[1] وهدے ما چه آیان جتا بوتێن، بۆجیگا سوار بوت و تچکاتچک دێم په کاسئے جَزیرها آتکێن. دومی رۆچا رودِسئے جَزیرها رَستێن و چه اۆدا پاتارائے شهرا شتێن.
[2] اۆدا مارا یک بۆجیگے دست کپت که پینیکیَها رئوگی اَت. ما همے بۆجیگا سوار بوت و راه گپتێن.
[3] وهدے بۆجیگ دریایا رئوان اَت، چه دورا کِبْرِسئے جَزیره، چپّێن پهناتا گِندگ بوت، چه اۆدا گوَزان، سوریَها، سورئے بندنا رَست و چه بۆجیگا اێر کپتێن، چیا که اۆدا بۆجیگا بار اێر گێجگی اَت.
[4] ما اۆدئے مرید شۆهاز کرتنت و تان هپت رۆچا آیانی کِرّا جَلِّتێن. آیان، چه پاکێن روهئے نێمگا گۆن پولُسا گوَشت که اورْشَلیما مرئوت.
[5] بله وهدے اۆدا مئے جَلّگئے رۆچ هلاس بوتنت، ما پدا وتی سپر بِندات کرت. سجّهێن باورمند گۆن وتی جَن و چُکّان مئے همراهیا چه شهرا ڈنّ، تئیاب‌دَپا آتکنت. اۆدا ما سجّهێن کۆنڈان کپتێن و دْوااِن کرت.
[6] چه یک دومیا رُکست بئیگا رند، ما بۆجیگا سوار بوتێن و آ وتی لۆگان پِر ترّتنت.
[7] چه سورئے بندنا سپر کنان پُتولِماییسئے شهرا آتک و چه بۆجیگا اێر کپتێن. اۆدا هم ما گۆن باورمندان گِندُک کرت و یک رۆچے آیانی گوَرا داشتێن.
[8] اے دگه رۆچا چه اۆدا در آتک و کئیسَریَهئے شهرا رَستێن. اۆدا ما مستاگ دئیۆکێن پیلیپُسئے لۆگا داشت که چه هما هپتێنان یکّے اَت.
[9] آییا چار نِشتگێن جنێن‌چُکّ هست‌اَت که پئیگمبریئے سئوگاتِش چه هُدائے نێمگا رَستگ‌اَت.
[10] آ لهتێن رۆچا که ما اۆدا اتێن، آگابوس نامێن نبیے چه یَهودیَها آتکگ‌اَت.
[11] مئے گِندُکا آتک، پولُسئے لانکبندی زرت، وتی دست و پادی بستنت و گوَشتی: «پاکێن روهَ گوَشیت: ‹اورْشَلیمئے یَهودی اے لانکبندئے هُدابُندا گرنت و همے پئیما که من وتا بستگ، همے پئیما آییئے دست و پادانَ بندنت و درکئومانی دستا دئینت.›»
[12] آییئے هبرانی اِشکنگا رَند، ما و آ شهرئے مردمان گۆن پولُسا دَزبندی و مِنّتگیریَ کرت که اورْشَلیما مرئوت.
[13] بله پولُسا گوَشت: «چیا شما گْرێوێت و منی دلا پرۆشێت؟ من بند بئیگا بِلّ، اورْشَلیما، په هُداوندێن ایسّائے نامئیگی وتی زِندئے نَدر کنگا هم تئیار آن.»
[14] وهدے ما پولُس مَنّێنت نکرت، گڑا گوَشتێن: «هرچے که هُداوندئے رزا اِنت، هما ڈئولا ببیت» و بێتئوار بوتێن.
[15] چه آ رۆچان و رَند، ما وتی اُرد و بُنگ بست و دێم په اورْشَلیما سر گپتێن.
[16] چه کئیسَریَهئے شهرا لهتێن مرید مئے همراه بوت، آیان مارا په دارگ و مهمان بئیگا مَناسون نامێن باورمندێئے لۆگا برت. آ چه ایسّائے ائولی مَنّۆگران اَت و بێها کِبْرِسیے اَت.
[17] وهدے اورْشَلیما رَستێن، براتان مارا گۆن واهگے وشّ‌آتک کرت.
[18] دومی رۆچا، پولُسئے همراهیا ایسّائے برات آکوبئے گِند و نِندا شتێن. کِلیسائے سجّهێن کماش همۆدا اتنت.
[19] تئیارجۆڑیا رَند، پولُسا په سَرجمیا گوَشت که هُدایا چه آییئے هِزمتان په درکئومان چے کرتگ.
[20] وهدے آیان اے هال اِشکتنت، هُدائے شُگرِش گپت. نون گۆن پولُسا گوَشتِش: «او برات! تئو سهیگ ائے که هزاران یَهودی ایسّائے سرا باورمند بوتگ و سجّهێن موسّائے شَریَتئے سرا په دل و سِتک پابند اَنت.
[21] بله لهتێنا تئیی بارئوا گۆن آیان گوَشتگ که تئو سجّهێن آ یَهودی که درکئومانی نیاما نِشتگ‌اَنت سۆجَ دئیئے که موسّائے شَریَتا یله بدئینت و وتی چُکّان سُنّت مکناێننت و مئے اے دگه دۆد و رَبێدگانی سرا کار مکننت.
[22] نون شئور چی اِنت؟ ما چے بکنێن؟ اَلّما چه تئیی اِدئے آیگا سهیگَ بنت.
[23] پمێشکا اَنچش که ما گوَشێن، هما ڈئولا بکن. مئے کِرّا چار مردم هست که آیان گۆن هُدایا کئولے کرتگ.
[24] تئو همایانی همراهیا برئو و گۆن آیانی پاک و پَلگاریئے رسمان هۆر ببئے. آیانی کُربانیگئے دَلوَتانی کیمّتا هم تئو پُرّ کن، تانکه آ وتی سران بساینت. اے ڈئولا هرکَسَ زانت که تئیی بارئوا آیانی اِشکتگێن هبر درۆگ بوتگ‌اَنت و تئو وتی زِندا شَریَتئے سرا گوازێنگا ائے.
[25] بله ما هما درکئومێن باورمندانی سرا نبشتگ که مئے هُکم آیانی بارئوا چی اِنت. چه بُتانی ناما کُربانیگ کرتگێن گۆشتا، چه هۆنئے ورگا، چه مُردارێن دَلوَتانی گۆشتا و چه زنا و بێننگیا پهرێز بکننت.»
[26] پولُسا آ چارێن مردم زرتنت و اے دگه رۆچا گۆن آیان هۆریگا، پاک و پَلگاریئے رسمی سَرجم کرت. پدا مزنێن پرستشگاها شت تان پَلگاریئے رۆچانی سَرجم بئیگئے جارا بجنت، که هما رۆچا چه آیان هر یکّێئے کُربانیگ هم هئیرات کنگَ بیت.
[27] آیانی پَلگاریئے هپتێن رۆچ سَرجم بئیگی اتنت که آسیائے دَمگئے لهتێن یَهودیا پولُس مزنێن پرستشگاها دیست. مردمِش شۆرێنتنت، پولُسِش گپت و
[28] کوکّارِش کرت: «او اِسراییلیان! بیاێت مارا کُمک بکنێت. اے مرد، پولُس هما اِنت که هر جاگه گۆن هرکَسا، مئے کئوم و موسّائے شَریَت و هُدائے اے پاکێن لۆگئے هِلاپا تالیمَ دنت. انّون هم درکئومێن یونانی مردمی مزنێن پرستشگاها آورتگ و هُدائے پاکێن لۆگی پلیت کرتگ.»
[29] آیان اے هبر پمێشکا کرت که پێسرا پولُسِش گۆن تْروپیموسا، که اِپِسُسئے شهرئے نندۆکے اَت، اورْشَلیمئے بازارا دیستگ‌اَت. گُمانِش کرتگ‌اَت که پولُسا، تْروپیموس مزنێن پرستشگاها آورتگ.
[30] سجّهێن شهرا شۆرشے چست بوت، سجّهێن مردم چه هر نێمگا تچانا آتک و مُچّ بوتنت. پولُسِش گپت و چه مزنێن پرستشگاها ڈنّا در کرت و هما دمانا پرستشگاهئے دَروازگِش بند کرتنت.
[31] پولُسِش کُشگی کرتگ‌اَت که رومی لشکرئے مسترا هال رَست سجّهێن اورْشَلیما شۆرشے کپتگ.
[32] آییا هما دمانا وتا، سپاهیگ و اَپسرانی همراهیا په مردمان رسێنت. وهدے مردمان لشکرئے مستر و سپاهیگ دیستنت، پولُسئے لَٹّ و کُٹِّش بَسّ کرت.
[33] لشکرئے مستر پولُسئے کِرّا آتک، دَزگیری کرت و پرمانی دات گۆن دو زمزیلا ببندنتی. چه مردمان جُستی گپت که «اے کئے اِنت و مئیاری چی اِنت؟»
[34] مردم باز کوکّار کنگا اتنت، هرکَسا آییئے بارئوا چیزّے گوَشت، پمێشکا لشکرئے مستر چه راستێن جاورا سرپد نبوت و هُکمی کرت که پولُسا کلاتا ببرنت.
[35] وهدے پولُس کلاتئے پدانکان رَست، چه مهلوکئے زَهر و هِژما سپاهیگ آییئے بَڈّ کنگا ناچار بوتنت،
[36] چیا که مهلوک آییئے رَندا کوکّار کنان، گوَشان اَت: «اِشیا بکُش.»
[37] هما وهدا که سپاهیگ پولُسا کلاتا برگا اتنت، آییا گۆن رومی لشکرئے مسترا گوَشت: «منا مۆکلَ دئیئے گۆن تئو هبرے بکنان؟» لشکرئے مسترا جُست کرت: «زانا، تئو یونانی زبانا بَلد ائے؟
[38] اَچه، تئو هما مِسری نه‌ائے که نۆکی شۆرشی کرتگ‌اَت و چار هزار یاگیێن مردمی گۆن وت گیابانا برتگ‌اَت.»
[39] پولُسا دَرّاێنت: «اِنّه، من یَهودیے آن و کیلیکیَهئے دَمگئے نامیێن شهر تَرْسوسئے مردمے آن. منا بِلّ که گۆن اے مردمانی مُچّیا کمّے هبر بکنان.»
[40] لشکرئے مسترا مَنِّت، پولُس آتک و کلاتئے پدانکانی سرا اۆشتات و گۆن دستئے سُرێنگا مردمی بێتئوار کرتنت. وهدے مردم بے تْرِکّ و تئوار بوتنت، گڑا پولُسا گۆن آیان اِبرانی زبانا هبر کرت و گوَشتی: