[1] هما زمانگا که اَپولُس کُرِنْتا اَت، پولُس هم چه مُلکئے نیامی هَند و دَمگان گوَزان، اِپِسُسئے شهرا آتک و رَست. اۆدا لهتێن مریدی دیست.
[2] چه آیان جُستی گپت: «وهدے شما ایسّا مَسیهئے سرا باوَر کرت، پاکێن روه شمارا رَست؟» پَسّئوِش دات: «نه، ما اے هم نه‌اِشکتگ که پاکێن روه هست‌اِنت.»
[3] گوَشتی: «گڑا شما چۆنێن پاکشۆدیے کرتگ؟» پَسّئو داتش: «یَهیائے پاکشۆدی.»
[4] گوَشتی: «یَهیائے پاکشۆدی، گناهانی پشۆمانیئے پاکشۆدی اَت. یَهیایا وت گۆن مردمان گوَشتگ‌اَت: ‹هما کَسے که چه من و رَندَ کئیت، بزان ایسّا، شما هماییئے سرا باور کنێت.›»
[5] چه اے هبرئے اِشکنگا رند، آیان هُداوندێن ایسّائے ناما پاکشۆدی کرت.
[6] پولُسا وتی دست آیانی بَڈّا جت و پاکێن روه آیانی دلا پُترت، نون آ نۆکێن زبانان هبر کنگا لگّتنت و پئیگمبری‌اِشَ کرت.
[7] آ، کِساس دوازده مردم اتنت.
[8] پولُس تان سئے ماها کَنیسَها شت و آتک و بے تُرس و بیمّا هُدائے بادشاهیئے بارئوا گۆن مُهرێن دَلیلان هبر و تْرانیَ کرت.
[9] بله چه آیان لهتێن سَرکش و یاگی بوت و آییئے هبرِش نزُرت و مردمانی دێما «اے راهِش» بَد و رَدَ گوَشت. پمێشکا پولُسا وتا چه آیان یک کِرّا داشت. مریدی زرتنت و هر رۆچ مان تیرانوس نامێن مردێئے تالارا گپّ و تْرانا اَت.
[10] تان دو سالا همے کاری کرت و اے ڈئولا په آسیائے دَمگئے سجّهێن مردمان، یَهودی و یونانیان هم، هُداوندئے هبر رسێنگ بوت.
[11] هُدایا چه پولُسئے دستا اَجَبێن مۆجزه پێشَ داشت.
[12] هر دَزمال و گُدے که آییا بلگّتێن و په نادْراهانِش پِر بمُشتێن، آ وشّ و دْراهَ بوتنت و جِنّان، گنۆک یلهَ کرتنت.
[13] یَهودی ساهرانی یک ٹۆلیێا شهر په شهر ترّ و گردَ کرت. په چَکّاسا، جِنّیانی سرا هُداوندێن ایسّائے نامِشَ گپت و گوَشتِش: «من شمارا هما ایسّائے ناما هُکمَ دئیان، که پولُس آییئے بارئوا گواجارگا اِنت.»
[14] یَهودیانی یک مزنێن دینی پێشواے که نامی اِسْکیوا اَت، آییئے هپت بچکان اے کارَ کرت.
[15] پلیتێن روها آ پَسّئو داتنت و گوَشتی: «ایسّایا منَ زانان، پولُسا هم پَجّاهَ کاران، بله شما کئے اێت؟»
[16] همے مردا که جِنّ پِر اَت، کُپّی کرت و آیانی چَکّا کپت. سرزۆر بوت و آ جاندرا و ٹَپّی، چه آ لۆگا تتکنت.
[17] چه اے هالئے اِشکنگا، اِپِسُسئے شهرئے سجّهێن مردمان، یَهودی و یونانی دوێنان، باز تُرست و هُداوندێن ایسّائے نامِش ستا و سنا کرت.
[18] بازێنے که باورمند بوت، مردمانی دێما وتی پێسریگێن سِلّێن کارِش مَنِّتنت.
[19] لهتێنا که پێسرا جادوگری کرتگ‌اَت، وتی جادوگری کتاب و دَپتر آورت و مردمانی دێما سۆتکنت. وهدے سۆتکگێن کتابانی کیمّتئے هسابِش کَشّت، زانگ بوت که پنجاه هزار دِرْهَمئے کتاب بوتگ‌اتنت.
[20] اے ڈئولا، هُداوندئے هبر گۆن گێشترێن زۆر و واکے شِنگ و تالانَ بوت.
[21] چه اے کارانی سَرجمیا رَند، پولُسا وتی دلا شئور کرت مَکْدونیَه و اَکایَهئے دَمگان گوَزان، اورْشَلیما برئوت. گوَشتی: «چه اۆدئے رئوگا رَند، منا اَلّم، رومئے شهر هم گِندگی اِنت.»
[22] آییا چه وتی کُمک‌کاران دو مردم، تیموتاووس و اِرَسْتوس مَکْدونیَها رئوان کرتنت و وت کمّے وهد گێشتر آسیائے دَمگا مهتل بوت.
[23] هما وهدا اِپِسُسئے شهرا «اے راهئے» بارئوا مزنێن شۆرشے چست بوت.
[24] شۆرش اے ڈئولا بوت که اِپِسُسئے شهرا دیمیتْریوس نامێن زَرگرے هست‌اَت که آییا آرتِمیسئے زیارتجاهئے نُگرهێن دُتُّکَ جۆڑێنت و بها کرت. چه اے کارا، شهرئے هُنرمندان بازێن زَرّ و مالے کَٹّت.
[25] آییا، شهرئے سجّهێن هُنرمند و اے پێشهئے مردم لۆٹت و مُچّ کرتنت. گۆن آیان گوَشتی: «او واجهان! اَنچش که شما زانێت، اے کار مئے هستۆمندیئے سرچمّگ اِنت.
[26] بله شما وت اِشکتگ و دیستگ، اے مردا، پولُسا، نه تهنا اِپِسُسئے، کمّ و گێش سجّهێن آسیائے دَمگئے بازێن مردمے گُمراه کرتگ و گوَشیت که مئے دستانی اڈّ کرتگێن هُدا، په هچ دابا هُدا نه‌اَنت.
[27] نون تُرس تهنا اے نه‌اِنت که په مردمان مئے کار کَمشرپَ بیت، تُرس اِش اِنت که مئے مزنێن هُدا آرتِمیسئے زیارتجاهئے مزنی گارَ بیت و آ، که آسیائے دَمگ و سجّهێن دنیا آییا پرستشَ کنت، وتی شان و شئوکتا باهێنیت.»
[28] وهدے مُچّیئے مردمان اے هبر اِشکتنت، سکّ زَهر گپتنت و په کوکّار گوَشتِش: «اِپِسُسئے هُدا، آرتِمیس مزن اِنت.»
[29] اے پئیما سجّهێن شهرا شۆرش چست بوت. مردمانی مُچّی، کوکّار کنان شهرئے مئیدانجاها شت. آیان پولُسئے دو همراه که آیانی نام گایوس و اَریسْتَرکاس اَت و مَکْدونیَهئے مردم اتنت، گپت، کَشّکان کرت و گۆن وت برتنت.
[30] پولُسا مُچّیئے تها رئوگ لۆٹت بله آییئے شاگردان نه‌اِشت.
[31] تنتنا آسیائے دَمگئے لهتێن مسترا هم، که پولُسئے دۆست اتنت، په آییا کُلئو راه دات و دَزبندی کرت که شهرئے مئیدانجاها مرئوت.
[32] اۆدا باز شۆر و آڑَهۆر اَت، هرکَسا یک چیزّے گوَشت. بازێنێا اے هبر هم نزانت که آ چیا اِدا آتکگ و مُچّ بوتگ‌اَنت.
[33] یَهودیان، اِسْکَنْدَر نامێن مردے دێما کرت و چه مُچّیا هرکَسا آییارا هُکمے دات. دستی شهار دات که چُپّ و بێتئوار ببنت، تان مردمانی دێما گۆن وتی هبران یَهودیانی دێمپانیا بکنت.
[34] بله وهدے مُچّیئے مردمان زانت که آ یَهودیے، گڑا پدا هَمگُٹّ و همتئوار بوتنت و تان کِساس دو ساهتا جاک و کوکّارِش کرت و گوَشتِش: «اِپِسُسئے هُدا، آرتِمیس مزن اِنت.»
[35] گڑا، شهرئے مُنشیا مُچّی آرام کرت و گوَشتی: «او اِپِسُسئے مردمان! سجّهێن دنیائے مردمَ زاننت که اِپِسُسئے شهر، مزنێن هُدا آرتِمیسئے زیارتجاهئے نِگهپان اِنت، که آییئے نَکش چه آسمانا اێر آتکگ.
[36] نون که هرکَس اے هبرا مَنّیت، شما آرام ببێت و په اشتاپی هچ کارے مکنێت.
[37] اے دوێن مردم که شما گپتگ و اِدا آورتگ‌اَنت، اِشان نه چه زیارتجاها چیزّے پُلِتگ و نه مئے بانُکێن هُدااِش بێشرپ کرتگ.
[38] اگن دیمیتْریوس و آییئے هُنرمندان گۆن کَسێا جێڑهے هست، هَکدیوانئے دروازگ پَچ اِنت و والی هم هر وهدا هست‌اِنت، برئونت و وتی جێڑها پێش بکننت.
[39] اگن دگه هبرے هست، باید آییا شهرئے سرکاری دیوانا بیارنت تانکه گیشّێنگ ببیت.
[40] چه مرۆچیگێن سرگوَستا، تُرس اِش اِنت مئے سرا شۆرِشگریئے بُهتاما بجننت. اگن چُش ببیت، مارا په مرۆچیگێن شۆرشا هچ پَسّئوے نێست.»
[41] آییا اے هبر کرتنت و مُچّی‌ای پرۆشت.