Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:35

[1] همے رۆچان، بادشاه هیرودیسا په کِلیسائے آزار رسێنگا، لهتێن مردمئے گِرگ و بند کنگ بُنگێج کرت.

[2] آییا یوهَنّائے برات آکوب گپت و زَهم‌کۆش کرت.

[3] وهدے دیستی که یَهودی چه اے کارا وشّ اَنت، گڑا پِتْرُسی هم دَزگیر کرت. اے کار، بێهُمیرێن نانئے اییدئے رۆچان بوت.

[4] دَزگیر کنگا رند، آییا پِتْرُس جێل کرت. چار چار سپاهیگئے چار ٹۆلی، باریگ باریگا آییئے سرا پاسپانی کنگا اَت. هیرودیسئے دلا اَت که سَرگوَزئے اییدا رَند، آییا کئومئے دێما کاریت و پێشَ کنت.

[5] پِتْرُس اَنگت جێلا بندیگ اَت و کِلیسا گۆن بازێن دلسِتکیے په آییا هُدائے بارگاها دْوا کنگا اَت.

[6] چه آ رۆچا که هیرودیسا پِتْرُس هَکدیوانا برگی و مئیاریگ کنگی اَت یک شپے پێسر، آ گۆن دو زمزیلا بستگ‌اَت و دو سپاهیگئے نیاما وپتگ‌اَت. جێلئے دَروازگئے دپا هم نِگهپانێن سپاهیگ اۆشتاتگ‌اتنت.

[7] یک اَناگت چه هُداوندئے نێمگا پرێشتگے آتک و آ کۆٹی رُژناگ بوت. پرێشتگا پِتْرُسئے کَش و پهنات دست جت، چه وابا آگاه کرت و گوَشتی: «هئیّا، پاد آ.» زمزیل چه پِتْرُسئے دستان بُتک و کپتنت.

[8] پرێشتگا گوَشت: «لانکا بند و سواسان پادا کن.» آییا اَنچش کرت. پرێشتگا پدا گوَشت: «وتی کَباها گوَرا کن و منی رَندا بئے.»

[9] پِتْرُسا پرێشتگئے رَند گپت و ڈنّا در آتک، بله سری پِر نبوت که په راستی اَنچش بئیگا اِنت، هئیالی کرت بلکێن شُبێنے.

[10] آ دوێن چه ائولی و دومی نِگهپانیا گوَستنت و هما مزنێن آسنی دروازگئے دپا رَستنت که شهرئے نێمگا اَت. دروازگ وتسرا پَچ بوت و آ ڈنّا در آتکنت. چه یک دَمکێا و رَند، پرێشتگا آ یله دات.

[11] وهدے پِتْرُسا هۆش کرت، گوَشتی: «نون من په دلَ زانان که هُداوندا وتی پرێشتگ راه داتگ و منا چه هیرودیسئے دستا و چه هما بد و بلاهان رَکّێنتگ که یَهودی آیانی وداریگ و رهچار اتنت.»

[12] چه اے سرپدیا رَند، پِتْرُس مَریمئے لۆگا شت. مَریم هما یوهَنّائے مات اَت که مَرکاسئے ناما هم زانگَ بیت. اۆدا بازێن مردمے په دْوا کنگا مُچّ اَت.

[13] پِتْرُسا لۆگئے دروازگ ٹُکّت، رۆدا نامێن مۆلدے په دروازگئے پَچ کنگا در آتک.

[14] آییا پِتْرُسئے تئوار پَجّاه آورت و چه گَلا، بے دروازگئے پَچ کنگا، تچانا لۆگا پِر ترّت و هالی داتنت: «پِتْرُس ڈنّا اۆشتاتگ.»

[15] آیان گۆن رۆدایا گوَشت: «تئو گنۆک بوتگئے.» بله آ وتی گپّئے سرا اۆشتاتگ‌اَت و گوَشگا اَت که «آ په دل پِتْرُس اِنت.» گڑا آیان گوَشت: «زَلور آییئے پرێشتگ اِنت.»

[16] پِتْرُس دروازگا ٹُکّگا اَت. آیان دروازگ پَچ کرت و گۆن پِتْرُسئے گِندگا، هئیران و هَبَکّه منتنت.

[17] پِتْرُسا گۆن دستئے اِشارها بێتئوار کرتنت و هال داتنت که هُداوندا آ، چه جێلا چۆن آزات کرتگ. گۆن آیان گوَشتی: «آکوب و اے دگه براتان چه اے هالا سهیگ بکنێت.» رَندا چه اۆدا در آتک و دگه جاگهێا شت.

[18] سباهئے سرا، سپاهیگانی نیاما شۆر و وَلوَلهے مان کپت که «بارێن، پِتْرُسا چے بوت؟»

[19] هیرودیسا شۆهاز کناێنت، بله وهدے پِتْرُس دستا نکپت، چه سپاهیگان جُست و پُرس کنگا رَند، آیانی کُشگئے هُکمی دات. گڑا هیرودیسا یَهودیَه یله دات و کئیسَریَها شت و همۆدا مَنت.

[20] هیرودیس گۆن سور و سئیدونئے مردمان زهر و نارزا اَت، بله اۆدئے لهتێن کماشا په آییئے دیوانجاهئے رئوگا اِجازت لۆٹت. بادشاهئے، بْلاستوس نامێن دست و دپی هِزمتکارِش گۆن وت همشئور کرت و چه هیرودیسا سُهل و سَلاه کنگئے مِنّتوار بوتنت. چیا که آیانی سرڈگارئے وَرد و وراک، چه هیرودیس بادشاهئے مُلکئے نێمگا آتک.

[21] گڑا په آیانی گِند و نِندا یک رۆچے گیشّێنگ بوت. آ رۆچا، هیرودیس گۆن شاهی پۆشاکان، بادشاهی تَهتئے سرا نِشت و مردمانی دێما تْرانی کرت.

[22] وهدے آییئے هبر هلاس بوتنت، مردمان کوکّار کنانا گوَشت: «اے انسانی تئوارے نه‌اِنت، هُدایی تئوارے.»

[23] هما دمانا، هُداوندئے پرێشتگێا آ جت، چیا که آییا هُدا ستا نکرتگ‌اَت. جسمی کِرم گپت و مُرت.

[24] هُدائے هبر و کُلئو رۆچ په رۆچ گێش بئیان و دێما رئوان اَت.

[25] وهدے بارنابا و شاوولا گۆن کُمک و ٹێکیانی رسێنگا وتی کار سَرجم کرت، چه اورْشَلیمئے سپرا پِر ترّت و آتکنت و یوهَنّااِش که مَرکاس هم گوَشگَ بوت، گۆن وت آورت.

کاسِدانی کار — Chapters