[1] وهدے ما سجّهێن په وشّی و سلامَتی هُشکیا اێر کپتێن گڑا زانتێن که آ جَزیرهئے نام مالٹا اِنت.
[2] اۆدئے مردمان گۆن ما بێدروَرێن مهربانیَ کرت، هئور گوارگا اَت و سکّ سارت اَت، آیان مزنێن آسے رۆک کرت و مارا وشّ‌آتک کنانا گوَشت: «وتا بتاپێت و گرم بکنێت.»
[3] پولُسا لهتێن لَنش و دار چِت و مُچّ کرت و اَنچش که آسئے تها دئور دئیگا اَت، چه آسئے گرمیا یک گرّمارے در آتک و آییئے دستا مَنگَل بوت.
[4] مردمان وهدے پولُسئے دستا پتاتگێن مار دیست، وت‌مان‌وتا گوَشتِش: «اَلّما اے مرد هۆنیگے که چه دریایا رَکّتگ بله نون اِنساپئے هُدا آییا زندگا نئیلیت.»
[5] بله پولُسا وتی دست چَنڈت، مار آسا کپت و پولُسا هچّ نبوت.
[6] مردم چارگا اتنت که اَلّما آییئے جسم و جان گواتَ گیپت یا کپیت و مریت. تان دێرا ودارِش کرت بله وهدے دیستِش آییا چُشێن هچ چیزّے نبوت، گڑا آیانی هئیال بدل بوت و گوَشتِش: «اے چه هُدایان یکّے.»
[7] جَزیرهئے سردار پوبْلیوسئے مِلکت و جایداد نزّیک اتنت، سردار مئے کِرّا آتک و مارا وتی لۆگا برتی و تان سئے رۆچا مهمانی کرت.
[8] هما رۆچان سردارئے پت تپیگ اَت و لاپ‌رِچێا گپتگ‌اَت. پولُس آییئے کِرّا شت، دستی بَڈّا جت و گۆن وتی دْوایا دْراهی کرت.
[9] رَندا آ جَزیرهئے اے دگه ناجۆڑێن مردم پولُسئے کِرّا آتکنت و دْراه بوتنت.
[10] آیان هر پئیما مارا باز شرپ دات و رندا، رئوگئے وهدا په سات و سپرا هرچے تۆشگ که مارا پکار اَت داتِش.
[11] مالٹائے جَزیرها سئے ماها جَلّگا رَند، چه اِسْکَنْدَریَهئے شهرا آتکگێن بۆجیگێا سوار بوتێن. بۆجیگئے دێمی نێمگا دریائے جاڑێن بُتانی نشان پِر اَت.
[12] وهدے بۆجیگ سیراکوسئے بندنا رَست، گڑا تان سئے رۆچا همۆدا مهتل بوتێن.
[13] ما چه اۆدا راه گپت و رێگیومئے بندنا آتک و رَستێن. دومی رۆچا زِرباری گواتێا سر کرت، سئیمی رۆچا پوتیولیئے بندنا رَستێن.
[14] اۆدا ما وتی لهتێن باورمندێن برات دیست و آیان لۆٹت تان هپتگێا آیانی کِرّا بدارێن. چه اۆدا رومئے شهرا رَستێن.
[15] وهدے اۆدئے باورمندێن براتان اِشکتگ‌اَت که ما پێداک اێن، گڑا تان «آپیوسئے بازارا» و «سئے مُساپرجاه» نامێن مێتگێا مئے پێشوازیا آتکنت. پولُسا که دیستنت، آییا دِلبڈّیے رَست و هُدائے شُگری گپت.
[16] رومئے شهرئے رسگا، پولُسا اے مۆکل دئیگ بوت که جتاێن لۆگێئے تها، تهنا گۆن یک نِگهپانێن سپاهیگێا بنندیت.
[17] سئے رۆچا رَند، پولُسا رومئے شهرئے یَهودیانی کماش وتی کِرّا لۆٹتنت. وهدے آتک و یکجاه بوتنت، گۆن آیان گوَشتی: «او منی براتان! هرچُنت من په وتی کئوم و پت و پیرُکی دۆد و رَبێدگان هچ ڈئولێن رَدێن کارے نکرتگ، بله اَنگت لهتێن مردما منا اورْشَلیما گراێنتگ و رومیانی دستا داتگ.
[18] رومیان بازێن پَٹّ و پۆلا رَند، په من هچ چُشێن مئیارے ندیست که کُشگ ببان، پمێشکا لۆٹتِش منا یله بدئینت.
[19] بله یَهودیان آیانی اے شئور نمَنِّت، نون من ناچار بوتان که چه کئیسرا په وت اِنساپ بلۆٹان، اَنگت هم وتی کئومئے زنگا نجنان و منا چه آیان گِلگے نێست.
[20] پمێشکا شمارا وتی کِرّا لۆٹتگ تان شمارا بگندان و گپّ و تْران بکنێن. من په ‹اِسراییلئے اَرمانا› گۆن اے زمزیل و سانکلان بندیگ آن.»
[21] گوَشتِش: «تئیی بارئوا چه یَهودیَها په ما هچ کُلئو و کاگدے نئیاتکگ و چه مئے براتان که اِدا آتکگ‌اَنت، نه کَسێا تئیی بارئوا گۆن ما هال و هئوال کرتگ، نه کَسێا بَد و رَدێن هبرے گوَشتگ.»
[22] بله ما تئیی پِگر و هئیالان چه تئیی جِندئے دپا گۆش دارگَ لۆٹێن. پرچا که ما زانێن شمئے ایسّایی ٹۆلیئے بارئوا هر جاگه مردم بد گوَشگا اَنت.
[23] آیان گۆن پولُسا په گِند و نِندا یک رۆچے گیشّێنت و آ رۆچا، چه پێسرا گێشتر مردم پولُسئے لۆگا آتک و مُچّ بوت. گڑا پولُسا سباها بگر تان بێگاها گۆن آیان هُدائے بادشاهیئے بارئوا تْران کرت و گواهی دات. آییا چه موسّائے شَریَت و گوَستگێن نبیانی کتابانی گواهی و دَلیلان اے جُهد کرت که ایسّائے مَنّۆگریا آیانی دلان بنادێنیت.
[24] آییئے هبرانی گۆش دارگا رَند لهتێن باورمند بوت بله دگه لهتێنا باور نکرت.
[25] آ وت‌مان‌وت ناتِپاک بوت و چه اۆدا شتنت، بله آیانی رئوگا پێسر، پولُسا وتی گُڈّی هبر کرت: «پاکێن روها چه اِشئیا نبیئے زبانا گۆن شمئے پت و پیرێنان چۆن وشّ و راست گوَشتگ:
[26] ‹اے کئومئے گوَرا برئو و بگوَش: «گۆن گۆشانَ اِشکنێت، بله سَرکِچَ نئوَرێت، گۆن چمّانَ چارێت بله نگندێت،»
[27] چیا که اے کئوم سِنگدل بوتگ، گۆشِش گران اَنت، آیان وتی چمّ بستگ‌اَنت چۆ مبیت آیانی چمّ بگندنت، آیانی گۆش بِشکننت، آیانی دل بزاننت و سرپد ببنت و منی نێمگا پِر بترّنت که من آیان دْراه بکنان.›
[28] پمێشکا من شمارا سهیگ و سرپدَ کنان که چه هُدائے نێمگا رَکّێنگئے اے جار درکئومانی کِرّا برگَ بیت، آ گۆشَ دارنت.»
[29] وهدے پولُسا اے هبر گوَشت، یَهودی پاد آتک و شتنت و وت‌مان‌وتا په ترندی دَپجاکِش کرت.
[30] پولُس تان دو سالا وتی جندئے کِرێه کرتگێن لۆگێا جهمنند بوت و هرکَس په گِندُکا بیاتکێن آییا وشّ‌آتکَ کرت.
[31] په نَتُرسی هُدائے بادشاهیئے جاریَ جت و هُداوندێن ایسّا مَسیهئے بارئوا مردمی تالیمَ داتنت و هچکَسێا آ، مکنَ نکرت.