Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:59

[1] Исраил хәлқи Сийн чөлидин чиқип, Пәрвәрдигарниң йол-йоруғи билән қәдәмму қәдәм сәпәр қилип, Рәфидимдә қонди. Бирақ у йәрдә су йоқ еди.

[2] Шуңа улар йәнә Мусадин рәнҗип: — Бизгә ичкили су бәргәйсиз! — деди. Муса уларға: — Силәр немишкә рәнҗийсиләр? Немишкә Пәрвәрдигарни синай­си­ләр?— деди.

[3] Лекин халайиқ интайин уссап кәткәчкә, Мусаға давамлиқ нарази­лиқ билдүрүп: — Бизни Мисирдин зади немишкә елип чиқтиңиз? Сиз бизни, балилиримизни вә чарва маллиримизни уссизлиқтин өлтүрмәк­чиму? — деди.

[4] Шуниң билән Муса Пәрвәрдигарға йелинип: — Халайиқни қандақ қилай? Улар мени чалма-кесәк қилип өлтүри­диған йәргә йәтти, — деди.

[5] Пәрвәрдигар Мусаға: — Сән исраилларниң ақсақаллиридин бир нәччисини елип хәлиқ алдидин өт. Қолуңға Нил дәриясиға урған таяқни еливал.

[6] Мән сениң алдиңда Синай теғидики бир ғар ташниң үстидә туримән. Сән ғар ташни урғиниңда, силәргә ичкили су чиқиду, — деди. Муса исраил ақсақаллириниң алдида шундақ қилғанда, су етилип чиқти.

[7] Муса у йәрни Масса вә Мәриба дәп атиди. Чүнки исраиллар у йәрдә рәнҗип, Пәрвәрдигарни синимақчи болған еди. Улар: «Пәрвәр­дигар зади аримизда барму-йоқ?» дейишкән еди.

[8] Амаләкләр Рәфидимгә келип, исраилларға һуҗум қилди.

[9] Муса Йәшуға: — Сән әтә амаләкләр билән җәң қилиш үчүн адәм таллиғин. Мән болсам қолумға Худа маңа елип жүрүшкә әмир қилған таяқни тутуп тағниң чоққисида туримән, — деди.

[10] Йәшу Мусаниң тапшуруғи бойичә амаләкләр билән җәң қилди. Муса, Һарун вә Хурлар тағниң чоққисиға чиқип җәңни күзәтти.

[11] Муса қолини көтәрсә, исраиллар үстүн келәтти. Қолини чүшәрсә, амаләкләр үстүн келәтти.

[12] Мусаниң қоллири телип қалғанда, Һарун билән Хур бир ташни йөткәп келип, Мусани униң үстигә олтарғузуп, таки күн патқичә икки йенида Мусаниң қоллирини йөләп турди.

[13] Шундақ қилип, Йәшу амаләкләр қошунини қиличлап, уларниң үстидин ғалибә қилди.

[14] Андин Пәрвәрдигар Мусаға: — Кейинки әвлатларниң бүгүнки ғалибини унтумаслиғи үчүн йезип қалдурғин. Йәшуға амаләкләрни пүтүнләй йоқитиди­ғанлиғимни йәткүзүп қой, — деди.

[15] Шуниң билән Муса бир қурван­лиқ суписини ясап, униң намини «Пәрвәрдигар туғумдур», дәп атиди.

[16] У: — Пәрвәрдигарниң туғини егиз көтиримән! Пәрвәрдигар әвлат­тин әвлатқичә амаләкләр билән җәң қилғай, — деди.

Мисирдин чиқиш — Chapters