[1] Шу арада дюньянынъ адамы топланып, къалабалыкъта бир-бириннинъ аякъларына басып тура эдилер. Иса башта Озь шегиртлерине айтып башлады: – Фериселернинъ маясындан, яни экиюзьлюликтен сакъынынъыз!
[2] Эр бир сакъланылгъан шей озь вакътында ачыладжакъ, ве эр бир сыр белли олур.
[3] Къаранлыкъта сёйлегенинъизни кунь ярыгъында эшитеджеклер, ичери одада фысылдагъанларынъызны эвлернинъ дамлары устюнден къычырып айтаджакълар.
[4] Мен сизге, достларыма айтам: беденни ольдюрип, сонъ башкъа бир шей япып оламагъанлардан къоркъманъыз.
[5] Кимден къоркъмакъ керек, сизге анълатаджам: ольдюрмеге ве сонъ джеэннемге ташламагъа къудрети Олгъандан къоркъунъыз. Эбет, сизге айтам: Ондан къоркъунъыз!
[6] Беш дане торгъай эки капикке сатылмаймы? Алла исе оларнынъ бирисини унутмай.
[7] Сизинъ башынъыздаки сачларынъыз биле эписи сайылгъан. Къоркъманъыз! Сиз чокъ торгъайдан къыйметлисиз!
[8] Сизге айтам: Мени адамларнынъ алдында таныгъан эр бир адамны Алланынъ мелеклери огюнде Инсан Огълу да таныйджакъ.
[9] Амма Менден инсанлар алдында вазгечкен адамдан О, Алланынъ мелеклери огюнде вазгечеджек.
[10] Инсан Огълуна къаршы сёз айткъанларнынъ эписи багъышланаджакълар. Лякин ким куфюр сёзлерни Мукъаддес Рухкъа къаршы айтса, багъышланмайджакъ.
[11] Сизни синагогаларгъа, башлыкълар ве укюмдарларнынъ алдына кетиргенлерде, насыл джевап бермек ве не айтмакъ акъкъында къайгъырманъыз.
[12] О вакъыт не айтаджагъынъызны сизге Мукъаддес Рух огретеджек, – деди.
[13] Адамларнынъ ичинден кимдир Исагъа: – Оджам, агъама айт, мирасны меннен больсюн, – деди.
[14] Иса онъа джевап берип: – Акъай, Мени сизге къады олмакъ я да даваларынъызны чезмек ичюн ким къойды? – деди.
[15] Сонъ эписине мураджаат этип: – Бакъынъыз, эр тюрлю нефисхорлыкътан сакът олунъыз. Инсан омрю онынъ мал-мулькюнинъ чокълугъына багълы дегиль, – деди.
[16] Иса оларгъа бир кинаели икяени айтып берди: – Бир зенгин адамнынъ тарлалары пек яхшы берекет бергенлер.
[17] «Не япайым экен? Берекетни къояджакъ ерим ёкъ», – деп тюшюнген зенгин.
[18] Сонъ: «Мына бойле япарым: анбарларымны бозып, балабанджаларыны къурарым, бутюн богъдай ве бутюн малымны шу ерге ерлештиририм,
[19] джаныма: “Джаным, энди сенде чокъ йылларгъа етеджек малынъ бар. Раатлан, ашап-ич ве къуванчлы ол”, – дейджем», – деген.
[20] Лякин Алла онъа: «Эй, акъылсыз адам! Бу гедже джанынъны алмагъа келеджеклер. Бу азырлагъанларынъ кимге къаладжакъ?» – деген.
[21] Озю ичюн байлыкъ топлап, Алла ичюн зенгинлешмеген эписи адамларнынъ къысмети шойле оладжакътыр.
[22] Озь шегиртлерине исе Иса бойле деди: – Шунынъ ичюн Мен сизге айтам: яшамакъ ичюн бизге аш керек, беденимиз ичюн урба керек, деп къасевет этменъиз.
[23] Джан – аштан, беден исе – урбадан муимдир.
[24] Къаргъаларгъа бакъынъыз: олар не сачалар, не оралар, оларнынъ не килерлери, не анбарлары бар. Оларгъа Алла аш бере. Сиз исе къушлардан чокъ къыйметлисиз!
[25] Къайсы биринъиз къасеветленип, озь омрюни ич олмадым бир саатке узата билир?
[26] Эгер сиз бойле кучюк шейни биле япып оламасанъыз, не ичюн башкъа шейлер акъкъында къасевет этесиз?
[27] Тарладаки чечеклернинъ насыл оськенлерине бакъынъыз: олар не чалышалар, не орелер. Амма сизге айтам: озюнинъ бутюн шуретли улулыгъында Сулейман биле бу чечеклернинъ бириси киби кийинмеген эди.
[28] Эгер Алла бугунь оськен, ярын исе оджакъкъа атыладжакъ тарла отуны ойле кийиндирсе, сизни олардан яхшы кийиндирмезми, эй, иманы аз олгъанлар?!
[29] Сиз не ашамагъа, не ичмеге къыдырманъыз, шу акъкъында къайгъырманъыз.
[30] Буларнынъ эписини Алланы бильмеген дюньянынъ халкълары къыдыра. Лякин сизинъ Бабанъыз буларгъа мухтадж олгъанынъызны биле.
[31] Сиз Онынъ Падишалыгъыны къыдырынъыз, сизге бу шейлернинъ эписи де бериледжек.
[32] Эй, аз олгъанлар, къоркъманъыз! Сизге Падишалыкъны багъышламакъ – Бабанъызнынъ истегенидир.
[33] Мал-мулькюнъизни сатып, фукъарелерге ярдым этинъиз. Озюнъизге эскирмеген пара киселерини алып, битмейджек байлыкъны Кокте топланъыз. О ерде оларгъа хырсыз да якъынлашмаз, сюме де тюшмез.
[34] Байлыгъынъыз къайда олса, шу ерде юрегинъиз де оладжакъ.
[35] Эр вакъыт бутюнлей азыр олунъыз: урбаларынъыз къушакънен багълы ве чыракъларынъыз янып турсун.
[36] Эфендининъ тойдан къайткъаныны беклеген, о келип, къапуны такъылдаткъанынен ачмагъа азыр тургъан хызметчилер киби олунъыз.
[37] Эфенди кельгенде, юкъламайып отургъан къулларыны тапкъанда, олар бахтлы олурлар. Сизге догърусыны айтам: эфенди азырланып белине къушагъыны байлар да, хызметчилерини софрагъа отуртып, оларгъа озю хызмет этеджек.
[38] Эфенди яры геджеде я да танъ аткъанда кельсе, хызметчилерини юкъламагъан алда тапса, олар не къадар бахтлылар.
[39] Шуны билинъиз: эв саиби, хырсыз не вакъыт келеджегини бильсе, о хырсызгъа эвине кирмеге ёл бермез эди.
[40] Сизлер де азыр олунъыз, чюнки Инсан Огълу сиз беклемеген саатте къайтып келеджек.
[41] Пётр Исадан: – Рабби, Сен бу кинаели икяени биз ичюн айтасынъмы, я да эр кес ичюнми? – деп сорады.
[42] Иса джевап берип: – Ишанчлы ве акъыллы эв идареджиси ким? Эфендиси оны эв къуллары устюнде башлыкъ этмеге ве керек вакътында оларнынъ аш пайларыны бермеге къойса,
[43] ве кельгенде, онынъ бойле япкъаныны корьсе, о къул не къадар бахтлы!
[44] Сизге догърусыны айтам: эфенди оны озюнинъ бутюн мал-мулькюне бакъыджы этип къояр.
[45] Эгер де бу къул озь гонълюнде: «Эфендим якъын арада кельмейджек», – деп тюшюнсе ве къулларны ве къул къадынларны урмагъа башласа, ашап-ичсе ве ичкиджиликнен огърашса,
[46] о къулнынъ эфендиси бекленильмеген бир куньде, тюшюнмеген бир саатте къайтып келир ве оны къылычнен экиге болип, онъа имансызларнынъ арасында ер береджек.
[47] Эфендисининъ истегенини бильген, амма азыр олмагъан ве эфендисининъ истегини беджермеген къул чокъ котек ашайджакъ.
[48] Бильмей турып, джезагъа ляйыкъ бир шей япкъан къулнынъ котеги исе азджа олур. Кимге чокъ берильген олса, ондан чокъ сорарлар. Кимге чокъ ишанылса, ондан даа зияде талап этилир.
[49] Мен ер юзюне атеш кетирмек ичюн кельдим. Бу атеш тездже алевленгенини о къадар истейим ки!
[50] Сувгъа батырылып чыкъмакъ киби, манъа буюк азапларгъа батырылып чыкъмакъ керек. О беджерильмегендже, юрегим пек сыкъыла!
[51] Мени, ер юзюне барышыкъ кетирмек ичюн кельген, деп тюшюнесизми? Сизге айтам: барышыкъ дегиль, айырылыкъ кетирмеге кельдим.
[52] Энди бундан сонъ бир эвде беш адам олса, олар озьара болюнеджеклер. Учю экисине ве экиси учюне къаршы оладжакълар.
[53] Баба – огълуна къаршы, огълу – бабасына къаршы, ана – къызына къаршы, къызы – анасына къаршы, къайнана – келинине къаршы, келин – къайнанасына къаршы оладжакълар, – деди.
[54] Халкъкъа исе Иса: – Сиз гъарпта булут котерильгенини корьгенде, бирден: «Ягъмур ягъаджакъ», – дейсиз, ве ойле де ола.
[55] Дженюп ели эскен вакъытта сиз: «Сыджакъ оладжакъ», – дейсиз, ве ойле ола.
[56] Эй, экиюзьлюлер! Ер ве кокке бакъып ава насыл оладжагъыны билесиз де, шимди насыл заман кельгенини анълап оламайсызмы?
[57] Сиз ичюн догъру олгъан шейни озюнъиз не ичюн чезип оламайсыз?
[58] Сен давалашкъан адамнен укюмдаргъа кеткенде, ёл бою онен келишмеге пек тырышып арекет эт. Акис алда о сени къады огюне алып бараджакъ, къады сени джезалайыджынынъ элине береджек, джезалайыджы исе сени зиндангъа ташлайджакъ.
[59] Санъа догърусыны айтам: борджунънынъ сонъки капигини бермегендже, андан чыкъамазсынъ, – деди.