[1] او واجه تیوپیلُس! وتی ائولی کتابئے تها، ایسّائے کارانی بُنگێجا بگر
[2] تان هما رۆچا که دێم په آسمانا برگ بوت، هر کارے که آییا کرتگاَت و هر تالیمے که آییا داتگاَت، من ترا سهیگ کرت. ایسّایا په وتی کاسِدیا، لهتێن مردم پێسرا گچێن کرتگاَت و چه هُدائے پاکێن روهئے نێمگا هُکمی داتگاتنت و گوَشتگاتنتی که آیانی کار چی اَنت.
[3] مَرکئے سکّیئے سَگّگا رَند، وتی کاسِدانی دێما زاهرَ بوت و گۆن بازێن گواهیان پَدّریَ کرت که چه مُردگانی نیاما زندگ بوتگ و جاهی جتگ. آییا، تان چِل رۆچا وتا کاسِدانی دێما زاهرَ کرت و گۆن آیان هُدائے بادشاهیئے بارئوا هبریَ کرت.
[4] یک رَندے که گۆن آیان هۆریگا نِشتگ و وراک ورگا اَت، هُکمی داتنت: «چه اورْشَلیمئے شهرا ڈنّ مرئوێت، پتئے واده داتگێن پاکێن روهئے ودار و اِنتزارا ببێت که شما آییئے بارئوا پێسرا هم چه من اِشکتگ.
[5] یَهیایا مردم گۆن آپا پاکشۆدی داتگاَنت، بله پتئے واده اِش اِنت که لهتێن رۆچا و رَند شما چه هُدائے پاکێن روها پاکشۆدی دئیگَ بێت.»
[6] وهدے مرید ایسّائے کِرّا مُچّ بوتنت، چه آییا جُستِش کرت: «او هُداوند! بارێن آ وهد همِش اِنت که تئو بادشاهیا پدا په اِسراییلا پِرَ تَرّێنئے؟»
[7] پَسّئوی دات: «آ وهد و زمانگ که پتئے دستا اَنت و آییا وت گیشّێنتگاَنت، شمارا په آیانی زانگا کارے نێست.
[8] بله وهدے پاکێن روه شمئے دلانَ نندیت، شمارا وس و واکَ رسیت و اورْشَلیمئے شهرا، یَهودیَه و سامِرَهئے دَمگان، تان سَرجمێن دنیائے گُڈّی مرز و سیمسران هم، په من شاهدیَ دئیێت و منی وشّێن مستاگا رَسێنێت.»
[9] چه اے هبرانی گوَشگا رَند، آیان دیست که ایسّا آسمانا برگ بوت و جمبرێا آ چه مریدانی دێما چێر و اَندێم کرت.
[10] وهدے ایسّا دێم په آسمانا رئوگا اَت، مریدانی چمّ آسمانئے نێمگا سکّ اتنت، اَناگت دیستِش دو اِسپێتپۆشێن مرد آیانی کِرّا اۆشتاتگ.
[11] آیان گوَشت: «او جَلیلی واجهان! شما چیا اِدا اۆشتاتگ و آسمانئے نێمگا چارگا اێت؟ ایسّا چه شمئے نیاما چست کنگ و آسمانا برگ بوتگ، بله اَنچش که شما رئوگا دیستگ، همے ڈئولا یک رۆچے پدا چه آسمانا پِرَ ترّیت و کئیت.»
[12] گڑا ایسّائے مرید، چه زئیتونئے کۆها پِر ترّت و اورْشَلیما آتکنت. اے کۆه، چه اورْشَلیما یک شَبَّتی رۆچێئے دوریا اِنت.
[13] وهدے شهرا رَستنت، هما بُرزادی بانا شتنت که پێسرا همۆدا بوتگاتنت. اے مُچّیئے مردمانی نام اِش اتنت: پِتْرُس، یوهَنّا، آکوب، اَنْدْریاس، پیلیپُس، توما، بَرتولوما، مَتّا، هَلْپیئے چُکّ آکوب، سَرمچارێن شَمون و آکوبئے چُکّ یَهودا.
[14] گۆن آیان ایسّائے برات، آییئے مات مَریم و دگه لهتێن جنێن هم گۆن اَت. آ سجّهێن همدِل و همسِتک و هر وهدا گۆن زِگر و دْوایا دلگۆش و دَزگٹّ اتنت.
[15] هما رۆچان یک رۆچے، پِتْرُس ایسّائے باورمندانی نیاما، که کِساس یکسَد و بیست مردم اتنت، پاد آتک و
[16] گوَشتی: «او براتان! هُدائے پاکێن کتابئے تها، هرچے که پاکێن روها ایسّائے دَزگیر کنۆکانی رهشۆن، یَهودائے بارئوا چه داوودئے زبانا پێشگۆیی کرتگاَت، اَلّما پوره و سَرجم بئیگی اَت.
[17] یَهودا چه مئے رُمب و ٹۆلیا اَت و اے هِزمتکاریا شریکدار اَت.»
[18] آییا چه وتی گَندهێن کارئے مُزّئے زرّان ڈگارے په بها گپت و همۆدا دێم په چێر کپت و لاپی ترَکّت و رۆتی در آتکنت.
[19] اورْشَلیمئے سجّهێن مردمان اے هال اِشکت و آیان، اے ڈگارئے نام وتی زبانا «هَکِلْداما» بزان «هۆنئے ڈگار» پِر بست.
[20] پِتْرُسا هبر کنانا گوَشت: «زَبورئے کتابا نبشته اِنت: ‹آییئے لۆگ و جاگه هراب و وئیران بات، اۆدا هچکَس جهمنند مبات.› و ‹آییئے اُگده و زِمّهواری دگرێا برسات.›
[21] پمێشکا باید اِنت اَنچێن مردمے گچێن کنگ ببیت که هُداوندێن ایسّائے آیگ و رئوگئے سجّهێن وهدا گۆن ما گۆن بوتگ، بزان چه یَهیائے دستا ایسّائے پاکشۆدیا بگر، تان هما رۆچا که آ چه مئے نیاما چست کنگ بوت. آ باید اِنت گۆن ما هۆریگا، ایسّائے جاه جنَگئے گواهیا بدنت.»
[23] گڑا دو کَسئے نامِش پێش کرت، یکّے ایسُّپ بَرسابا اَت که یوسْتوس هم گوَشتِش و آ دگه مَتّیاس اَت.
[24] رَندا، اے ڈئولا دْوا کرت و گوَشتِش: «او هُداوند! تئو هرکَسئے دلئے هالا زانئے، نون وت په ما پَدّر کن که چه اے دوێنان کجامیاِت گچێن کرتگ
[25] تان اے هاسێن کاسِدیئے زِمّهواریا وتی کۆپگان بزوریت، هما هِزمت که یَهودایا یله دات و همۆدا شت که آییئے بێهی جاگه اَت.»
[26] گڑا، آ دوێنانی سرا پال جتِش و مَتّیاسئے نام در آتک. اے ڈئولا، آ گۆن هما رُمبئے یازدهێن هاسێن کاسِدان هۆر کنگ بوت.