[1] رندا، ایسّا چه اۆدا در آتک و مریدانی همراهیا وتی جندئے شهرا آتک.
[2] شَبَّتئے رۆچ که بوت، کَنیسَها شت و مردمانی تالیم دئیگی بُنگێج کرت. چه آییئے درس و سَبکان بازێن مردمے هئیران بوت و گۆن یکدگرا گوَشتِش: «اے هبر اِشیا چه کجا آورتگ‌اَنت و اے زانت و زانگ کئیا داتگ؟ اے ڈئولێن اَجَبێن کارانی کنگئے واک و توانی چه کجا رستگ؟
[3] اے هما دارتراش نه‌اِنت که مَریمئے بَچّ و آکوب، یوشا، یَهودا و شَمونئے برات اِنت؟ آییئے گهار هم همِدا مئے شهرا جهمنند نه‌اَنت؟» گڑا آیان بد آتک و ایسّااِش نمَنِّت.
[4] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «هچ نبیێا وتی شهر و هنکێنا، وتی لۆگا و وتی سیاد و وارسانی نیاما شرپ نێست.»
[5] آییا اۆدا بازێن مۆجزه پێش داشت نکرت، بَسّ لهتێن نادْراهئے سرا دستی پِر مُشت و دْراهی کرتنت.
[6] ایسّا، چه آیانی ناباوریا هئیران اَت. رَندا، ایسّایا اے دگه مێتگ و آبادیان ترّ و گردَ کرت و مردمی سَبکَ داتنت.
[7] دوازدهێن کاسِدی لۆٹتنت و دو دوا رئوان کرتنت، جِنّ و پلیتێن روهانی در کنگئے واک و اِهتیاری هم داتنت و
[8] گوَشتی: «تَرّ و گردئے وهدا، گۆن وت اَبێد چه اسا و دَزلَٹّێا دگه هچّ مبرێت، نه نان و نه تورگ و تۆشگ، نه وتی لانکبندانی تها زَرّ.
[9] کئوش پادا کنێت، بله چه گوَرئے جامگا اَبێد، دگه گێشێن پۆشاک مزورێت.
[10] هرکَسێئے لۆگا که رئوێت، تان شمئے کار هلاسَ نبیت، هما لۆگا بدارێت.
[11] هر جاه که مردم شمارا وشّ‌آتکَ نکننت و شمئے هبران گۆشَ ندارنت، چه اۆدا در کپێت و در کپگئے وهدا، وتی پادانی دَنز و هاکان بچَنڈێت، تان آیانی هِلاپا شاهدیے ببیت که شما هُدائے کُلئو په آیان رسێنتگ.»
[12] گڑا، مرید شتنت و جارِش جت که مردم چه وتی بدێن کاران پشۆمان ببنت.
[13] آیان بازێن جِنّی گنۆکے سار کرت و بازێن نادْراهے ٹێل پِر مُشت و دْراه کرت.
[14] ایسّائے اے کارانی هال و هبر هیرودیس بادشاهئے گۆشا رَست، چیا که ایسّائے نام نون پُرتئوار بوتگ‌اَت. لهتێنئے گُمان اَت، اے هما پاکشۆدۆکێن یَهیا اِنت که پدا چه مُردگان زندگ بوتگ، پمێشکا چُشێن اَجِکّایی و مۆجزهانَ کنت.
[15] لهتێنا گوَشت: «اِلیاس نبی اِنت که پدا آتکگ،» آ دگرانَ گوَشت: «اے، گوَستگێن پئیگمبرانی ڈئولا یک پئیگمبرے.»
[16] گۆن اے هبرانی اِشکنگا هیرودیسا گوَشت: «اے هما یَهیا اِنت که من سر بُرِّتگ، بله نون پدا زندگ بوتگ.»
[17] یَهیائے کُشگئے کِسّه چُش اَت که هیرودیسا، یَهیائے گِرگ و بَندی کنگئے هُکم وت داتگ‌اَت، چیا که هیرودیسا گۆن وتی برات، پیلیپُسئے جَنا، که نامی هیرودیا اَت، سور کرتگ‌اَت.
[18] یَهیایا اے هبرئے سرا هیرودیس مئیاریگ کرتگ‌اَت و گوَشتگ‌اَتی که شَریَتا رئوا نه‌اِنت کَسے گۆن وتی زندگێن براتئے جَنا سانگ و سور بکنت.
[19] پمێشکا، هیرودیایا گۆن یَهیایا باز هَسَدّ و کێنگ هست‌اَت و لۆٹتی آییا بکۆشارێنیت، بله اے کار چه آییئے دَزرسا دور اَت،
[20] چیا که هیرودیسا زانتگ‌اَت یَهیا پهرێزکار و پاکێن مردمے و چه آییا تُرستی. پمێشکا گوَشتگ‌اَتی کَسے آییا آزارے مرسێنیت. باز برا، آ چه یَهیائے هبرانی گۆش دارگا نگران و پرێشان بوتگ‌اَت بله اَنگت آییا دۆستَ بوت که یَهیائے هبران بِشکنت.
[21] آهِرا، هیرودیایا گوَم و گێگێن وهد و مۆهے رَست. هیرودیسا په وتی سالگِرَها، مزنێن جشنے گپت و سجّهێن درباری، پئوجی سرمستر و جَلیلئے میر و مستر لۆٹتگ‌اتنت.
[22] هما وهدا، هیرودیائے جنک مجلسا آتک، ناچ و سُهبتی گپت و هیرودیس و آییئے مهمانی وَشدل کرتنت. بادشاها چه گَلا گۆن جنکا گوَشت: «هرچے تئیی دلَ لۆٹیت بگوَش، من ترا دئیان.»
[23] سئوگندی وارت و گوَشتی: «هرچے لۆٹئے، بلۆٹ، تُرے منی بادشاهیئے نێما.»
[24] جنک در آتک، وتی ماتئے کِرّا شت و جُستی کرت: «چے بلۆٹان؟» ماتا گوَشت: «پاکشۆدۆکێن یَهیائے سرا بلۆٹ.»
[25] گڑا آ زوت زوتّا پِر ترّت، بادشاهئے کِرّا آتک و گوَشتی: «من پاکشۆدۆکێن یَهیائے سرا تَبَکێئے تها لۆٹان، همے انّون.»
[26] هیرودیس بادشاه سکّ پرێشان بوت، بله آییا مهمانانی دێما سئوگند وارتگ‌اَت و جنکی لَبز داتگ‌اَت.
[27] پمێشکا جلّادی هُکم کرت: «زندانا برئو، یَهیائے سرا بُر، تَبَکێئے تها کن و بیار.» جلّاد، بَندیجاها شت، یَهیائے سَری بُرِّت و
[28] تَبَکێئے تها په جنکا آورت و رَسێنت. جنکا سر برت و وتی ماتارا دات.
[29] وهدے یَهیائے مرید سَهیگ بوتنت، آتکنت، جۆنِش برت و کَبر کرت.
[30] ایسّائے کاسِد، آییئے گوَرا پِر ترّتنت و وتی سجّهێن کرتگێن کار و داتگێن تالیمئے بارئوا ایسّااِش هال دات.
[31] آییا گوَشت: «بیاێت یک گِستاێن جاگهے رئوێن تانکه تهنا ببێن و شما کمّے آرام بکنێت.» چیا که آ وهدا مردمانی رئو و آ، همینچُک باز اَت که آیان په ورگا هم مۆه نرَست.
[32] آ، بۆجیگێا نِشتنت و یک گِستاێن جاگهے شتنت تانکه تهنا ببنت.
[33] رئوگئے وهدا، بازێن مردمێا آ دیستنت و پَجّاهِش آورتنت و مردم چه سجّهێن شهران پئیادکا هما جاگها شتنت و چه ایسّا و مریدان پێسر اۆدا سر بوتنت.
[34] وهدے ایسّا چه بۆجیگا اێر کپت و مردمانی مزنێن مُچّی‌ای دیست، آیانی سرا بَزّگی بوت، چیا که آ بێشپانکێن پَسانی ڈئولا اتنت. گڑا آیان بازێن چیزّێئے تالیم دئیگا لَگّت.
[35] رۆنِندا، مرید آتکنت و گوَشتِش: «نون بێوهد اِنت و اے گِستاێن جاگهے.
[36] مردمان بگوَش تان اے کِرّ و گوَرانی مێتگ و بازاران برئونت و په وت وَرد و وراک بگرنت.»
[37] بله ایسّایا گوَشت: «شما وت آیان وراک بدئیێت.» مریدان درّاێنت: «گڑا ما برئوێن و دوسَد دینارئے نگن بگرێن و اشان بدئیێن که بورنت؟»
[38] آییا جُست گپت: «شمارا چُنت نان گۆن؟ برئوێت بچارێت.» آیان پَٹِّت و پدا آتک و گوَشتِش: «مئے کِرّا پنچ نگن و دو ماهیگ هست.»
[39] آییا هُکم کرت: «مردمان سبزگێن کاهانی پَٹّئے سرا بنندارێنێت.»
[40] مردم پنجاه پنجاه و سَد سَدئے رُمب و ٹۆلیا نِشتنت.
[41] ایسّایا پنچێن نگن و دوێن ماهیگ دستا کرتنت، آسمانی چارت و هُدائے شُگری گپت. رَندا نگنی چُنڈ چُنڈ کرت و مریدانی دستا داتنت تانکه مردمانی سرا بهرِش بکننت. دوێن ماهیگی هم سجّهێنانی سرا بهر کرتنت.
[42] سجّهێن مردمان تان سێرا وارت.
[43] مریدان چه سر آتکگێن نان و ماهیگان دوازده سَپْت پُرّ کرت.
[44] نان وَرۆکێن مردمانی تها، پنچ هزار مردێن اتنت.
[45] ایسّایا هما دمانا مرید پرمان دات و گوَشتنت: «تانکه من اے مردمان رُکستَ کنان، شما بۆجیگا سوار بێت و چه من پێسر گوَرمئے دومی پهناتا، بئیت‌سئیدائے شهرا برئوێت.»
[46] مردمانی یله کنگا رَند، ایسّا په دْوا کنگا کۆهئے سرا سر کپت.
[47] رۆنِندا، مرید بۆجیگئے تها گوَرمئے نیاما اتنت و ایسّا هُشکیا تهنا اَت.
[48] دیستی که ترندێن گواتے آیانی دێم په دێما کَشّگا اِنت و مرید په زهمت و هیلّتے هولیگ جنَگا اَنت. گڑا شپئے چارمی پاسا، ایسّا آپئے سرا گام جنان، دێم په آیان آتک و لۆٹتی چه آیانی کَش و کِرّا بگوَزیت.
[49] وهدے آیان ایسّا آپئے سرا گام جنانا دیست، گُمانِش کرت بلکێن روهے و جاک و سلواتِش کرت.
[50] چیا که سجّهێنان گۆن آییئے گِندگا باز تُرست. بله ایسّایا هما دمانا گۆن آیان گوَشت: «متُرسێت، اے من آن.»
[51] گڑا گۆن آیان یکجاه بوت و بۆجیگا نِشت، گوات هم کپت و آرام بوت. مرید هئیران و هَبَکَّه منتنت،
[52] چیا که آیان اَنگت نگنئے مۆجزه سَرکِچ نئوارتگ‌اَت، دلِش سکّ و سِنگ اَت.
[53] ایسّا و مریدان گوَرم گوازێنت و دومی پهناتا گِنیسارِتئے شهرا رَستنت و بۆجیگِش نَنگر کرت.
[54] اَنچش که چه بۆجیگا اێر کپتنت، مردمان ایسّا پَجّاه آورت.
[55] مردم په دْرِکّ و مئیدان هر نێمگا شتنت، وتی نادْراه و ناجۆڑِش تَهتانی سرا کرتنت و هر جاه که آیان اِشکت ایسّا اۆدا اِنت، همۆدا برتنت.
[56] ایسّا هر شهر و کلّگێا که شت، مردمان وتی نادْراه چارراهانی سرا آورتنت و دَزبندی‌اِشَ کرت اجازت بدنت که بیمّار آییئے کباهئے لَمبا دست بجننت. هرکَسا که دست پِرَ کرت، وشّ و دْراهَ بوت.