[1] Иса Озь шегиртлерине бойле деди: – Адамны гунагъа тюшюрген шейлер чокъ, олар эр вакъыт олур. Лякин бунъа себепчи олгъаннынъ алына беля!
[2] Бу кучюклерден бирисини ёлдан ургъанындан коре, онынъ боюнуна дегирмен ташыны асып, денъизге атылгъаны о ичюн яхшыджа олур эди.
[3] Озьлеринъизге сакът олунъыз! Эгер къардашынъ гунагъа огъраса, оны тенбиеле. Эгер тёвбе этсе, оны багъышла.
[4] Эгер санъа къаршы бир кунь ичинде еди кере гуна япса да, санъа еди кере къайтып келип: «Тёвбе эттим», – десе, оны багъышла.
[5] Эльчилер Раббиге: – Иманымызны къуветлештир, – дедилер.
[6] Рабби джевап берип: – Эгер иманынъыз бир хардал урлугъы къадар олса, бу дут терегине: «Тамырынънен къопарылып чыкъ ве денъизге кочип тамыр ат», – десенъиз, терек сизге бойсуныр.
[7] Биринъизнинъ чобанлыкъ япкъан я да ер сюрген хызметчинъиз тарладан къайткъанда, аранъызда къайсы онъа: «Тез келип, софрагъа отур», – дер?
[8] Аксине: «Ашымны азырла, ишке бель багълап, аш ашагъанымдже манъа хызмет эт, ондан сонъ озюнъ ашап-ичерсинъ», – демезми?
[9] Эфенди буюргъан ишлерни беджерген къулгъа тешеккюр этерми?
[10] Сиз де бунъа ошап, буюрулгъан эр бир ишни беджергенден сонъ: «Биз макътавгъа ляйыкъ олмагъан къуллармыз, япаджагъымызны яптыкъ», – денъиз, – деди.
[11] Иса Самарие ве Галилеянынъ сынъырлары бою кечип, Ерусалимге ёл алды.
[12] Бир койге киреяткъанда, лепра хасталыгъына огърагъан он адамны расткетирди. Олар узакъта токътап,
[13] кучьлю сеснен къычырдылар: – Эй, саибимиз Иса, бизге мерамет эт! – дедилер.
[14] Оларны корьген Иса: – Барып, озьлеринъизни руханийлерге косьтеринъиз, – деди. Олар даа ёлда олгъанда, лепрадан темиз олдылар.
[15] Олардан бириси, озюнинъ тедавийленгенини корип, кучьлю сеснен Алланы шерефлеп артына къайтты.
[16] Исанынъ аякъларына йыкъылып, Онъа тешеккюр бильдирди. Бу адам самариели эди.
[17] Иса: – Темиз олгъанлар он адам эди де? Къалгъан докъузы къайда?
[18] Алланы шерефлемек ичюн бу ябанджы адамдан башкъа ич кимсе къайтып кельмедими? – деди.
[19] Сонъ о адамгъа: – Еринъден тур да кет, сени иманынъ къуртарды, – деди.
[20] Фериселер Исагъа: – Алланынъ Падишалыгъы не вакъыт келеджек? – деген суальни бердилер. Иса оларгъа джевап берип: – Алланынъ Падишалыгъы козьге корюнип кельмейджек.
[21] «Бакъ, о бу ерде», я да «Ана о ерде», – деп оламазлар. Бакъынъыз, Алланынъ Падишалыгъы сизинъ аранъыздадыр, – деди.
[22] Сонъ Иса шегиртлерине айланып: – Ойле куньлер келеджек ки, Инсан Огълунынъ бир кунюни корьмеге авес этерсиз, амма корип оламазсыз, – деди.
[23] – Сизге: «Мына, О бу ерде», я да «Мына шу ерде», – деселер, барманъыз, оларнынъ артындан чапманъыз.
[24] Йылдырым кокни бир уджундан о бир уджуна къадар ярыкълаткъан киби, Инсан Огълу да Озь кунюнде ойле пейда оладжакъ.
[25] Лякин ондан эвель О чокъ азап чекип, бу несиль тарафындан ред этильмек керек.
[26] Нух куньлеринде насыл олгъан олса, Инсан Огълу келеджек куньлеринде де ойле оладжакъ.
[27] Нух сандыкъкъа кирмегендже, адамлар ашап-иче, эвлене, акъайгъа чыкъа эдилер. Сонъ сув ташкъыны келип, эписини гъайып этти.
[28] Лутнынъ куньлеринде де ойле олды: адамлар ашап-иче, алыш-вериш япа, сача ве къуруджылыкънен мешгъуль ола эдилер.
[29] Лякин Лут Содом шеэринден чыкъкъан куню коктен атеш ве кукюрт ягъып, эписини гъайып этти.
[30] Инсан Огълу Озюни косьтереджек кунюнде де тамам ойле оладжакъ.
[31] О куню дам устюнде олгъан адам эвинде къалдыргъан шейлерни алмакъ ичюн ашагъа тюшмесин. Тарлада олгъан адам къайтып кельмесин.
[32] Лутнынъ апайыны акъылынъызда тутунъыз.
[33] Ким озь джаныны къуртармагъа истесе, оны джояр. Ким озь джаныны гъайып этсе, оны къуртарыр.
[34] Сизлерге айтам: шу геджеси бир тёшекте олгъан эки адамдан Алла бирисини аладжакъ, бирисини къалдыраджакъ.
[35] -
[36] Ун чеккен эки къадындан бириси алынаджакъ, экинджиси къалдырыладжакъ.
[37] Шегиртлер Исадан: – Рабби, бу вакъиалар къайда оладжакъ? – деп сорадылар. – Олю беден къайда олса, леш къарталлары да анда топлашаджакълар, – деди Иса.