[1] Пәрвәрдигар Худа Мусаға мундақ деди:
[2] — Қара! Мән йәһуда қәбилисидин Хурниң нәвриси, Уриниң оғли Бизалилни таллидим.
[3] Мән уни Өз роһумға чөмдүрүп, униңға әқил-парасәт, билим вә хилму-хил һүнәр-сәнъәт қабилийитини ата қилдим.
[4] У һазир хилму-хил һүнәрләрни, йәни алтун, күмүч вә мистин һәр хил нәрсиләрни ясаш,
[5] қиммәтлик ташларни кесиш вә уларни зенәт буюмлириға селиш, яғачларға нәқиш оюштәк һүнәрләрни билиду.
[6] Мән йәнә Дан қәбилисидин Ахисамақниң оғли Оһолиябни униңға ярдәмчиликкә тайинлидим. Шуниңдәк, барлиқ уста һүнәрвәнләргиму техиму көп әқил-парасәт ата қилип, уларға Мән тапилиған нәрсиләрни ясаш қабилийитини бәрдим.
[7] Уларниң вәзиписи: Пәрвәрдигар билән учришиш чедири, келишим сандуғи вә униң үстигә қоюлидиған сандуқ ағзи, йәни «Меһир-шәпқәт тәхти» һәм чедир ичидики барлиқ сайманларни,
[8] үстәл вә үстәлниң сайманлирини, сап алтундин ясилидиған чирақдан вә чирақданниң сайманлирини һәм исриқдан,
[9] көйдүрмә қурванлиқ суписи вә супидики барлиқ сайманларни, шундақла паклиниш деси вә дас қойғучни ясаш,
[10] Һарун вә униң оғуллири роһанийлиқ вәзиписини өтигәндә кийидиған нәпис муқәддәс кийимләрни тикиш,
[11] муқәддәс яғ вә муқәддәс җайда ишлитилидиған хушбой исриқ ясаш қатарлиқларни өз ичигә алиду. Улар буларниң һәммисини Мениң әмрим бойичә қилсун.
[12] -
[13] Пәрвәрдигар Мусаниң исраилларға монуларни йәткүзүшни тапилиди: — Силәр Мән бәлгүлигән дәм елиш күнигә чоқум қаттиқ риайә қилиңлар. Чүнки бу Мән билән силәр оттуримиздики мәңгүлүк бәлгүдур. Бу силәрни пак қилғучиниң Мән — Пәрвәрдигар екәнлигимни билдүриду.
[14] Силәр дәм елиш күнигә қаттиқ риайә қилиңлар. Чүнки бу муқәддәс күн. Бу күнгә әмәл қилмай, адәттики күндикидәк ишлигәнләр исраил қатаридин чиқириветилип, уларға өлүм җазаси берилсун.
[15] Иш қилишиңлар үчүн алтә күн бар. Лекин йәттинчи күни Маңа атилидиған дәм елиш күнидур. Бу күни иш қилғанла кишигә өлүм җазаси берилсун.
[16] Исраиллар түзүлгән келишимниң бәлгүси сүпитидә бу күнгә мәңгү қаттиқ риайә қилсун.
[17] Бу Мән билән исраиллар оттурисидики мәңгүлүк бәлгүдур. Чүнки Мән — Пәрвәрдигар алтә күндә пүтүн аләмни яраттим, йәттинчи күни ишни тохтитип арам алдим.
[18] Худа Синай теғида Мусаға бу сөзләрни қилғандин кейин, пәризләр йезилған икки таш тахтини униңға тапшурди. Ташқа Худа пәризләрни Өз қоли билән язған еди.