Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:30

[1] کئیسَریَهئے شهرا، کُرنیلیوس نامێن مردے هست‌اَت، که رومی پئوجا، «ایتالیایی لشکرئے» سد مردمئے مستر اَت.

[2] آییئے جند و سجّهێن کَهۆلی پهرێزکار و هُداتُرس اتنت. آییا نێزگارێن مردم په دَسپَچی کُمکَ کرتنت و مُدام هُدائے بارگاها زِگر و دْوا کنگا اَت.

[3] یک رۆچے نێمرۆچا رَند، کِساس ساهت سئیا، هُدائے پرێشتگے په شُبێن و اِلهامی دیست که نزّیک آتک و گوَشتی: «او کُرنیلیوس!»

[4] کُرنیلیوسا گۆن تُرسے پرێشتگئے نێمگا چمّ سکّ داتنت و گوَشتی: «جی واجه! چے گوَشئے؟» پرێشتگا پَسّئو دات: «تئیی دْوا و هئیرات یاتمانێن سئوگاتے که هُدائے بارگاها رَستگ.

[5] نون وتی مردمان یاپائے شهرا رئوان کن و یک مردێا، که نامی شَمون اِنت و پِتْرُس هم گوَشنتی، بلۆٹ و بیار.

[6] آ، پۆست رَجۆکێن شَمونئے مهمان اِنت که لۆگی تئیابئے نزّیکا اِنت.»

[7] وهدے پرێشتگا وتی هبر کرتنت و شت، کُرنیلیوسا وتی دو کاردار و یک پهرێزکارێن سپاهیگے که آییئے هِزمتا اَت، لۆٹتنت،

[8] گۆن آیان اے سجّهێن کِسّه‌ای کرت و دێم په یاپایا رئوان داتنت.

[9] دومی رۆچا، وهدے هر سئے راها اتنت و یاپائے نزّیکا رَستنت، هما وهدا نێمرۆچا پِتْرُس په دْوا کنگا لۆگئے سرا سر کپت.

[10] شدیگ بوت و آییئے دلا وراک لۆٹت. وهدے ورگان تئیار کنگا اتنت، پِتْرُسا شبێنگ بوت و گۆن اِلهامے دیستی

[11] که آسمانئے دپ پَچ بوتگ و مزنێن پَرزۆنَگ‌پئیمێن چیزّے چه هر چارێن لَمبان زمینئے نێمگا اێر آیگا اِنت.

[12] اے پَرزۆنَگ چه هر پئیمێن چارپادێن هئیوان، مار و گۆج و بالی مُرگا پُرّ اَت.

[13] پِتْرُسا تئوارے اِشکت که گوَشتی: «او پِتْرُس! پاد آ، بکُش و بوَر.»

[14] بله پِتْرُسا پَسّئو تَرّێنت: «نه، او هُداوند! من هچبر ناپاک و پلیتێن ورگ نئوارتگ.»

[15] دومی رندا پدا تئوار آتک و گوَشتی: «هما چیزّ که هُدایا پاک زانتگ‌اَنت، تئو آیان سِلّ و ناپاک مزان.»

[16] سئے رَندا همے ڈئولا بوت و پدا پَرزۆنَگ زوتّ آسمانا برگ بوت.

[17] پِتْرُس هئیران اَت که بارێن اے اِلهامئے مانا و مکسد چی اِنت؟ همے وهدا، کُرنیلیوسئے راه داتگێن مردمان شَمونئے لۆگ شۆهاز کرتگ‌اَت و آتکگ و لۆگئے دروازگئے دپا رَستگ‌اتنت.

[18] آیان گوانک جت و جُست کرت: «اِدا شَمون نامێن مهمانے هست که پِتْرُس هم گوَشنتی؟»

[19] پِتْرُس تنینگه وتی دیستگێن اِلهامئے بارئوا پِگر کنگا اَت که هُدائے روها گۆن آییا گوَشت: «بچار، سئے مردم آتکگ و تئیی جُستا اَنت.

[20] پاد آ، جَهلا اێر کپ و په دلجمی آیانی همراهیا برئو، چیا که آ، من رئوان داتگ‌اَنت.»

[21] پِتْرُس اێر کپت و گۆن آیان گوَشتی: «آ که شما آییئے جُستا اێت، من آن. شما چیا آتکگێت؟»

[22] آیان پَسّئو دات: «ما پئوجی اَپسر کُرنیلیوسئے کاسِد اێن. آ پهرێزکار و هُداتُرسێن مردمے و سجّهێن یَهودی آییئے وشنامی و بۆهێریئے مَنّۆگر اَنت. هُدائے یک پاکێن پرێشتگێا گۆن آییا گوَشتگ که په تئیی هبرانی گۆش دارگا ترا وتی لۆگا بلۆٹیت.»

[23] پِتْرُسا آ مردم لۆگا آورت و مهمان کرتنت. دومی رۆچا، آیانی همراه بوت و شت. چه یاپایا لهتێن وتبراتێن باورمند هم گۆن آیان گۆن کپت و شتنت.

[24] اے دگه رۆچا، پِتْرُس و آییئے همراه کئیسَریَها رَستنت. کُرنیلیوس آیانی رَهچار و وداریگ اَت و وتی لهتێن سیاد و نزّیکێن سنگتی هم لۆٹتگ‌اَت.

[25] وهدے پِتْرُس آییئے لۆگا آتک و رَست، کُرنیلیوسا وشّ‌آتک کرت و سُجده کنان آییئے پادان کپت.

[26] پِتْرُسا اۆشتارێنت و گوَشتی: «پاد آ، من هم تئیی ڈئولا انسانے آن.»

[27] گۆن آییا هبر کنان، پِتْرُس لۆگا شت. دیستی که بازێن مردمے مُچّ بوتگ‌اَت.

[28] گۆن آیان گوَشتی: «شما زانێت که په یَهودیان، گۆن درکئومان هۆر و یکجاه بئیگ رئوا نه‌اِنت و آیانی لۆگان هم نرئونت. بله هُداوندا منا پێش داشت که هچکَسێا ناپاک و پلیت مزانان و ملێکان.

[29] پمێشکا وهدے تئو منا لۆٹت، من بے چَکّ و پد آتکان. نون بگوَش تئو منا چیا لۆٹتگ؟»

[30] کُرنیلیوسا پَسّئو دات: «چار رۆچَ بیت که همے وهدا ساهت سئیا، وتی لۆگا زِگر و دْوا کنگا اتان، اَناگت یک مردے که دْرپشناکێن پۆشاکی گوَرا اَت، منی دێما آتک و

[31] گوَشتی: ‹کُرنیلیوس! تئیی دْوا و هئیرات یاتمانێن سئوگاتے که هُدائے بارگاها یات کنگَ بیت.

[32] نون وتی مردمان دێم په یاپایا رئوان کن و هما شَمونا بلۆٹ و بیار که پِتْرُس هم گوَشنتی. آ، پۆست رَجۆکێن شَمونئے مهمان اِنت که لۆگی تئیابئے نزّیکا اِنت.›

[33] من هما دمانا په تئیی لۆٹگا وتی کاسِد راه داتنت، تئیی مِنَّت سر و چمّان که تئو آتکئے. نون ما سجّهێن هُدائے دیوانا هۆر نِشتگ و وداریگ اێن تان هُداوندئے آ سجّهێن هبران بِشکنێن که ترا په مئے گوَشگا هُکمی داتگ.»

[34] پِتْرُسا تْران کرت و گوَشت: «من نون په دلجمی سرپد بوتگان که هُدا په کَسّێا رو و ریا نکنت.

[35] کَسے که آییئے دلا هُداتُرسی ببیت و په تچکی و راستی کار بکنت، هُدائے بارگاه په آییا پَچ اِنت، تُرے چه هر کئومێا ببیت.

[36] شما زانێت که هُدایا په بنی اِسراییلیان وتی کُلئو راه دات و چه ایسّا مَسیهئے راها، که سجّهێنانی هُداوند اِنت، سُهل و اێمِنیئے مستاگ دات.

[37] چُش هم زانێت اے کار چۆنکا چه یَهیائے جار جتگێن پاکشۆدیا رَند، جَلیلا بُنگێج بوت و سجّهێن یَهودیَها رئواج گپت.

[38] اے کار همِش اَت که هُدایا گۆن وتی پاکێن روه و زۆرا، ایسّا ناسِریئے سرا رۆگن پِر مُشت. اے ڈئولا آ، هر جاه که شت، گۆن وتی نێکێن کاران، سجّهێن آ مردم که شئیتانئے بندیگ اتنت دْراهیَ کرتنت، چیا که هُدا گۆن آییا گۆن اَت.

[39] ما، اے سجّهێن کارانی شاهد اێن که آییا اورْشَلیمئے شهرا و یَهودیَهئے دَمگا کرتنت. بله سَلیبِش کَشّت و کُشتِش.

[40] هُدایا سئیمی رۆچا، آ زندگ و زاهر کرت،

[41] بله په سجّهێن مردمان نه، په هما شاهدان که آییا وت چه پێشا گچێن کرتگ‌اتنت، بزان په ما که ایسّائے جاه جنَگا رَند، گۆن آییا هۆر وارت و نۆشت.

[42] آییا هُکم کرت که ما اے مستاگا په مردمان جار بجنێن و گواهی بدئیێن که آ هُدائے گچێن کرتگێن اِنت تان زندگ و مُردگانی کازی ببیت.

[43] سجّهێن پئیگمبر، ایسّائے بارئوا گواهیَ دئینت، هرکَس آییئے سرا ایمان بیاریت، گناهی آییئے ناما بَکشگَ بنت.»

[44] پِتْرُس اَنگت هبرا اَت، پاکێن روه، هما مردمانی سرا اێر آتک که آییئے هبران گۆش دارگا اتنت.

[45] پِتْرُسئے همراهیا آتکگێن باورمندێن یَهودی هئیران بوتنت که هُدائے پاکێن روه، په درکئومان هم تُهپه و ٹێکی دئیگ بوت.

[46] چیا که یَهودیان اِشکت آ، دگه زبانان هبر کنگا اَنت و هُدائے سِپَت و سنایا اَنت. گڑا پِتْرُسا گوَشت:

[47] «نون که اے مردمان مئے ڈئولا پاکێن روه رَستگ، کَسے هست که اِشان چه آپئے پاکشۆدیا مکن بکنت؟»

[48] گڑا هُکمی کرت که ایسّا مَسیهئے ناما پاکشۆدی دئیگ ببنت. رَندا آیان، چه پِتْرُسا دَزبندی کرت تان لهتێن رۆچا آیانی گوَرا بجَلّیت.

کاسِدانی کار — Chapters