[1] Куньлернинъ биринде Иса Алланынъ Сарайында халкъны огретип, Къуванчлы Хаберни илян этмекте эди. Баш руханийлер ве Къанун оджалары акъсакъалларнен берабер келип,
[2] Онъа суаль бердилер: – Бизлерге айт, бу ишлерни япмагъа Сенинъ акъкъынъ бармы? Санъа бу акъны ким берди? – дедилер.
[3] Иса оларгъа шойле джевап берди: – Мен де сизге бир суаль береджем. Манъа айтынъыз:
[4] Ягъя халкъны сувгъа батырып чыкъаргъаны Алладан я да адамларданмы?
[5] Олар озьара давалашып, бир-бирине: «Эгер “Алладан”, – десек, О: “Не ичюн Ягъягъа инанмадынъыз?” – дейджек.
[6] Эгер “Адамлардан”, – десек, бутюн халкъ бизни ташларнен ураджакъ. Халкъ Ягъянынъ пейгъамберлигине къатты инана», – дей эдилер.
[7] Сонъ Исагъа джевап берип: – Кимден олгъаныны бильмеймиз, – дедилер.
[8] Иса оларгъа: – Мен де сизлерге буларны япмагъа насыл акъкъым олгъаныны айтмам, – деди.
[9] Сонъ Иса халкъкъа бойле кинаели икяе айтып берди: – Бир адам юзюм багъыны сачып, оны юзюмджилерге кирагъа берди де, озю узакъ вакъыткъа башкъа мемлекетке кетти.
[10] Мевсими кельгенде, берекеттен озь пайыны алмакъ ичюн, юзюмджилернинъ алдына бир хызметчисини ёллай. Лякин юзюмджилер оны котеклеп, бир шейсиз къайтаралар.
[11] Юзюм багъынынъ саиби даа бир хызметчисини йибере. Оны да котеклеп, масхара этип, бир шей бермейип къайтарып йиберелер.
[12] О кене, энди учюнджисини йибергенде, оны да яралап, къувып чыкъаралар.
[13] О вакъыт юзюм багъынынъ саиби: «Не япайым экен? Севимли огълумны ёллайым. Бельки ондан утанырлар», – дей.
[14] Амма юзюмджилер онынъ огълуны корьгенлеринен, бир-бирине: «Бу – мирасчы! Оны ольдюрейик, ве бутюн мирас бизге къаладжакъ», – дейлер.
[15] Сонъ огълуны юзюм багъындан тышарыгъа айдап, ольдюрелер. Бундан сонъ, юзюм багъынынъ саиби оларгъа не япар экен?
[16] О келип, бу юзюмджилерни ёкъ этеджек, юзюм багъыны исе башкъаларына береджек. Буны эшиткенлер: – Алла сакъласын! – дедилер.
[17] Иса исе оларгъа бакъып, шойле деди: – Айса Алланынъ Китабындаки: «Къуруджылар келишиксиз деп четке ташлагъан таш бинанынъ темельташы олды», – деп язылгъан сёзлер нени анълата?
[18] Бу ташкъа тюшкен эр кес парчаланып кетеджек. Таш кимнинъ устюне тюшсе, оны эзип ташлайджакъ.
[19] Иса бу кинаели икяени оларгъа къаршы айткъаныны анълап, баш руханийлернен Къанун оджалары Оны шу ань якъаламагъа истедилер, лякин халкътан къоркътылар.
[20] Шунынъ ичюн олар Исанынъ артындан излеп башладылар. Онынъ алдына, озьлерини инсафлы киби косьтерген изджилерни ёлладылар. Исанынъ айткъан лафларына илишип, оны якъаламакъ ве римли акимнинъ къолуна, онынъ укюмине бермеге истей эдилер.
[21] Олар Исадан: – Оджа! Биз билемиз ки, Сенинъ сёзлеринъ ве огреткенинъ догърудыр. Адам муим олгъаны я да муим олмагъаны Санъа эп бир, Сен адамларгъа Алланынъ акъикъий ёлуны огретесинъ.
[22] Императоргъа салым бермек Къанун боюнджа бизге мумкюнми, я мумкюн дегильми? – деп сорадылар.
[23] Иса оларнынъ хиянетлигини корип:
[24] – Манъа бир динар косьтеринъиз! Бу акъчадаки ресим ве язув кимнинъки? – деди. – Императорнынъ, – деп джевап берди олар.
[25] Иса: – Ойле олса, императорнынъ акъкъыны императоргъа, Алланынъ акъкъыны Аллагъа беринъиз, – деди.
[26] Бойледже, олар халкъ огюнде айткъан Исанынъ бир сёзюне биле илишип оламадылар. Онынъ джевабындан шашып, индемедилер.
[27] Исанынъ янына бир къач саддукий келип (олар олюмден сонъ тирильмекни инкяр эте эдилер), бойле суаль бердилер:
[28] – Оджа! Муса бизге язгъан ки, эгер бирисининъ эвли олгъан агъасы бала къалдырмайып ольсе, къардашы агъасынынъ апайына эвленсин ве онъа агъасынынъ ерине бала берсин.
[29] Мына, еди агъа-къардаш бар экен. Биринджиси эвленип, баласыз къалып ольген.
[30] Экинджиси де,
[31] учюнджиси де бу апайгъа эвленгенлер. Бойледже, единджисине къадар эписи шу апайны алып, бала къалдырмайып олип кеткенлер.
[32] Эписинден сонъ апай да ольген.
[33] Тирилюв куню кельгенде, бу къадын къайсы бирисининъ апайы оладжакъ? Едиси де онъа эвленген эдилер де!
[34] Иса оларгъа джевап берип: – Бу заманнынъ адамлары эвленелер ве акъайгъа чыкъалар.
[35] Лякин келеджек заманда яшамагъа ве тирильмеге ляйыкъ олгъанлар эвленмейджеклер ве акъайгъа чыкъмайджакълар.
[36] Олар энди олип оламайып, мелеклер киби оладжакълар. Олюлер арасындан тирильгенлер Алланынъ эвлятларыдыр.
[37] Олюлернинъ тирильгенини исе янаяткъан чалы акъкъындаки икяеде Муса озю косьтере. Анда о, Раббиге «Ибраимнинъ Алласы, Исхакънынъ Алласы ве Якъупнынъ Алласы» дей.
[38] Алла олюлернинъ дегиль, тирилернинъ Алласыдыр. Алла ичюн эписи тиридир, – деди.
[39] О вакъыт Къанун оджаларындан базылары: – Оджа, Сен яхшы айттынъ, – дедилер.
[40] Ондан сонъ Исадан даа бир шей сорамагъа кимсенинъ джесарети етмеди. Иса оларгъа:
[41] – Насыл олып, адамлар: «Месих – Давутнынъ огълудыр», – дейлер?
[42] Мына, Зебур Китабында Давут озю бойле деген:
[43] РАББИ меним Раббиме айтты: – Душманларынъны аякъларынъ астына йыкътырмагъанымдже, Меним онъ тарафымда отур!
[44] Демек, Давут Онъа «Рабби» дей. Насыл олып О, Давутнынъ огълу олур? – деди.
[45] Бутюн халкъ Оны динълеп тургъанда, Иса озь шегиртлерине:
[46] – Узун урбалар кийип юрген, базар мейданларында халкънынъ урьметли селямыны алмагъа, синагогаларда энъ сайгъылы ерде ве зияфетлерде тёрде отурмагъа севген Къанун оджаларындан сакът олунъыз!
[47] Олар тул къадынларнынъ эвлерини тутып алалар, козьге корюнмек ичюн узун дувалар окъуйлар. Оларнынъ джезасы энъ агъыр оладжакъ, – деди.