веба хасталыкълары оладжакъ. Коклерде къоркъунчлы вакъиалар ве буюк бельгилер корюнеджеклер.
[12] Лякин буларнынъ эписинден эвель сизни якъалайджакъ ве къувалайджакълар, синагогаларгъа береджеклер ве зинданларгъа ташлайджакълар. Меним Адым ичюн сизни падишалар ве акимлернинъ алдына алып бараджакълар.
[13] О вакъыт Меним акъкъымда шаатлыкъ этерсиз.
[14] Акъылынъызда буны тутунъыз: озюмизни насыл къорчалайыкъ, деп эвельден азырланманъыз.
[15] Мен сизни ойле бир лафкъа уста ве икметли этерим ки, сизге къаршы чыкъкъанлардан ич бириси къаршынъызгъа турып, ич бир шей айтып оламаз.
[16] Ана-бабаларынъыз, агъа-къардашларынъыз, достларынъыз ве сой-сопларынъыз сизни сатаджакълар, базыларынъызны исе ольдюреджеклер.
[17] Меним Адым ичюн эписи сизден нефретленеджеклер.
[18] Амма башынъыздан бир дане сач биле гъайып олмайджакъ.
[19] Сабырлы олсанъыз, озь джанынъызны къуртараджакъсыз, – деди.
[20] – Ерусалимни ордулар сарып алгъаныны корьгенде, билинъиз: шеэрнинъ гъайып оладжакъ вакъты якъынлашкъан.
[21] О вакъыт Еудиеде олгъан адамлар дагъларгъа къачсынлар, шеэрнинъ ичинде олгъанлар андан чыкъсынлар, этрафларында олгъанлар шеэрге асыл къайтмасынлар.
[22] Бу куньлер джеза куньлери оладжакълар. О вакъыт Алланынъ Китабында язылгъаны ерине келеджек.
[23] Шу куньлерде юклю ве бала эмиздирген къадынларгъа беля оладжакъ! Ер юзюни буюк мусибетлер беклей. Бу халкънынъ башына Алланынъ гъазабы ягъаджакъ.
[24] Базылары къылычтан кечирилип оледжеклер, башкъаларыны эсирге алып, тюрлю мемлекетлерге ёллайджакълар. Халкъларнынъ вакъты битмегендже, олар Ерусалимни аякъларынен таптайджакълар.
[25] Кунеш, ай ве йылдызларда бельгилер пейда оладжакълар. Денъиз ве буюк далгъалар шувулдагъаныны эшитип, ер юзюндеки халкълар гъам-къасеветленип чаресизликке тюшеджеклер.
[26] Адамлар, ер юзюне келеяткъан мусибетлерни беклеп, къоркъудан нефес алмайып йыкъыладжакълар. Коклердеки кучьлер сарсыладжакълар.
[27] О вакъытта булут устюнде, къудрет ве буюк шан-шурет иле келеяткъан Инсан Огълуны кореджеклер.
[28] Бу вакъиалар юзь берип башлагъанда, догъру турып башынъызны котеринъиз, чюнки энди къуртуладжакъ вакътынъыз якъындыр!
[29] Иса оларгъа бир кинаели икяе айтып берди: – Инджир ве башкъа тереклерге бакъынъыз.
[30] Оларнынъ япракълары корюнгенде, сиз бакъып, яз энди якъынлашкъаныны билесиз.
[31] Бойлеликнен, шуларнынъ эписи мейдангъа кельгенини корсенъиз, билинъиз: Алланынъ Падишалыгъы энди якъын.
[32] Сизлерге догърусыны айтам: шимдики несиль ёкъ олмаздан эвель, буларнынъ эписи оладжакъ.
[33] Кок ве ер из къалдырмайып кечерлер, лякин Меним сёзлерим кечмез.
[34] Озюнъизге бакъынъыз, юреклеринъиз ахлякъсыз ишлер, сархошлыкъ ве аят къайгъылары ичюн агъыр олмасынлар. О кунь, тузакъ киби, сизге апансыздан кельмесин!
[35] О кунь ер юзюнде яшагъан эр бир адамны басып аладжакъ.
[36] Шу себептен эр вакъыт козь-къулакъ олып турунъыз. Бу келеджек мусибетлерден къуртулмагъа кучь тапмакъ, Инсан Огълунынъ алдында турмагъа ляйыкъ олмакъ ичюн эр вакъыт дува окъунъыз.
[37] Иса куньдюз Алланынъ Сарайында адамларны огрете, акъшам кельгенде исе, шеэрден чыкъып, геджесини Зейтюн дагъында кечире эди.
[38] Исаны динълемек ичюн, бутюн халкъ саба эрте Сарайгъа, Онынъ алдына келе эди.