[1] هما رۆچان، یک بَرے پدا ایسّائے گوَرا مردمانی مزنێن رُمبے یکجاه بوت. آیان وَرد و وراک گۆن نه‌اَت. پمێشکا، آییا وتی مرید لۆٹتنت و گوَشتی:
[2] «منا اے مردمانی سرا بَزّگَ بیت. سئے رۆچ اِنت منی کِرّا اَنت و نون په ورگا هچِّش نێست.
[3] اگن اِشان گۆن شدیگێن لاپا رُکست بکنان، راها تُسنت و کپنت، چیا که لهتێن چه دورێن جاگهان آتکگ.»
[4] مریدان پَسّئو دات: «اے بَرّ و گیابانا په اینچُک مردمئے وراکا، نان چه کجا بیارێن؟»
[5] آییا چه مریدان جُست کرت: «شمارا چُنت نان گۆن؟» گوَشتِش: «هپت.»
[6] آییا مردم زمینئے سرا نندگئے هُکم داتنت، هپتێن نانی زرتنت، هُدائے شُگری گپت، چُنڈ چُنڈی کرت و مریدانی دستا داتنتی، تانکه مردمانی دێما اێرِش بکننت. مریدان اَنچش کرت.
[7] آیانی کِرّا لهتێن هُردێن ماهیگ هم هست‌اَت. ایسّایا ماهیگانی سرا هم هُدائے شُگر گپت و گۆن مریدان گوَشتی که «مردمانی دێما اێرِش کنێت.»
[8] سجّهێنان سێرا وارت و رندا چه سر آتکگێن چُنڈان، مریدان هپت سَپْت پُرّ کرت.
[9] آ مردم چار هزارئے کِساسا اتنت. رَندا آییا مردم رُکست کرتنت و
[10] رندا گۆن وتی مریدان بۆجیگا نِشت و دَلْمانوتَهئے سرڈگارا شت.
[11] لهتێن پَریسی ایسّائے کِرّا آتک و گۆن آییا گپّ و تْرانا نِشت، تان آییا بچَکّاسنت و داما دئور بدئینت. گوَشتِش: «مارا آسمانی نشانیے پێش بدار تان باور بکنێن که ترا هُدایا رئوان داتگ.»
[12] ایسّایا چه دلا آه و گینسارتے کَشّت و گوَشتی: «اے زمانگئے مردم، چیا آسمانی نشانیَ لۆٹنت؟ باور کنێت که آیان هچ نشانیے دئیگَ نبیت.»
[13] گڑا ایسّایا آ اِشتنت، بۆجیگا سوار بوت و دێم په گوَرمئے دومی نێمگا شت.
[14] مریدان شمُشتگ‌اَت گۆن وت نان بزورنت. بۆجیگا گۆن آیان یک نانے هست‌اَت و بسّ.
[15] ایسّایا هُکم کرت و گوَشتنت: «هُژّار بێت! چه پَریسی و هیرودیس بادشاهئے هُمیرا پهرێز کنێت.»
[16] آ وت‌مان‌وت هبر کنگا لگِّتنت که «واجه اے هبرا پمێشکا گوَشیت که ما گۆن وت نان نئیاورتگ.»
[17] ایسّایا زانت و گوَشتی: «چیا جێڑگا اێت که ‹گۆن ما نان نێست›؟ اَنگتَ نزانێت و سرپد نبوتگێت، شمئے دل اینکدر سکّ و سِنگ اَنت؟
[18] شمارا چمّ پِر، گڑا په چے نگندێت، گۆش پِر، بله گۆشان پَچَ نکنێت که بِشکنێت؟ شما شمُشتگ
[19] من چِه پئیما گۆن پنچ نگنا پنچ هزار مردم سێر کرت و شما چه سر آتکگێن نگنان، چُنت سَپْت پُرّ کرت؟» مریدان پَسّئو دات: «دوازده.»
[20] شما ندیست که من هپت نان چُنڈ چُنڈ کرت و چار هزار مردما وارت و شما چه سر آتکگێن نگنانی چُنڈان، چُنت سَپْت پُرّ کرت؟ آیان پَسّئو دات: «هپت.»
[21] ایسّایا گوَشت: «گڑا په چے اَنگت منی هبران سَرکِچَ نئوَرێت؟»
[22] وهدے ایسّا گۆن وتی مریدان بئیت‌سئیدایا سر بوت، یک کۆرێن مردے آییئے کِرّا آورتِش و دَزبندی‌اِش کرت که «وتی دستا اِشیئے سرا پِر مُش.»
[23] ایسّایا کۆرئے دست گپت، چه مێتگا دور برت و آییئے چمّانی سرا لِبزی پِر مُشت. رَندا وتی دستی آییئے چمّانی سرا اێر کرت و جُستی گپت: «تئو چیزّے گندئے؟»
[24] آ مردا سر بُرز کرت و گوَشتی: «مردمان گِندگا آن، گوَشئے درچک اَنت که سُرگا اَنت.»
[25] ایسّایا پدا وتی دست آییئے چمّانی سرا پِر مُشتنت، اے رَندا، آییئے چمّ پکّا شَرّ بوتنت و سجّهێن چیزّی شَرّیا دیستنت.
[26] نون ایسّایا گوَشت: «تچکاتچک وتی لۆگا برئو و مێتگا مان متَرّ.»
[27] ایسّا گۆن وتی مریدان دێم په کئیسَریَه پیلیپیئے کلّگان شت. راها، چه وتی مریدان جُستی کرت: «منی بارئوا مردم چے گوَشنت، من کئے آن؟»
[28] آیان پَسّئو دات: «لهتێنَ گوَشیت تئو پاکشۆدۆکێن یَهیا ائے، لهتێنَ گوَشیت تئو اِلیاس نبی ائے. دگه لهتێنَ گوَشیت چه آ دگه نبیان یکّے ائے.»
[29] گڑا آییا جُست کرت: «شما وت منی بارئوا چے گوَشێت، من کئے آن؟» پِتْرُسا پَسّئو دات: «تئو مَسیه ائے.»
[30] بله آییا هُکم داتنت: «اے هبرا پاشک مکنێت که من مَسیه آن.»
[31] رَندا، ایسّا مریدان تالیم دئیگا لَگِّت و گوَشتی: «انسانئے چُکّ باید اِنت بازێن سکّی و سۆری بسگّیت. کئومئے کماش، مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر اَلّما آییا ممَنّنت و بکۆشارێننت و سئے رۆچا رند آ پدا زندگ ببیت.»
[32] وهدے ایسّایا تچکاتَچک اے سجّهێن هبر کرتنت، پِتْرُسا آ یک کِرّے برت و گوَشتی: «او واجه! دگه برے چُشێن هبر مکن.»
[33] بله ایسّایا چَکّ تَرّێنت، مریدانی نێمگا چارت و پِتْرُسی هَکَّل دات و گوَشتی: «او شئیتان! چه منی دێما دور بئے. تئیی هئیال هُدایی هئیالے نه‌اِنت، انسانی هئیالے.»
[34] ایسّایا، سجّهێن مهلوک و مرید لۆٹتنت و گوَشتی: «اگن کَسے لۆٹیت منی رَندگیریا بکنت، باید اِنت وتی دلئے سجّهێن لۆٹ و واهگان یله بدنت و په ساهئے نَدر کنگا، وتی جندئے سَلیبا بَڈّا بکنت و منی راها گام بجنت.
[35] چیا که، اگن کَسے وتی ساهئے رَکّێنگا جُهد بکنت، آییا باهێنیت، بله هرکَس په من و منی وشّێن مستاگا وتی ساها باهێنیت، آییا رَکّێنیت.
[36] اگن یکّێا سجّهێن دنیا برسیت بله وتی ساها بباهێنیت، چۆنێن سۆبے بارت و چے کَٹّتَ کنت؟
[37] مردم وتی ساها په چِه کیمّتے بها زُرتَ کنت؟
[38] اگن کَسے اے بێوپا و رَدکارێن اَهد و زمانگا چه من و منی هبران لَجّ بکنت، گڑا انسانئے چُکّ هم، وهدے هُدائے پاکێن پرێشتگانی همراهیا گۆن پتئے مزنێن شان و مڑاها پدا کئیت، چه آییا لَجَّ کنت.»