[1] Униңдин кейин Пәрвәрдигар Мусаға мундақ деди: — Сән йәнә Мисир падишасиниң алдиға берип, униңға: «Пәрвәрдигар: ‹ Өз хәлқимниң Маңа ибадәт қилиш үчүн чөл-баяванға беришиға йол қой.
[2] Әгәр йәнә рәт қилсаң, саңа ейтип қояйки, пүтүн дөлитиңни җазалап, зиминиңниң һәммә йерини пақа билән толтуруветимән.
[3] Нил дәрияси пақиға толуп кетиду. Пақилар дәриядин чиқип ордаңға, һоҗраңға, һәтта орун-көрпилириңгә кириду. Әмәлдарлириңниң вә пухралириңниң өйлиригә, һәтта очақлириға, тәңнилириниң ичигиму киривалиду.
[4] Сениң учаңға, әмәлдарлириңниң вә пухралириңниң учисиғиму ямишиду › дәйду», дәп йәткүзгин.
[5] Пәрвәрдигар Мусаға йәнә: — Сән Һарунға: «Таяқ алған қолуңни Мисирдики дәрия, өстәң, сазлиқ вә көлләргә қаритип узарт. Мисир зиминини пақилар билән қаплитивәт», дәп ейтқин, — деди.
[6] Буниң билән Һарун қолини Мисирниң сулириға қаритип узитиведи, пақилар чиқип, Мисир зиминини қаплиди.
[7] Бирақ Мисирдики сехиргәрләрму сехир ишлитип, охшаш ишни қилип, Мисир зиминиға пақа чиқарди.
[8] Падиша Муса билән Һарунни чақиртип, Мусаға: — Пәрвәрдигардин у пақиларни мәндин вә Мисир хәлқидин жирақлаштурушни тиләп дуа қил. Андин хәлқиңниң Пәрвәрдигарға қурванлиқ қилиш үчүн беришиға йол қойимән, — деди.
[9] Муса җававән: — Болиду, сиз бир вақит бәлгүләң. Мән сизгә, әмәлдарлириңизға вә пухралириңизға дуа қилай. Шу чағда пақиларниң һәммиси силәрдин вә өйлириңлардин кетиду. Пәқәт Нил дәриясидики пақилардин башқа пақилар һәммиси йоқилиду, — деди.
[10] Падиша униңға: — Әтила дуа қил, — деди. Муса: — Сизниң дегиниңиздәк болсун. Буниң билән сиз Пәрвәрдигаримиз Худадин башқа һеч қандақ Худаниң йоқлуғини билиң.
[11] Пақилар сиздин, ордиңиздин, әмәлдарлириңиздин вә башқа пухралириңиздин кетиду. Пәқәт Нил дәриясидила пақа қалиду, — деди.
[12] Шуниңдин кейин Муса билән Һарун Мисир падишасиниң йенидин чиқишти. Муса Пәрвәрдигардин Мисир падишалиғиға чүшәргән пақиларни йоқитишни тиләп дуа қилип ялвурди.
[13] Пәрвәрдигар Мусаниң дуасини иҗавәт қилди. Өй, һойла вә етизлардики пақиларниң һәммиси өлүп түгиди.
[14] Мисирлиқлар пақа өлүклирини дога-дога қилип топлиған еди, пүтүн дөләт сесиқчилиққа толди.
[15] Бирақ дәл Пәрвәрдигар ейтқандәк, пақиларниң тамамән өлгәнлигини көргән падиша җаһиллиқ қилип, Муса билән Һарунниң сөзигә қулақ салмиди.
[16] Пәрвәрдигар Мусаға: — Һарунға «Тайиғиңни йәрдики топиға ур. Чаң-тозаңлар пашиларға айлинип, пүтүн Мисирни қаплайду» дегин, — деди.
[17] Улар Пәрвәрдигарниң дегинидәк қилишти. Һарун тайиғини йәрдики топиға уруведи, чаң-тозаңлар пашиларға айлинип, адәм вә һайванларниң бәдинини қаплап кәтти. Мисир зиминидики чаң-тозаңларниң һәммиси пашиға айлинип кәтти.
[18] Сехиргәрләрму өз сехирлири билән паша пәйда қилмақчи болған болсиму, лекин бу иш уларниң қолидин кәлмиди. Адәм вә һайванатларниң бәдинини паша қаплап кәтти.
[19] Сехиргәрләр падишаға: — Бу ишни Худа қилди! — дейишти. Бирақ дәл Пәрвәрдигар ейтқандәк, падиша җаһиллиқ қилип, Муса билән Һарунниң сөзигә қулақ салмиди.
[20] Андин Пәрвәрдигар Мусаға мундақ деди: — Әтә таң сәһәрдила орнуңдин туруп, падиша дәрия бойиға чиққанда, униң билән көрүш вә униңға: «Пәрвәрдигар: ‹ Хәлқимниң Маңа ибадәт қилиш үчүн беришиға йол қой.
[21] Сени агаһландуруп қояйки, әгәр сән Мениң хәлқимни қоюп бәрмәйдиған болсаң, саңа, әмәлдарлириң вә пухралириңға чивинләр топини әвәтимән. Өйлириңлар чивингә толиду вә һәммә йәрни чивин қаплайду.
[22] Лекин Мениң хәлқим исраиллар яшаватқан Гошән вилайитиниң әһвалини башқичә қилимән. У йәр чивинләр топидин хали болиду. Буниң нәтиҗисидә Мениң — Пәрвәрдигарниң бу дөләттиму қудрәтлик екәнлигимни билисән.
[23] Мән Өз хәлқимни сениң хәлқиңдин пәриқләндүримән. Бу мөҗүзә әтә йүз бериду › дәйду», дәп йәткүзгин.
[24] Пәрвәрдигар дегинини қилди. Топ-топ чивинләр падишаниң ордисиға вә әмәлдарлириниң өйлиригә бесип кирип, пүтүн Мисир зиминини харап қиливәтти.
[25] Падиша Муса билән Һарунни чақиртип, уларға: — Барсаңлар бериңлар! Бирақ Худайиңларға қилидиған қурванлиқни мошу дөләт ичидә қилиңлар! — деди.
[26] Лекин Муса: — Бундақ қилиш тоғра болмайду. Чүнки Пәрвәрдигар үчүн қилидиған қурванлиқлиримиз мисирлиқларни жиркәндүриду. Әгәр биз мисирлиқларниң көз алдида уларни жиркәндүридиған қурванлиқларни қилсақ, улар бизни чалма-кесәк қилиду!
[27] Биз Пәрвәрдигаримиз Худаниң әмир қилғинидәк, үч күнлүк йолни бесип, чөл-баяванға берип, андин Униңға қурванлиқ қилишимиз керәк, — деди.
[28] Падиша униңға: — Чөл-баяванға берип, Пәрвәрдигариңлар Худаға қурванлиқ қилишиңларға иҗазәт берәй, лекин анчә жираққа кәтмәңлар. Мән үчүнму дуа қилиңлар, — деди.
[29] Муса җававән: — Мән йениңиздин чиқипла Пәрвәрдигарға дуа қилай. Чивинләр топи әтила сиздин, әмәлдарлириңиз вә пухралириңиздин кәтсун. Лекин сиз бизни алдап, Пәрвәрдигарға қурванлиқ қилишқа беришимизға тосқунлуқ қилмаслиғиңиз керәк, — деди.
[30] Шуниңдин кейин Муса Мисир падишасиниң йенидин чиқип, Пәрвәрдигарға дуа қилди.
[31] Пәрвәрдигар Мусаниң дуасини иҗавәт қилип, чивинләр топини Мисир падишасидин, әмәлдарлиридин вә пухралиридин айриди. Бир талму чивин қалмиди.
[32] Лекин бу қетимму падиша йәнә җаһиллиқ қилип, исраил хәлқиниң чиқишиға йол қоймиди.