Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 8:21

[1] اَنْتاکیَهئے کِلیسایا، لهتێن نبی و استاد هست‌اَت: بارنابا، شَمون که «سیاهَل» هم گوَشگَ بوت، لوکیوس که کِرینیئے باشندَهے اَت، مَناهین که هاکم هیرودیسئے دربارا، آییئے کسانیئے سنگت اَت و شاوول.

[2] وهدے رۆچگ اتنت و هُداوندا سنا و ستا کنگا اتنت، پاکێن روها گۆن آیان گوَشت: «بارنابا و شاوولا په منی هما کارانی سَرجم کنگا گچێن بکنێت که من په آیان گیشّێنتگ‌اَنت.»

[3] چه رۆچگ و دْوایا رَند، آ دوێنِش دست بڈّا جت و راه داتنت.

[4] اے دابا، بارنابا و شاوول که چه پاکێن روهئے نێمگا راه دئیگ بوتگ‌اتنت، دێم په سِلوکیایا جهلاد بوتنت. چه اۆدا بۆجیگا نِشت و کِبْرِسا شتنت.

[5] وهدے سالامیسئے شهرا رَستنت، یَهودیانی کَنیسَهان هُدائے هبرِش جار جت. یوهَنّااِش په کُمکا همراه اَت.

[6] آیان سجّهێن جَزیرها تَرّ و تابَ کرت تانکه پاپوسا رَستنت. اۆدا، یک درۆگێن یَهودی پئیگمبر و جادوگرے دیستِش که نامی باریَشو اَت.

[7] آییا، وتا گۆن والی سِرگیوس پولُسا همگرَنچ کرتگ‌اَت. والی، زانتکارێن مردے اَت. آییا، په هُدائے هبرئے اِشکنگا، بارنابا و شاوول لۆٹتنت.

[8] بله آ جادوگر، که یونانی زبانا آییئے نام «اِلیماس» اِنت، بارنابا و شاوولئے دێما اۆشتات و جُهدی کرت که والی، ایسّا مَسیهئے سرا باوَر مکنت.

[9] شاوولا که پولُس هم گوَشگَ بیت، چه پاکێن روها سررێچ، اِلیماسئے نێمگا چمّ سکّ داتنت و گوَشتی:

[10] «او شئیتانئے چُکّ! تئو که چه مَکر و مَندرا سررێچ ائے و هر راستیئے دژمن ائے، تئو هچبر هُداوندئے راستێن راهئے چپّ و چۆٹ کنگئے کارا یلهَ نکنئے؟

[11] بچار، انّون هُداوند ترا گیپت، کۆرَ بئے و تان وهدێا، رۆچئے رُژناییا دیستَ نکنئے.» هما دمانا، آییئے چمّان مُج و تهارۆکیا مان شانت. دَزمۆش کنان شۆهازا لگّت که کَسے آییئے دستا بگیپت و راها سۆج بدنت.

[12] وهدے والیا اے دیست، چه هُداوندئے تالیمئے زۆراکیا هئیران مَنت و باورمند بوت.

[13] رَندا، پولُس و آییئے همکار، چه پاپوسئے شهرا بۆجیگا سوار بوت و پَمْپیلیَهئے دَمگا، پِرْگَهئے شهرا آتکنت. چه اۆدا یوهَنّایا آ یله داتنت و اورْشَلیما پِر ترّت.

[14] بله بارنابا و پولُس، چه پِرْگَهئے شهرا دێما رئوان، پیسیدیَهئے دَمگا، اَنْتاکیَهئے شهرا سر بوتنت. شَبَّتئے رۆچا، یَهودیانی کَنیسَها شتنت.

[15] تئورات و نبیانی کتابانی وانگا رَند، کَنیسَهئے مستران گۆن آیان گوَشت: «او براتان! اگن په مردمانی دِلبڈّیا گۆن شما کُلئوے هست، دَرشان بکنێت.»

[16] پولُس پاد آتک، اۆشتات و گۆن دستئے اِشارها گوَشتی: «او اِسراییلیان و درکئومێن هُداتُرسان! منی هبران دِلگۆش کنێت.

[17] اے کئومئے هُدا، اِسراییلئے هُدایا مئے پت و پیرُک گچێن کرت و مِسرا جهمنندیئے وهد و زمانگا سرپراز کرتنت و گۆن وتی زۆراکیا چه مِسرا در آیگئے رهشۆنی داتنت.

[18] چِل سالئے کِساسا مان بَرّ و گیابانا، آیانی کار و کِردی سگّتنت.

[19] آییا کَنهانئے مُلکا هپت کئوم پرۆش دات و آیانی سرڈگار وتی کئومئے میراس و مِلکت کرت.

[20] اے سجّهێن سرگوَست، کِساس چارسد و پنجاه سالا بوتنت. چه آییا رَند، تان سَموییل نبیئے زمانگا، هُدایا په آیان کازیَ داشت.

[21] «پدا آیان بادشاهے لۆٹت، گڑا هُدایا چه بِنْیامینئے کَبیلها، کیسئے چُکّ شاوول، تان چِل سالا آیانی بادشاه کرت.

[22] رَندا هُدایا آ، چه بادشاهیئے تَهتا اێر گێتک و داوود آیانی بادشاه کرت. هُدایا په آییا گواهی دات که ‹منی دل چه یَسّیئے چُکّ داوودا رازیگ اِنت و آ منی هر واهگا سَرجمَ کنت.›

[23] چه هما داوودئے نَسل و پدرێچا، په اِسراییلئے کئوما وتی کئول داتگێن رَکّێنۆک، بزان ایسّایی راه دات.

[24] چه ایسّائے آیگا پێسر، پاکشۆدۆکێن یَهیایا سَرجمێن اِسراییلئے کئومئے دێما جار جت که آ چه وتی گناهان پشۆمان ببنت و پاکشۆدی بکننت.

[25] وهدے یَهیائے هِزمتکاریئے وهد هلاس بئیگی اَت، آییا جُست کرت: ‹شمئے هئیالا من کئے آن؟ من، آ نه‌آن که شما هئیالَ کنێت. آ چه من و رَندَ کئیت و من آییئے کئوشبندانی بۆجگئے لاهک هم نه‌آن.›

[26] «او براتان، او اِبراهێمئے نَسل و پدرێچ و درکئومێن هُداتُرسان! اے رَکّێنگئے کُلئو و پئیگام، په ماشما رئوان دئیگ بوتگ.

[27] اورْشَلیمئے مردم و آیانی هاکمان، ایسّا پَجّاه نئیاورت، بله گۆن آییئے مئیاریگ کنگا، آیان نبیانی هما هبر پوره و سَرجم کرتنت که هر شَبَّتئے رۆچا وانگَ بنت.

[28] هرچُنت آیان په ایسّائے کُشگا هچ سئوَب و دَلیلے ندیست، بله چه پیلاتوسا لۆٹتِش که آییا بکۆشارێنیت.

[29] آییئے بارئوا هرچے نبیسگ بوتگ‌اَت، آیان سَرجم کرتنت و چه سَلیبئے دارا اێر گێتک و کبرِش کرت.

[30] بله هُدایا چه مُردگان زندگ کرت و

[31] هما مردم که چه جَلیلا آییئے همراهیا اورْشَلیما آتکگ‌اتنت، تان بازێن رۆچێا آاِش دیست. نون آ، کئومئے دێما په ایسّایا گواهیَ دئینت.

[32] انّون ما په شما همے مستاگا دئیگا اێن، آ کئول که هُدایا گۆن مئے پت و پیرُکان کرتگ‌اَت،

[33] گۆن ایسّائے زِندگ کنگا، په ما که آیانی چُکّ و اۆبادگ اێن، سَرجم و پوره‌ای کرت، اَنچش که زَبورئے دومی بهرا نبیسگ بوتگ: ‹تئو منی بَچّ ائے، مرۆچی من ترا پێدا کرتگ.›

[34] «هُدایا گۆن اے هبران هم کئول داتگ که ایسّایا چه مُردگان زندگَ کنت و جۆنی هچبرَ نپوسّیت: ‹هما پاک و دلجمێن کئول و وادهانی برکتا شمارا بَکشان که گۆن داوودا لبزُن کرتگ‌اَت.›

[35] پمێشکا، دگه جاگهے هم آتکگ: ‹تئو وتی هما پاکێنا سَڑگ و پوسّگا نئیلئے.›

[36] وهدے داوودا وتی وهد و باریگا، هُدائے واهگ سَرجم کرتنت، مُرت و وتی پت و پیرُکانی ڈئولا کبر بوت و آییئے جۆن هم پوسِّت.

[37] بله آ کَس که هُدایا چه مُردگان زندگ کرت، آییئے جۆن نپوسِّت.

[38] «او براتان! بزانێت، چه ایسّائے نێمگا گناهانی پهِلّیئے جار په شما جنَگَ بیت.

[39] موسّائے شَریَتا شمارا چه گناهان رَکّێنت نکرت. بله نون هرکَس که ایسّا مَسیهئے سرا باورَ کنت آییئے سجّهێن گناه پهِلّ کنگَ بنت.

[40] هُژّار بێت، چُش مبیت که نبیانی هبر شمئے سرا سَرجم ببنت:

[41] ‹او مَلنڈ و مسکرا کنۆکان! بچارێت، هئیران و هَبَکّه ببێت، گار و زئوال ببێت، چیا که من شمئے دئور و باریگا اَنچێن کارے کنگا آن که تُرے شمارا بگوَشنت هم، شما هچبر باورَ نکنێت.›»

[42] وهدے پولُس و بارنابا چه کَنیسَها در آیگ و رئوگا اتنت، مردمان چه آیان لۆٹت که دێمی شَبَّتئے رۆچا پدا همے سرهالانی سرا گێشتر هبر بکننت.

[43] مُچّیئے پاد آیگا رَند، بازێن یَهودی و درکئومێن یَهودی بوتگێن هُداتُرسێن مردم، پولُس و بارنابائے همراه بوتنت. پولُس و بارنابایا آ دِلبڈّی دات و گوَشتنت که هُدائے مِهر و رهمتانی ساهگا بماننت.

[44] اے دگه شَبَّتا، کمّ و گێش شهرئے سجّهێن مردم په هُداوندئے هبر و کُلئوئے گۆش دارگا مُچّ بوتنت.

[45] وهدے یَهودیان مردمانی بازێن مُچّی دیست، چه کَست و کُنّتا زَهر گپتنت، پولُسِش بےاِزّت کرت و آییئے هبرانی دێما اۆشتاتنت.

[46] آ وهدا، پولُس و بارنابایا گۆن دِلێری آیانی پَسّئوا گوَشت: «مارا چه سجّهێنان پێسر، هُدائے هبر گۆن شما گوَشگی اَت، بله شما هُدائے هبرا نمَنّێت و وتا اَبدمانێن زِندئے لاهکَ نزانێت، نون ما درکئومانی گوَرا رئوێن.

[47] هُداوندا مارا همے هُکم داتگ که: ‹من ترا درکئومانی نور و رُژن کرتگ، که تئو رَکّێنگ و نِجاتا، تان دنیائے گُڈّی مرز و سیمسران برسێنئے.›»

[48] وهدے درکئومان اے هبر اِشکتنت، باز گَل و شادان بوتنت و هُداوندئے هبرِش شرپ داتنت و همینچُک مردما ایمان آورت که هُدایا په نمیرانێن زِندا گچێن کرتگ‌اَت.

[49] اے ڈئولا، هُداوندئے هبر آ سجّهێن دَمگا شِنگ و تالان بوت.

[50] بله یَهودیان، شرپدار و هُداتُرسێن جنێن و شهرئے نامدارێن مردێن، پولُس و بارنابائے آزار دئیگ و بدواهیا شۆرێنتنت و آاِش چه آ دَمگا در کناێنتنت.

[51] پولُس و بارنابایا وتی پادانی دَنز همۆدا چَنڈتنت و اِکُنیَهئے شهرا شتنت.

[52] مرید گَل و شادان، چه پاکێن روها سررێچ اتنت.

کاسِدانی کار — Chapters