[1] مسترێن دینی پێشوایا چه اِسْتیپانا جُست کرت: «بارێن، اے تُهمت راست اَنت؟»
[2] اِسْتیپانا پَسّئو دات: «او پت و براتان! دلگۆش کنێت: «پُرشئوکتێن هُدا، هما وهدا مئے بُنپیرُک اِبراهێمئے دێما زاهر بوت که آ اَنگت بئین‌النهرئینا اَت و هرّانا جهمنند نبوتگ‌اَت.
[3] گۆن آییا گوَشتی: ‹وتی سرڈگار و راج و کئوما بِلّ و هما مُلکا برئو که من ترا پێشیَ داران.›
[4] آییا کَلْدانیانی مُلک یله دات و هرّانا شت. چه پتئے مَرکا و رَند، هُدایا آ چه اۆدا همے مُلکا آورت که انّون شما نِشتگێت.
[5] اِدا، هُدایا آییارا هچ میراس و مِلکت ندات، یک بِچیلّے زمینی هم ندات، بله لَبزی کرت که آییئے نَسل و پدرێچ اے سرڈگارئے هُدابُندَ بیت. هُدایا اے هبر هما وهدا کرت که اِبراهێما اَنگت چُکّ نێست‌اَت.
[6] گۆن آییا چُش گوَشتی: ‹تئیی چُکّ و اۆبادگ اَنچێن مُلکێا که آیانی وتیگ نه‌اِنت، دَرامد و بێگانگَ بنت و تان چارسد سالا، دگرانی چێردستیا گُلام و بےاِزّت کنگَ بنت.›
[7] چُش هم گوَشتی: ‹هما کئوم که آیان وتی گُلام و چێردستَ کنت، من آیان سِزا دئیان. پدا چه آ مُلکا درَ کایَنت و همے جاگها منا پرستشَ کننت.›
[8] هُدایا گۆن اِبراهێما اَهد و کَرارے بست که آییئے نشانی مردێن‌چُکّانی سُنّت کنگ اِنت. پمێشکا، وهدے اِبراهێما اِسْهاکێن چُکّ بوت، هشتمی رۆچا سُنّتی کرت. همے ڈئولا اِسْهاکا وتی چُکّ آکوب و آکوبا وتی دوازدهێن چُکّ، که مئے کئومئے کَبیلهانی بُنپیرُک اَنت، سُنّت کرتنت.
[9] «آکوبئے چُکّ، گۆن وتی براتێن ایسُّپا په هَسَدّ و کُنّت کپتنت. براتان ایسُّپ گُلامێئے ڈئولا بها کرت و مِسرا برگ بوت، بله هُدا ایسُّپئے همراه اَت و
[10] چه سجّهێن سکّی و سۆریان رَکّێنتی. هُدایا آ، همینچُک لاهکی و زانت و زانگ دات که مِسرئے بادشاه، پِرئونئے مِهر و اِهتباری په وت کَٹّت و پِرئونا آ وتی سَرجمێن مُلک و مِلکتئے کارمَستر کرت.
[11] رَندا سجّهێن مِسر و کَنئانا ڈُکّالے کپت که چه آییا مردمان مزنێن سکّی و سۆری رَست و مئے پت و پیرێنان هچ وَرد و وراکے نبوت.
[12] وهدے آکوبا زانت که مِسرا دان و گندمَ رسیت، مئے پت و پیرُکی ائولی برا په ورد و وراکئے گِرگ و آرگا همۆدا راه داتنت.
[13] آ، دومی رَندا هم مِسرا شتنت و اے رَندا ایسُّپا وتا گۆن وتی براتان پَدّر و پَجّارۆک کرت. پِرئون هم ایسُّپئے کئوم و کُٹُمئے بارئوا سهیگ بوت.
[14] گڑا ایسُّپا په وتی پت آکوبا کُلئو راه دات که آ گۆن وتی سَرجمێن کهۆل و هاندانا که هپتاد و پنچ مردم اتنت، بلَڈّیت و مِسرا بیئیت.
[15] اے ڈئولا، آکوب مِسرا شت و همۆدا آ و مئے پت و پیرُک بێران بوتنت.
[16] آیانی جۆن چه اۆدا آرگ و شِکێمئے شهرا، هما کبرا کَلّ کنگ بوتنت که اِبراهێما چه هامۆرئے چُکّان په چیزّے زرّا بها گپتگ‌اَت.
[17] «وهدے گۆن اِبراهێما، هُدائے داتگێن کئولئے سَرجم بئیگئے وهد نزّیک بوت، مِسرا مئے مردم باز گێشتر بوتنت.
[18] آ وهدا، مِسرئے بادشاه دگرے بوت و ایسُّپئے بارئوا هچّی نزانت.
[19] آییا مئے کئوم رَد دات و رێپێنت، مئے پیرێنانی سرا باز زُلم و زۆراکی پِرّێنت و هُجّ کرتنت که وتی نُنُّکێن چُکّان، چه لۆگان ڈنّا دئور بدئینت که بمرنت.
[20] «همے وهدا، موسّا پێدا بوت. آ باز شررَنگ و ڈئولدارێن چُکّے اَت. تان سئے ماها وتی پت و ماتئے لۆگا رُست و رُدۆمی کرت.
[21] وهدے ڈنّا اێرِش کرت، مِسرئے بادشاه پِرئونئے جنکا زرت و وتی جندئے چُکّئے ڈئولا رۆدێنت و مزن کرت.
[22] موسّایا مِسریانی سجّهێن زانت و زانتکاری در برت و په کِردار و گُپتارا توانمندێن مردے بوت.
[23] «چِل سالی که بوت، اے پِگر و هئیالا کپت که گۆن وتی بنی اِسراییلی براتان گِندُک بکنت.
[24] وهدے دیستی چه آیان یکّێئے سرا، مِسریے زۆراکی کنگا اِنت، اِسراییلیئے دێمپانی‌ای کرت و بێرئے گِرگا، آ مِسری‌ای جت و کُشت.
[25] موسّایا وتی دلا اَنچش هئیال کرت که آییئے اِسراییلی برات بلکێن سرپد ببنت که په آیانی رَکّێنگا، هُدا آییا کار بندگا اِنت، بله اِسراییلی سرپد نبوتنت.
[26] «اے دگه رۆچا اَناگت، آییا دو اِسراییلی وت‌مان‌وتا مِڑ و جنْگا دیست. موسّا په آیانی گیشّێنگ و تِپاک کنگا دێما کِنزت و گوَشتی: ‹او مردان! شما وت‌برات اێت، چیا یکدگرا تاوانبارَ کنێت؟!›
[27] بله هما که وتی هم‌مُلکیئے سرا زۆراکی کنگا اَت، موسّایی یک نێمگے تێلانک دات و گوَشتی: ‹ترا کئیا مئے سرا هاکم و کازی کرتگ؟
[28] بارێن، هما ڈئولا که تئو زی آ مِسری کُشت، منی کُشگا هم لاکارتگِت؟›
[29] گۆن اے هبرئے اِشکنگا، موسّا چه آ مُلکا در آتک و میدیانئے سرڈگارا درانڈێه بوت. همۆدا آییا دو مردێن‌چُکّ بوت.
[30] «چِل سالا رَند، سینائے کۆهئے گیابانا، پرێشتگے بُن گپتگێن ڈۆلُکێئے آسئے شهمانی تها په موسّایا پَدّر بوت.
[31] چه اے ندارگئے گِندگا، موسّا هئیران و هَبَکّه مَنت. وهدے په اِشیئے گێشتر چارگا نزّیکتر شت، هُداوندئے تئواری اے ڈئولا اِشکت:
[32] ‹من تئیی پت و پیرُک اِبراهێم، اِسْهاک و آکوبئے هُدا آن.› موسّا چه تُرسا لَرزگا لگّت و آییا تَهم و جُریت نکرت آ نێمگا بچاریت.
[33] هُداوندا گوَشت: ‹وتی سواسان در کن، اے جاگه که تئو اۆشتاتگئے، پاکێن جاگهے.
[34] من مِسرئے سرڈگارا وتی مردمانی سکّی و سۆری دیستگ‌اَنت، آیانی پریات و زاری اِشکتگ‌اَنت، په آیانی رَکّێنگ و آزات کنگا اێر آتکگان. بیا، نون من ترا پدا مِسرا رئوانَ دئیان.›
[35] «اِسراییلیان موسّا نمَنّتگ‌اَت و گوَشتگ‌اَتِش: ‹ترا کئیا مئے سرا هاکم و کازی کرتگ؟› نون هُدایا هما موسّا بُن گپتگێن ڈۆلُکئے بُنا پرێشتگے پێش داشت. اے ڈئولا، آیانی هاکم و رَکّێنۆک کرت و مِسرا راهی دات.
[36] هما اَت که چه مِسرا اِسراییلیانی در آیگئے رهشۆن بوت. هماییا، مِسر و سُهرزِرئے تئیابا و تان چِل سالا گیابانان مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی پێشَ داشت.
[37] همے موسّا اَت که گۆن بنی اِسراییلیان گوَشتی: ‹هُدا چه شمئے براتانی نیاما په شما، منی ڈئولێن پئیگمبرے گچێنَ کنت.›
[38] اے هما موسّا اَت که گۆن پرێشتگا هۆر، مئے پت و پیرُکانی مُچّیا گیابانا گۆن اَت. پرێشتگا سینائے کۆهئے سرا گۆن آییا تْران کرت و موسّایا همۆدا هُدائے زِند بَکشۆکێن هبر گپتنت تان آیان په ما سر بکنت.
[39] «بله مئے پت و پیرُک، په موسّائے مَنّگا رزا نه‌اتنت. چه آییا پُشتِش کرت و نمَنِّت و دلِش په مِسرا بست.
[40] آیان، گۆن هارونا گوَشت: ‹په ما اَنچێن هُدا بساچ که مئے رَهبریا بکننت. اے موسّا، که مارا چه مِسرا در آیگئے راهی پێش داشتگ، آییا چے بوتگ، ما نزانێن.›
[41] آیان گوَسک‌پئیمێن یک بُتے جۆڑ کرت و په وتی جۆڑ کرتگێن بُتئے شرپا، کُربانیگ و شادهی و شادکامی کرت.
[42] بله هُدایا وتی دێم چه آیان تَرّێنت و یله داتنت، بِلّ که نون ماه و رۆچ و اِستاران پرستش بکننت، هما ڈئولا که نبیانی کتابان نبشته اِنت: ‹او اِسراییلیان! شما تان چِل سالا مان گیابانان په من هئیرات و کُربانیگ کرتگ‌اَت؟
[43] نه! شما «مُلوکئے تَمبو» و وتی هُدا «ریپانئے اِستار» بڈّا بستگ‌اَنت، هما بُت که شما په پرستشا اڈّ کرتگ‌اتنت. پمێشکا من شمارا چه بابِلئے سرڈگارا هما دستا، جَلاوتن و درانڈێهَ کنان.›
[44] «گیابانا ‹شاهدیئے تَمبو› مئے پت و پیرُکان گۆن اَت و هما پئیما اڈّ کنگ بوتگ‌اَت که هُدایا موسّا سۆج داتگ‌اَت، بزان هما نمونهئے ڈئولا که آییا دیستگ‌اَت.
[45] اے هما تَمبو اَت که مئے پیرێنان چه وتی بُنپیرُکان رَستگ‌اَت و یوشَهئے کماشی و سرۆکیا، مئے پت و پیرُکان گۆن وت هما وهدا آورت که اے مُلکِش گپت و هُدایا آ دگه کئوم آیانی چمّانی دێما گلّێنتنت و تان داوودئے وهدا، آ تَمبو همے مُلکا اَت.
[46] داوودا، هُدائے وشّێن واهگ و رهمت گۆن اَت و لۆٹتی په آکوبئے هُدایا جاگه و هنکێنے اڈّ بکنت،
[47] بله اے سُلئیمان اَت که په هُدایا لۆگے اڈّی کرت.
[48] البت، بُرزێن اَرشئے هُدا بنی آدمئے اڈّ کرتگێن لۆگان جاگهَ نکنت، اَنچش که نبیا گوَشتگ:
[49] ‹هُداوندَ گوَشیت: «آسمان منی تَهت اِنت و زمین منی پادانی چێرئے پَدَگ، شما په من چِه پئیمێن لۆگے اڈّ کرتَ کنێت یا که منی آرامجاه کجا بیت؟
[50] اے سجّهێن منی وتی دستئے اڈّ کرتگێن نه‌اَنت؟»›
[51] «او سَرکش و مانمئیاتکێن مردمان! شمئے دل و گۆش سُنّت کنگ نبوتگ‌اَنت. وتی پت و پیرێنانی ڈئولا، شما هم مُدام هُدائے پاکێن روهئے هِلاپا اۆشتێت.
[52] کجام پئیگمبر شمئے پت و پیرێنان آزار نداتگ؟ شمئے پت و پیرێنان تنتنا هما پئیگمبر هم کُشتنت که آیان آ ‹پاک و نێکێنئے› آیگئے پێشگۆیی کرتگ‌اَت. نون شما آییئے جندئے دْرۆهۆک و هۆنیگ اێت.
[53] شما هما اێت که پرێشتگان په شما شَریَت آورت، بله هچبر نمَنِّت و شَریَتئے سرا کارۆ نکرت.»
[54] گۆن اِسْتیپانئے هبرانی اِشکنگا، آ سکّ زهر گپتنت و په آییا دنتان گَدرۆشگا لگّتنت.
[55] بله اِسْتیپانا، که چه هُدائے پاکێن روها سررێچ اَت، آسمانئے نێمگا چارت، گۆن هُدائے شان و شئوکتے گِندگا، ایسّایی دیست که هُدائے راستێن نێمگا اۆشتاتگ.
[56] گوَشتی: «آسمانا پَچ گِندگا آن و انسانئے چُکّ، هُدائے راستێن نێمگا اۆشتاتگ.»
[57] آیان گۆن اے هبرانی اِشکنگا، وتی گۆش بند کرتنت و کوکّارِش کرت. رَندا، سجّهێن همشئور بوتنت و اِسْتیپانئے سرا هَمله و اُرُشِش برت.
[58] کَشّان کنان، چه شهرا ڈنّ، در کرت و سِنگسار کنگِش بِندات کرت. هما مردمان که آییئے سرا درۆگێن شاهدی داتگ‌اَت، وتی شال و کباه چه گوَرا در کرت و شاوول نامێن مردێئے کِرّا اێر کرتنت.
[59] هما وهدا که اِسْتیپانا سِنگسار کنگا اتنت، اِسْتیپان دْوا کنانا گوَشگا اَت: «او هُداوندێن ایسّا! په منی نَدریگێن ساهئے زورگا رزامند باتئے.»
[60] رَندا، اِسْتیپان کۆنڈان کپت و په بُرزتئواری گوَشتی: «او هُداوند! اِشان په اے گناها مئیاربار مکن.» گۆن همے هبرانی گوَشگا، ساهی دات.