[1] Пәрвәрдигар Мусаға мундақ деди: — Сән Мисир падишасиниң алдиға берип, униңға: «Пәрвәрдигар, йәни ибранийлар етиқат қилип кәлгән Худа: ‹ Өз хәлқимниң Маңа ибадәт қилиш үчүн чөл-баяванға беришиға йол қой.
[2] Әгәр сән уларни қоюп беришни рәт қилип, уларни йәнила тутуп турувалидиған болсаң,
[3] сени агаһландуруп қояйки, чарва маллириңниң һәммисини, йәни ат, төгә, кала, қой вә өшкилириңни ваба кесилигә гириптар қилимән.
[4] Бирақ исраилларниң чарва маллирини мисирлиқларниңкидин пәриқләндүримән. Исраилларниң маллиридин бириму өлмәйду › дәйду», дегин.
[5] Пәрвәрдигар вақит бәлгүләп: — Бу мөҗүзини әтила көрситимән, — деди.
[6] Әтиси Пәрвәрдигар Өзи ейтқандәк қилди. Мисирлиқларниң чарва маллириниң һәммиси дегидәк ваба кесилигә гириптар болуп өлүшкә башлиди. Лекин исраилларниң чарва маллириниң бириму зиянға учримиди.
[7] Падиша адәм әвәтип тәкшүрүтүп, исраилларниң маллиридин бириниңму өлмигәнлигини уқти. Шундақтиму у йәнила җаһиллиқ қилип, исраилларниң кетишигә йол қоймиди.
[8] Кейин Пәрвәрдигар Муса билән Һарунға: — Очақтин бир чаңгал күл еливелиңлар. Муса уни падишаниң алдида һаваға чачсун.
[9] Бу күл чаң-тозаң болуп, Мисирниң һәммә йеригә тарқилиду. Шуниң билән барлиқ адәм вә һайванларниң бәдәнлирини жириңлиқ яра қаплап кетиду, — деди.
[10] Буниң билән улар қоллириға очақ күлини елип падишаниң алдиға барди. Муса күлни һаваға чачти. Нәтиҗидә адәм вә һайванларниң бәдәнлирини жириңлиқ яра қаплап кәтти.
[11] Һәтта сехиргәрләрму Мусаға тақабил туралмиди. Чүнки уларниң бәдининиму башқа мисирлиқларниңкигә охшаш жириңлиқ яра қаплап кәткән еди.
[12] Шундақтиму Пәрвәрдигар тәрипидин җаһиллаштурулған падиша, худди Пәрвәрдигарниң Мусаға ейтқинидәк, Муса билән Һарунниң сөзигә қулақ салмиди.
[13] Пәрвәрдигар Мусаға мундақ деди: — Әтә таң сәһәрдила падишаниң алдиға берип, униңға: «Пәрвәрдигар, йәни ибранийлар етиқат қилип кәлгән Худа: ‹ Өз хәлқимниң Маңа ибадәт қилиш үчүн чөл-баяванға беришиға йол қой.
[14] Болмиса, бу қетим Мән сениң вә әмәлдарлириң һәм пухралириңниң үстигә әң еғир балаю-апәтләрни яғдуримән. Мана шу чағда сән аләмдә Мәндин башқа Худа йоқлуғини билисән.
[15] Мән қудритимни көрситип, сени вә пухралириңни ваба кесилигә дучар қилип, силәрни йәр йүзидин йоқ қилалаттим.
[16] Бирақ Мән ундақ қилмидим. Әксичә Мән қудритимни саңа көрситиш вә намимни аләмгә елан қилиштәк алаһидә мәхсәт билән сени падишалиққа тиклидим.
[17] Лекин сән йәнила зораванлиқ қилип, хәлқимни қоюп бәрмәйватисән.
[18] Шуңа әтә мошу чағда Мән Мисир тарихида әзәлдин тартип көрүлүп бақмиған қаттиқ мөлдүр яғдуримән.
[19] Һазир сән адәмлириңгә очуқчилиқтики чарва маллириң вә башқа барлиқ нәрсилириңни далда йәргә елип киривелишкә әмир қил. Чүнки очуқчилиқта қелип қалған адәм вә һайванларниң һәммисини мөлдүр уруп, һалак қилиду › дәйду», дегин.
[20] Пәрвәрдигарниң сөзигә ишәнгән бир қисим падиша әмәлдарлири дәрһал өз қуллири вә чарва маллирини далда йәргә елип киривалди.
[21] Пәрвәрдигарниң сөзигә ишәнмигәнләр болса, қуллири вә чарва маллирини ташқирида қоювәрди.
[22] Пәрвәрдигар Мусаға: — Сән қолуңни асманға қаритип узарт! Пүтүн Мисир зиминидики инсанлар, һайванлар вә барлиқ өсүмлүкләрниң үстигә мөлдүр яғсун, — деди.
[23] Муса тайиғини асманға қаритип көтириведи, Пәрвәрдигар чақмақ чақтуруп, гүлдүрмомилар яңритип, йәр йүзигә мөлдүр яғдурувәтти.
[24] Шуниң билән чақмақ чеқип, йоған-йоған мөлдүрләр төкүлүп чүшти. Бу Мисир тарихида һазирғичә йүз берип бақмиған әң чоң мөлдүр апити еди.
[25] Мөлдүр Мисир зиминидики очуқчилиқта турған нәрсиләрниң һәммисини, җүмлидин адәм, һайван, етиздики зираәтләр вә барлиқ дәл-дәрәқләрни вәйран қиливәтти.
[26] Пәқәт исраиллар яшайдиған Гошән вилайитидила мөлдүр яғмиди.
[27] Мисир падишаси дәрһал Муса билән Һарунни чақиртип: — Бу қетим мән гуна өткүздүм, мәндин вә пухралиримдин хаталиқ өтти. Пәрвәрдигар адилдур.
[28] Пәрвәрдигарға мән үчүн дуа қилиңлар. Бизгә бу һәйвәтлик гүлдүрмома вә мөлдүрләр йетәр. Мән силәрниң кетишиңларға йол қояй. Силәр әнди бу йәрдә турмисаңларму болиду, — деди.
[29] Муса униңға: — Мән бу шәһәрдин чиқишим биләнла, қолумни көтирип Пәрвәрдигардин тиләп дуа қилимән. Гүлдүрмомилар шу һаман бесилиду вә мөлдүрму тохтайду. Шу чағда сиз дунияниң Пәрвәрдигарға мәнсүп екәнлигини билисиз.
[30] Лекин сиз вә сизниң әмәлдарлириңизниң Пәрвәрдигар Худадин техичә қорқмайватқанлиғиңлар маңа мәлум, — деди.
[31] Бу кәндирләр чечәклигән вә арпа баш тартқан вақит болғачқа, мөлдүр уларни харап қилди.
[32] Пәқәт буғдайларла зиянға учримиди, чүнки улар техи бих чиқармиған еди.
[33] Муса падишаниң йенидин кетип, шәһәрдин чиқип, қолини көтирип Пәрвәрдигарға дуа қилди. Гүлдүрмомилар шу һаман бесилип, мөлдүрниң йеғиши тохтиди. Ямғурму бесилди.
[34] Гәрчә падиша бу әһвалларни көргән болсиму, лекин у йәнә гуна қилди. У вә униң әмәлдарлири йәнила җаһиллиқ қилишти.
[35] Дәл Пәрвәрдигар бурунла Мусаға ейтқандәк, Мисир падишаси җаһиллиқ қилип, исраилларниң кетишигә йәнила йол қоймиди.