[1] मलाई गर्व गरिरहन खाँचो छ। यसबाट केही फाइदा नभए तापनि मैले प्रभुबाट पाएका दर्शन र प्रकाशहरूका कुरा गरिरहनेछु।
[2] म ख्रीष्टमा भएको यस्तो एकजना मानिसलाई चिन्छु, जो चौध वर्षअघि तेस्रो स्वर्गमा उचालेर लगियो। शरीरमा हो कि शरीरविना नै, त्यो ता म जान्दिनँ; तर परमेश्वर नै जान्नुहुन्छ।
[3] अनि म त्यस मानिसलाई चिन्छु। शरीरमा कि शरीरबाहेक नै, त्यो म जान्दिनँ; तर परमेश्वर जान्नुहुन्छ।
[4] ऊ स्वर्गलोकमा उचालिएर लगियो। उसले वर्णन गर्न नसकिने कुराहरू सुन्यो, यस्ता कुराहरू, जुन कुरा भन्नु अनुमति कसैलाई पनि छैन।
[5] म त्यस्ता मानिसबारे गर्व गर्नेछु, तर म आफ्नो कमजोरीबाहेक अरू कुरामा गर्व गर्दिनँ।
[6] यदि मैले गर्व गर्न खोजें भने पनि, म मूर्ख हुँदिनँ; किनकि म सत्य बोलिरहेको हुन्छु। तर मानिसले ममा देखेको र मबाट सुनेको भन्दा बढी मलाई नठानोस् भनी म गर्व गर्नदेखि रोकिन्छु।
[7] यी सर्वोत्तम प्रकाशहरूको कारण मलाई घमण्डीपनदेखि अलग राख्न, मलाई दुःख दिनलाई मेरो शरीरमा एउटा काँडा अर्थात् शैतानको एउटा दूत दिइएको थियो।
[8] यो मबाट हटोस् भनी मैले प्रभुसित तीनपल्ट विन्ती गरें।
[9] तर उहाँले मलाई भन्नुभयो, “मेरो अनुग्रह तिम्रो लागि प्रशस्त छ, किनकि मेरो शक्ति दुर्बलताहरूमा सिद्ध हुन्छ।” यसकारण ख्रीष्टको शक्ति ममाथि बास गरोस् भनेर म अझ खुशीसाथ मेरा दुर्बलताहरूमा गर्व गर्नेछु।
[10] यसकारण ख्रीष्टको निम्ति, म दुर्बलताहरूमा, अपमानहरूमा, कठिनाइहरूमा, सतावटहरूमा, कष्टहरूमा पनि आनन्दित हुनेछु; किनकि जब म कमजोर हुन्छु, तब म बलियो हुन्छु।
[11] मैले आफूलाई मूर्ख बनाएँ; तर तिमीहरूले नै मलाई यस्तो हुन बाध्य गरायौ। मैले तिमीहरूबाट प्रशंसा पाउनुपर्नेथियो, किनकि म केही नभए तापनि म अरू “सर्वोच्च प्रेरितहरू” भन्दा कम छैनँ।
[12] मैले अथक प्रयत्नसाथ तिमीहरूका बीचमा चिन्हहरू, शक्तिशाली कार्यहरू अनि आश्चर्यपूर्ण कार्यहरूद्वारा साँचो प्रेरित भएको प्रमाण प्रकट गरेको छु।
[13] तर म तिमीहरूका निम्ति बोझ भइनँ भन्ने कुराबाहेक तिमीहरू अरू मण्डलीहरूभन्दा कसरी कम थियौ? यस भूलका लागि मलाई क्षमा देओ!
[14] अब म तिमीहरूकहाँ तेस्रोपल्ट आउन तयार छु, अनि म तिमीहरूको निम्ति बोझ बन्नेछैनँ, किनकि म तिमीहरूका सम्पत्ति होइन, तर तिमीहरूलाई चाहन्छु। बालबच्चाहरूले आमाबुबाको निम्ति सञ्चित गर्नुपर्ने होइन, तर आमाबुबाले पो बालबच्चाहरूका निम्ति सञ्चित गर्नुपर्छ।
[15] यसकारण मसित जे छन्, ती म तिमीहरूको निम्ति खुशीसित खर्च गर्नेछु, अनि म आफै पनि तिमीहरूको निम्ति पनि खर्चिनेछु। यदि मैले तिमीहरूलाई धेरै प्रेम गरे भने, के तिमीहरूले चाहिँ मलाई थोरै प्रेम गर्नेछौ?
[16] जे भए तापनि म तिमीहरूको बोझ भइनँ; तर पनि म कति चलाख थिएँ, कि मैले तिमीहरूलाई धूर्ततापूर्वक फसाएँ!
[17] के मैले पठाएका कुनै मानिसद्वारा मैले तिमीहरूलाई शोषण गरें?
[18] मैले तीतसलाई तिमीहरूकहाँ जानलाई आग्रह गरें, अनि मैले हाम्रा भाइलाई तिनीसित पठाएँ। तीतसले तिमीहरूलाई शोषण गरेनन्, के त्यसो गरे र? के हामीले त्यही आत्मामा काम गरेर त्यही बाटो पहिल्याएनौं र?
[19] हामीले तिमीहरूप्रति आफ्नै बारेमा सफाइ दिइरहेका छौं भनी के सधैं तिमीहरूले सम्झिरहेका छौ? ख्रीष्टमा भएकाहरूझैं, हामीले परमेश्वरकै दृष्टिमा बोल्दै आएका छौं, अनि हे प्रिय मित्रहरूहो, हामी जे गर्छौं, त्यो तिमीहरूलाई बलियो तुल्याउनका लागि नै हो।
[20] किनकि म आउँदा मैले तिमीहरूलाई जस्तो भएको चाहन्छु, त्यस्तो नभेट्टाउँला अनि तिमीहरूले पनि मलाई जस्तो भएको चाहन्छौ, त्यस्तो नभेट्टाऔला भन्ने मलाई डर लागेको छ। शायद मतभिन्नता, ईर्ष्या, क्रोध, स्वार्थी महत्त्वाकांक्षा, निन्दा, कुरा काट्ने, अहङ्कार अनि अस्तव्यस्त पनि होला भन्ने मलाई डर लागेको छ।
[21] म फेरि आउँदा मेरा परमेश्वरले मलाई तिमीहरूको सामु होच्याउनुहुनेछ भन्ने मलाई डर लागेको छ, अनि म ती धेरैजनासित दुःखी हुनेछु, जसले पहिल्यै पाप गरेर पनि तिनीहरू संलग्न रहेका अशुद्धताबाट, यौनसम्बन्धी पापबाट, अनि भ्रष्ट आचरणबाट पश्चात्ताप गरेका छैनन्।