[1] ایسّا، چه اۆدا در آتک و دێم په یَهودیَهئے دَمگ و اُرْدُنئے کئورئے دومی پهناتا شت. اۆدا، پدا مردمانی بازێن رُمبے آتک و آییئے کِرّا مُچّ بوت. آ، وتی هێل و آدتئے سرا، مردمانی تالیم دئیگا گُلاێش بوت.
[2] لهتێن پَریسی آتک و په آییئے چَکّاسگا جُستِش کرت: «بارێن، رئوا اِنت که مرد وتی جَنئے تلاک و سئونان بدنت؟»
[3] ایسّایا پَسّئو دات: «موسّایا شمارا چے هُکم کرتگ؟»
[4] آیان پَسّئو دات: «موسّایا رَزا داتگ که مرد په وتی جَنئے سئون دئیگا، تلاک‌نامَهے بنبیسیت و آییا بگیشّێنیت.»
[5] نون ایسّایا گوَشت: «موسّایا په شمئے سِنگدلیئے سئوَبا اے ڈئولا هُکم داتگ.
[6] بله جهانئے جۆڑێنگئے وهدا، هُدایا انسان مردێن و جنێن اڈّ کرتگ.
[7] پمێشکا، مرد چه وتی پت و ماتا جِتا و گۆن وتی جَنا هۆر و یکجاهَ بیت.
[8] مرد و جَن، یک جسم و جانَ بنت، اے پئیما، نون آ دو نه‌اَنت، یک جسم و جانے اَنت.
[9] پمێشکا، آ که هُدایا یکّ کرتگ‌اَنت، انسان آیان جِتا مکنت.»
[10] لۆگا که شتنت، مریدان چه آییا اے بارئوا جُست کرت.
[11] گوَشتی: «کَسے که وتی جنێنئے سئون و تلاکانَ دنت و گۆن دگه جنێنێا سور و سانگَ کنت بزان که آ، گۆن وتی نۆکێن جنا زِنا کنگا اِنت.
[12] همے ڈئولا، اگن جنێنے چه وتی مردا سئون بگیپت و گۆن دگه مردێا سانگ و سور بکنت، آ هم زِنا کنگا اِنت.»
[13] یک رۆچے، مردمان وتی کَسانێن چُکّ، ایسّائے کِرّا آورتنت که وتی دستا آیانی سرا بمُشیت، بله مریدان نِهرّ و هَکَّل داتنت.
[14] ایسّایا که چُش دیست نارزا بوت و گۆن مریدان گوَشتی: «چُکّان بِلّێت منی کِرّا بیاینت، آیانی دێما مدارێت، چیا که هُدائے بادشاهی اَنچێن مردمانیگ اِنت.
[15] شمارا راستێنَ گوَشان، آ که هُدائے بادشاهیا چُکّانی پئیما ممَنّیت، هچبر اۆدا پاد اێر کرتَ نکنت.»
[16] رَندا ایسّایا چُکّ وتی کُٹّا نندارێنتنت، دستی پِر مُشت و برکتی داتنت.
[17] وهدے ایسّایا وتی راه گپت و شت، یک مردے تچانا آتک، کۆنڈان کپت و جُستی کرت: «او نێکێن استاد! من چۆن بکنان که نمیرانێن زِندئے واهند ببان؟»
[18] ایسّایا گوَشت: «تئو منا ‹نێکێن› په چے گوَشئے؟ اَبێد چه هُدایا، کَسّ نێک نه‌اِنت.
[19] هُدائے هُکمان هم تئو زانئے: هۆن مکن، زِنا مکن، دُزّی مکن، درۆگێن شاهدی مدئے، دگرئے مالا مئوَر، وتی پت و ماتا اِزّت بدئے.»
[20] مردا پَسّئو دات: «او استاد! هُدائے اے هُکم و پرمانان، من چه کسانیا کاربند کنگا آن.»
[21] گڑا، ایسّایا په مِهرے آییئے نێمگا چارت و گوَشتی: «ترا اَنگت یک کارے کنگی اِنت، برئو وتی سجّهێن مال و هستیا بَها کن و زَرّان گریب و نێزگارێن مردمانی سرا بهر کن، اے پئیما ترا آسمانی گنجے رسیت. گڑا بیا و منی رَندگیریا بکن.»
[22] چه اے هبرا، دێمی پژمرده، گَمیگ و پرێشان بوت و شت. چیا که آ سێر و اَزگارێن مردے اَت.
[23] ایسّایا چارێن نێمگان چارت و گۆن وتی مریدان گوَشتی: «په مالدارێن مردمان، هُدائے بادشاهیا پاد اێر کنگ سکّ گران اِنت.»
[24] آییئے مرید چه اے هبران هئیران بوتنت. ایسّایا پدا گوَشت: «او منی چُکّان! هُدائے بادشاهیا پاد اێر کنگ، سکّ گران اِنت.
[25] چه سوچنئے دُمکا اُشترئے گوَزگ وه باز گران اِنت، بله هُدائے بادشاهیا، زردارێن مردمئے رئوگ اَنگت گرانتر اِنت.»
[26] مرید، گێشتر هئیران بوتنت و گۆن یکدومیا گوَشتِش: «گڑا کئے رَکّتَ کنت؟»
[27] ایسّایا پدا آ چارتنت و گوَشتی: «په انسانا نبوتنی اِنت، بله په هُدایا چُش نه‌اِنت، چیا که هُدائے دستا هر چیزّ بوتَ کنت.»
[28] گڑا پِتْرُس گوَشگا لگّت: «ما وتی هر چیزّ یله داتگ و تئیی رَندگیریا کنگا اێن.»
[29] ایسّایا پَسّئو دات: «باور کنێت، اگن کَسێا په من و په منی وشّێن مستاگا وتی لۆگ، برات و گهار، مات و پت، چُکّ یا مال و ڈگار یله داتگ‌اَنت و منی رَندگیری‌ای کرتگ،
[30] هُدا آیانی بدلا سَد برابر گێشترَ دنت. همے جهانا، گۆن سکّی و سۆریانی همراهیا، لۆگ، برات و گهار، مات، چُکّ، مال و ڈگار آییا رسیت و آ دگه جهانا هم اَبدمانێن زِندئے واهندَ بیت.
[31] بله بازێنے که ائولی اِنت، آهِریَ بیت و هما که آهِری اِنت، ائولیَ بیت.»
[32] ایسّا پێسر و مرید آییئے رَندا، اورْشَلیمئے نێمگا رئوگا اتنت. مرید، هئیران و بَه مانگ اتنت و آ دگه همراهانی دلا، تُرس و بیمّے ودی بوتگ‌اَت. ایسّایا آ دوازدهێن مرید کِرّێا برتنت و گوَشتی که گۆن آییا چے بئیگی اِنت.
[33] «نون ما اورْشَلیما رئوگا اێن، اۆدا انسانئے چُکّا گرنت و مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگرانی دستا دئینت. آییئے مَرکئے هُکما بُرّنت و درکئومێن مردمانی دستا دئینتی.
[34] درکئومێن مردم آییئے سرا ریشکند و مَسکرا کننت، آییئے سر و دێما تُهَ جننت، شلّاک و هئیزرانیَ جننت و کُشنتی، بله سئے رۆچا رَند، آ پدا زندگَ بیت و جاهَ جنت.»
[35] زِبْدیئے دوێن چُکّ آکوب و یوهَنّا، ایسّائے کِرّا آتکنت و گوَشتِش: «او استاد! مئے واهگ اِش اِنت آ چیزّا که چه تئو انّونَ لۆٹێن، په ما بکنی.»
[36] آییا پَسّئو دات: «چے لۆٹێت؟»
[37] گوَشتِش: «وهدے تئیی بادشاهیَ کئیت، وتی پُرشئوکتێن دیوانا، چه ما یکّێا وتی راستێن و آ دگرا چپّێن نێمگا بنندارێن.»
[38] ایسّایا پَسّئو دات: «شما نزانێت چے لۆٹگا اێت. بارێن، شمارا اے توان هست، آ جاما که من نۆشَ کنان بنۆشێت و آ پاکشۆدیا که منَ کنان بکنێت؟»
[39] گوَشتِش: «جی هئو، اے کارا کرتَ کنێن.» ایسّایا گوَشت: «دێمترا، شمارا اے جام نۆشگی و اے پاکشۆدی هم کنگی اِنت،
[40] بله بزانێت که اے چه منی اِجازتا در اِنت و گوَشتَ نکنان کئے منی راستێن و کئے چپّێن نێمگا نندیت. اے جاگه، همایانیگ اَنت که په آیان گیشّێنگ بوتگ‌اَنت.»
[41] وهدے آ دگه دهێن مریدان اے هبر اِشکت، آکوب و یوهَنّائے سرا زَهر گپتنت.
[42] گڑا، ایسّایا سجّهێن مرید لۆٹتنت و گوَشتی: «شما زانێت، آ که درکئومانی هاکم زانگَ بنت مردمانی سرا هاکمیَ کننت و کئومانی مستر چێردستانی سرا وتی اِهتیارا کارَ بندنت.
[43] بله شما چُش مکنێت، چه شما هرکَس که مزنیَ لۆٹیت، باید اِنت سجّهێنانی هِزمتکار ببیت و
[44] چه شما هرکَس که مستریَ لۆٹیت، سجّهێنانی کَستر و دَزبۆج ببیت.
[45] همے ڈئولا، انسانئے چُکّ نئیاتکگ که مردم آییئے هِزمتا بکننت، آتکگ که مردمانی هِزمتا بکنت و گۆن وتی ساهئے دئیگا، بازێنێا برَکّێنیت.»
[46] گڑا، اَریهائے شهرا آتکنت. وهدے ایسّا گۆن وتی مرید و دگه بازێن مردمانی همراهیا، چه اَریهایا در کپگا اَت، راهئے سرا، یک کۆرێن پِنڈۆگرے نِشتگ‌اَت که نامی بارتیماووس اَت و تیماووسئے چُکّ اَت.
[47] وهدے بارتیماووس سَهیگ بوت، ایسّا ناسِری اِنت که چه همے راها گوَزگا اِنت، گوانکی جت و گوَشتی: «ایسّا، او داوود بادشاهئے چُکّ! ترا منی سرا بَزّگ بات.»
[48] لهتێنا هکّل کنانا گوَشت: «بێتئوار بئے!» بله آییا گێشتر کوکّار کرت: «او داوود بادشاهئے چُکّ! ترا منی سرا بَزّگ بات.»
[49] ایسّا اۆشتات و گوَشتی: «تئواری کنێت.» مردمان آ کۆر تئوار کرت و گوَشتِش: «دلا مزن کن! پاد آ، بیا که ترا تئوار کنگا اِنت.»
[50] بارتیماووسا وتی کباه کِرّے دئور دات، کُپّی کرت و ایسّائے گوَرا آتک.
[51] ایسّایا جُست کرت: «چے لۆٹئے؟ من په تئو چے بکنان؟» گوَشتی: «او استاد! منَ لۆٹان بینا ببان.»
[52] ایسّایا گوَشت: «برئو که تئیی ایمانا ترا دْراه کرت.» کۆر هما دمانا بینا بوت و ایسّائے همراهیا رئوان بوت.