[1] بادشاه اَگْریپاسا گۆن پولُسا گوَشت: «ترا وتی دێمپانیئے مۆه و مۆکل اِنت.» پولُسا دست بُرز کرت و په وتی بێمئیاریئے پَدّر کنگا هبرا لگّت و گوَشتی:
[2] «او شرپدارێن بادشاه اَگْریپاس! من بَهتاورے آن که مرۆچی تئیی دێما پێش کنگ بوتگان تان چه یَهودیانی سجّهێن بُهتامان وتی دێمپانیا بکنان.
[3] منَ زانان که تئو یَهودیانی سجّهێن دۆد و رَبێدگ و آیانی جێڑهان شَرَّ زانئے. پمێشکا گۆن تئو پِریات و دَزبندیَ کنان، منی هبرانی سرا گۆن شَرّێن سَبر و اۆپارے دِلگۆش گوَر بکنئے.
[4] «سجّهێن یَهودی شَرَّ زاننت که منی زِند چِه پئیما بوتگ و منی کسانی و ورنایی وتی مردمانی گوَرا و رَندا اورْشَلیما چۆن گوَستگ.
[5] باز وهد اِنت که منا زاننت و اگن بلۆٹنت، اے گواهیا داتَ کننت که من پَریسیے بوتگ و آیانی پابندترێن دینی رُمبا گۆن بوتگان.
[6] نون، پمێشکا هَکدیوانا آرگ بوتگان که هُدائے هما لَبز و کئولئے سَرجم بئیگا دلجم و سَدّک آن که آییا گۆن مئے پت و پیرُکان کرتگ.
[7] په همے لَبز و کئولئے سَرجم بئیگئے اُمێتا، مئے یَهودیانی دوازدهێن کَبیله شپ و رۆچ په دلسِتکی هُدایا پرستشَ کننت. او مَڑاهدارێن بادشاه! یَهودی پمێشکا منی سرا بُهتام جنَگا اَنت که من په همے کئولئے سَرجم بئیگا سَدّک آن.
[8] او گۆش دارۆکان! چیا اے هبرا مَنِّتَ نکنێت که هُدا مُردگان پدا زندگَ کنت؟
[9] «یک وهدے من هم باوَر کرتگ‌اَت که ایسّا مَسیهئے نامئے نمَنّگ و آییئے مرید و مَنّۆگرانی آزار دئیگ، شَرّێن کارے.
[10] اورْشَلیما، همے کارا کنگا اتان. گۆن مزنێن دینی پێشوایانی اِهتیارا، چه هُدائے پَلگارتگێنان بازێنے، بندی کرتگ و مُدام آیانی کۆشارێنگا همشئور بوتگان.
[11] باز رَندا سجّهێن کَنیسَهانی تها، من آ په کُپر کنگا هُجّ کرتگ‌اَنت. منا بدواهی و کێنگا اَنچش گنۆک کرتگ‌اَت که په آیانی آزار رسێنگا، ڈنّی شهران هم شتگ‌اتان.
[12] «یک برے گۆن مزنێن دینی پێشوایانی سَرجمێن واک و اِهتیارا، دَمِشْکا راهی اتان.
[13] او شرپدارێن بادشاه! نێمرۆچا همے راها، اَناگت آسمانا چه رۆچا رُژناترێن شَهمے دیستُن. هما رُژن منیگ و منی همراهانی چارێن نێمگان دْرپشِت.
[14] ما سجّهێن زمینا کپتێن، تئوارے اِشکتُن که اِبرانی زبانا منا گوَشگا اَت: ‹شاوول، او شاوول! تئو چیا منا آزارَ دئیئے؟ تئو هما کاییگرێن گۆکئے پئیما ائے که شَتئے توسْک و تێزێن سُجّا لگتَ جنت و وتا تاوانَ دنت.›
[15] من جُست کرت: ‹او واجه! تئو کئے ائے؟› هُداوندا پَسّئو دات: ‹من ایسّا آن، هما که تئو آییا آزارَ دئیئے.
[16] نون پاد آ، وتی پادانی سرا بۆشت، من پمێشکا په تئو پَدّر بوتگان که ترا وتی شاهد و هِزمتکار گچێن بکنان، تان هرچے که چه من دیستگِت و دێمترا گندئے، په آیان گواهی بدئیئے.
[17] ترا چه تئیی جندئے کئوما و چه درکئومان، که آیانی کِرّا ترا رئوانَ دئیان، رَکّێنان.
[18] ترا پمێشکا آیانی کِرّا راهَ دئیان، تان چمّانِش پَچ بکنئے. آ چه تهاریا رُژناییئے نێمگا بیاینت و چه شئیتانئے پُرزۆرێن دستا دێم په هُدائے راها بترّنت، تان گناهِش پهِلّ کنگ ببنت و گۆن هما مردمان شریکدار ببنت که چه منی سرئے باورمندیا پاک و پَلگار بوتگ‌اَنت.›
[19] «او بادشاه اَگْریپاس! من چه آ آسمانی شُبێنئے مَنّگا سر تاب ندات.
[20] پێسرا دَمِشْکئے شهرئے مردمانی نیاما، رَندا اورْشَلیم و یَهودیَهئے سجّهێن هَند و دَمگانی مردمانی کِرّا و گڑا درکئومانی گوَرا هم شتان و اے کُلئو رسێنت که چه وتی گناهان پشۆمان ببنت و هُدائے راها پِر بترّنت و چه وتی کاران پَدّر بکننت که هُدائے راهِش گپتگ.
[21] پمێشکا یَهودیان منا مزنێن پرستشگاها گپت و کُشگئے جُهدِش کرت.
[22] بله هُدایا منا تان مرۆچیگا کُمک کرتگ و نون اِدا اۆشتاتگان و مزن و کسان، سجّهێنانی دێما گواهیَ دئیان. اے هبران که من کنگا آن، چه موسّا و اے دگه نبیانی پێشگۆییان ڈنّ نه‌اَنت،
[23] که مَسیه باید اِنت سکّی و سۆری بسگّیت، بمریت و چه سجّهێنان پێسر، چه مُردگان زندگ ببیت، جاه بجنت و په وتی کئوم و درکئومان نور و رُژنئے مستاگئے جارا بجنت.»
[24] همِدا، پِستوسا په بُرزتئواری پولُسئے هبرئے تها دئور کرت و گوَشتی: «او پولُس! تئو بێسار ائے، تئیی گێشێن زانت و زانگا ترا گنۆک کرتگ.»
[25] پولُسا درّاێنت: «شرپدارێن والی پِستوس! من بێسار نه‌آن، اے چیزّ که منَ گوَشان راست و هۆشمندێن هبر اَنت.
[26] بادشاه اَگْریپاس وت اے چیزّانی بارئوا شَرَّ زانت و من په دِلێری اے هبران کنگا آن، چیا که دلجم آن، آ چه اے سرگوَستان سَهیگ اِنت، اے سجّهێن یک گوَنڈێن کلّگ و کِرّێا وَه نبوتگ‌اَنت.
[27] مَڑاهدارێن بادشاه اَگْریپاس! ترا نبیانی سرا باور اِنت؟ هئو! منَ زانان که ترا باور اِنت.»
[28] گڑا اَگْریپاسا گۆن پولُسا گوَشت: «تئیی هئیالا، منا گۆن وتی هبران چُش زوتّ مَسیهیانی راها آورتَ کنئے؟»
[29] پولُسا پَسّئو دات: «زوتّ یا دێر، بله من چه هُدایا همِشیا لۆٹان که اێوکا تئو نه، هرکَس که مرۆچی منی هبران گۆش دارگا اِنت، منی ڈئولا باورمند ببیت، بله پادی زمزیلان مبنت.»
[30] رَندا بادشاه و گۆن آییا والی، بِرنیکی و نِشتگێن مردم پاد آتکنت.
[31] وهدے در آیگا اتنت، وت‌مان‌وت گوَشگا اتنت که «اے مردا چُشێن مزنێن مئیارے نکرتگ که جێل کنگ یا کُشگ ببیت.»
[32] بادشاه اَگْریپاسا گۆن پِستوسا گوَشت: «اگن اے مردا کئیسرئے هَکدیوانا پێشی ملۆٹتێن، انّون آزات کنگ بوتگ‌اَت.»