[1] سَرگوَز و بێهُمیرێن نانئے اییدا دو رۆچ پَشت کپتگ‌اَت، مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر، راه و نیمّۆنے شۆهاز کنگا اتنت تان گۆن رِپک و پَندَل، ایسّایا بگرنت و بکۆشارێننت.
[2] بله گوَشتِش: «اییدئے رۆچان نه، چُش مبیت که مردم آشۆپ بکننت.»
[3] ایسّا، بئیت‌اَنیایا هما شَمونئے لۆگا مهمان اَت که چه جُزامئے نادْراهیا دْراه بوتگ‌اَت. همۆدا، یک جنێنے گۆن سِنگ‌مَرمَرێن اَتردانێا ایسّائے گوَرا آتک، اَتردانا سُمبلئے گهتر و گران‌بهاێن اَتر مان اَت. آییا اَتردان پَچ کرت و اَتر، ایسّائے سرا چَنڈتنت.
[4] اۆدا، لهتێن نِشتگێن مردم چه اے کارا وتی دلا نئوَشّ بوت و گوَشتِش: «چیا اے اَتر زئوال کنگ بوت؟
[5] اے اَتر، چه سێسَد دینارا گێشترا بها بوتگ‌اَت و زرّ، گریب و نێزگاران دئیگ بوتگ‌اتنت.» پمێشکا، نون آ جنێنا مئیاریگ کنگا اتنت.
[6] بله ایسّایا گوَشت: «بِلّێتی، شما په چے اِشیا رَنجێنگا اێت؟ اے جنێنا گۆن من نێکیے کرتگ.
[7] گریب و نێزگار، مُدام شمئے کِرّا اَنت و شما هروهد که بلۆٹێت گۆن آیان نێکی کرتَ کنێت، بله من هر وهد گۆن شما گۆن نه‌آن.
[8] اِشیا په منی کبر کنگئے تئیاریا، وتی هِزمت سَرجم کرت و منی سرا اَتر چَنڈت.
[9] شمارا راستێنَ گوَشان، سجّهێن دنیایا، هر کُنڈے که منی وشّێن مستاگ جار جنَگَ بیت، اے جنێن و اِشیئے کار هم یات کنگَ بیت.»
[10] یَهودا اِسْکَریوتی، که چه ایسّائے دوازدهێن مریدان یکّے اَت، مزنێن دینی پێشوایانی کِرّا شت تانکه ایسّایا بدرۆهیت و آیانی دستا بدنت.
[11] آ چه یَهودائے هبرئے اِشکنگا باز وشّ بوتنت و لبزِش کرت آییا چیزّے زَرّ بدئینت. نون، یَهودا گوَم و گێگێن وهد و مۆهێئے شۆهازا اَت که ایسّایا آیانی دستا بدنت.
[12] بێهُمیرێن نانئے اییدئے ائولی رۆچا، که گوَرانڈئے کُربانیگ کنگئے رۆچ اَت، مریدان چه ایسّایا جُست کرت: «چے لۆٹئے، سَرگوَزئے اییدئے شامئے تئیاریا کجا بکنێن که تئو بوَرئے‌ای؟»
[13] گڑا، ایسّایا چه مریدان دو کَس دێم دات و گوَشتی: «شهرا برئوێت، اۆدا مردے گندێت که آپی کونزگے گۆن اِنتی، آییئے پُشتا رئوان بێت.
[14] هما لۆگا که آ رئوت، شما هم برئوێت و لۆگئے واهندا بگوَشێت: ‹استاد جُستَ کنت: مهمانهانه کجا اِنت که من گۆن وتی مریدان سَرگوَزئے شاما همۆدا بوَران؟›
[15] آ مرد، شمارا وتی لۆگئے سَربُرا، پْراهێن بان و دیوانجاهے پێشَ داریت که اۆدا هر چیزّ هست و تئیار اِنت، شامئے تئیاریا همۆدا بکنێت.»
[16] دوێن مرید شت و شهرا رَستنت. اۆدا، آیان هر چیزّ هما پئیما دیست که ایسّایا گوَشتگ‌اَت. سَرگوَزئے شامِش همۆدا تئیار کرت.
[17] بێگاه که بوت، ایسّا گۆن دوازدهێن مریدان همۆدا آتک.
[18] وهدے پَرزۆنَگئے سرا نِشتگ‌اتنت و شام ورگا اتنت، گوَشتی: «باور کنێت، چه شما یکّے که انّون گۆن من نِشتگ و شام ورگا اِنت، منا دْرۆهیت و دژمنانی دستا دنت.»
[19] مرید پرێشان و دِلتپرکه بوتنت و باریگ باریگا جُستِش کرت: «واجه! من وه نه‌آن، نه؟»
[20] ایسّایا پَسّئو دات: «چه شما دوازدهێنان یکّے، هما که انّون گۆن من همکاسگ اِنت.»
[21] چیا که هما ڈئولا که نبیسگ بوتگ، انسانئے چُکّ چه اے دنیایا رئوگی اِنت، بله بَژن و اَپسۆز په هماییا که انسانئے چُکّا دْرۆهیت. په آییا شرتر اَت که هچبر چه ماتا پێدا مبوتێن.
[22] وهدے شام ورگا اتنت، ایسّایا نَگنے زرت، شُگری گپت، چُنڈ چُنڈ کرت و مریدانا داتی. گوَشتی: «بزورێت! اے منی جسم اِنت.»
[23] پدا جامے زرتی، هُدائے شُگری گپت، مریدانا داتی و سجّهێنان چه آ جاما نۆشِت.
[24] نون گوَشتی: «اے منی نۆکێن اَهد و کَرارئے هۆن اِنت که په بازێنێا رێچگَ بیت.
[25] شمارا راستێنَ گوَشان، نون دگه برے انگورئے دَهل و سَمَرا ننۆشان تان هما رۆچا که هُدائے بادشاهیا پدا بنۆشانی.»
[26] هُدائے سِپَت و سَنایا رَند، دێم په زئیتونئے کۆها راه گپتنت.
[27] ایسّایا گۆن مریدان گوَشت: «شما سجّهێن ٹَگلَ ورێت و منا یلهَ کنێت. چیا که نبیسگ بوتگ: من شپانکا جنان و پس شِنگ و شانگَ بنت.
[28] بله زندگ بئیگ و جاه جنَگا رَند، چه شما پێسر جَلیلا رئوان.»
[29] پِتْرُسا درّاێنت: «اگن سجّهێن ٹَگل بوَرنت و ترا یله بدئینت، من هچبر ٹَگلَ نئوَران.»
[30] ایسّایا گوَشت: «ترا راستێنَ گوَشان، همے مرۆچی، هئو اِنشپی، تئو، تئیی جند، چه کرۆسئے دومی بانگا پێسر، منی پَجّاه آرگا سئے رَندا اِنکارَ کنئے و نمَنّئے.»
[31] پِتْرُسا په دلجمی گوَشت: «اگن گۆن تئو منی سر هم برئوت، چه تئیی پَجّاه آرگا هچبرَ نبجّان.» اے دگه سجّهێن مریدان هم اَنچش گوَشت.
[32] ایسّا و آییئے مرید، جِتْسیمانی نامێن جاگهێا شتنت. گۆن آیان گوَشتی: «همِدا بدارێت، منَ رئوان و دْوا کنان.»
[33] پِتْرُس، آکوب و یوهَنّایی وتی همراه کرتنت. اَناگت، یک مزنێن اندۆه و بێتاهیریے آییئے جسم و جانا نِشت.
[34] گۆن آیان گوَشتی: «سکّ پرێشان آن، گَم و اَندۆهان منا مَرکیگ کرتگ، شما اِدا بدارێت، مئوپسێت و آگاه و هُژّار بێت.»
[35] چه اۆدا کمّے دێمترا شت، دێم په چێر کپت و دْوا کنان گوَشتی: «او منی پت! اگن بوتَ کنت، اے سکّێن ساهتا چه منی سرا بٹَگلێن.»
[36] پدا گوَشتی: «ابّا، او منی پت! تئیی دستا هر چیزّ بوتَ کنت، اے سکّیانی جام و پیالها چه من دور کن و بٹَگلێن. بله آ ڈئولا نه که منَ لۆٹان، هما ڈئولا که تئو لۆٹئے.»
[37] وهدے ایسّا پِر ترّت، دیستی که آ واب اَنت. گڑا گۆن شَمون پِتْرُسا گوَشتی: «شَمون! واب ائے؟ نبوت یک ساهتے هم آگاه بمانئے؟
[38] هُژّار بێت و دْوا کنێت تانکه آزمایش و چَکّاسا مکپێت. روه، تئیار و مُرادیگ اِنت، بله جسم نِزۆر و ناتوان.»
[39] یک برے پدا په دْوا کنگا شت و هما دْوایی کرت.
[40] وهدے پِر ترّت، دیستی پدا واب اَنت. آیانی چمّ رُهێزگ و وابێنگ اتنت و نزانتِش آییا چے پَسّئو بدئینت.
[41] سئیمی رَندا، پدا مریدانی کِرّا آتک و گوَشتی: «اَنگت هم وپتگ و آرام کنگا اێت؟ بَسّ اِنت! آ وهد و ساهت رَستگ. نون انسانئے چُکّ درۆهگ و گُنهکارانی دستا دئیگَ بیت.
[42] پاد آێت برئوێن! آ که منا درۆهیت، پێداک اِنت.»
[43] ایسّا اَنگت هبرا اَت که چه دوازدهێن مریدان یکّے، بزان یَهودا، آتک و رَست. آییا رُمبے مردم همراه اَت که زَهم و لَٹِّش گۆن اَت. اے رُمب، چه مزنێن دینی پێشوا، شَریَتئے زانۆگر و کئومئے کماشانی نێمگا راه دئیگ بوتگ‌اَت.
[44] یَهودایا آیانا اے نشانی داتگ‌اَت: «هماییا که منَ چُکّان، ایسّا هما اِنت. آییا دَزگیر کنێت و گۆن مُهر و مُهکمێن نِگهپانیے ببرێت.»
[45] گڑا، یَهودا تچکاتچک ایسّائے کِرّا آتک و گوَشتی: «او استاد!» رَندا، ایسّایی چُکِّت.
[46] یَهودائے همراهان ایسّا گپت و دَزگیر کرت.
[47] چه ایسّائے همراهان یکّێا وتی زَهم کَشّت و مسترێن دینی پێشوائے نئوکرئے سرا اُرُش برت و آییئے گۆشی سِست.
[48] ایسّایا گۆن هما مردمان که آییئے دَزگیر کنگا آتکگ‌اتنت، گوَشت: «زانا، من یاگی و رهزنے آن که گۆن زَهم و لَٹّان په منی گِرگا آتکگێت؟
[49] من هر رۆچ، شمئے دێما مزنێن پرستشگاها تالیم داتگ و شما منا نگپتگ. بله پاکێن کتابانی هبر باید اِنت سَرجم ببنت.»
[50] آ وهدی، مریدان آ یله دات و جِستنت.
[51] ورناے که لیلُمێن جامگے گوَرا اَتی و بسّ، ایسّائے رَندا گۆن کپت، آاِش هم گپت.
[52] بله دَزگیر کنگئے وهدا، آییئے جامگ لَکُشت و آ جاندَرا تتک.
[53] ایسّائے دَزگیر کنۆکان، ایسّا زرت و مسترێن دینی پێشوائے کِرّا برت، همۆدا اے دگه مزنێن دینی پێشوا، کئومئے کماش و شَریَتئے زانۆگر مُچّ اتنت.
[54] پِتْرُس هم دور دورا ایسّائے رَندا رئوان اَت، مسترێن دینی پێشوائے لۆگئے پێشجاها پُترت و گۆن هِزمتکاران آسئے کِرّا نِشت و دستانی تاپگا لگّت.
[55] مزنێن دینی پێشوا و سرۆکانی دیوانئے سجّهێن باسک، په ایسّائے مَرکئے سِزا دئیگا شاهدیئے شۆهازا اتنت، بله شاهد نێست‌اَت.
[56] بازێنێا، درۆگێن شاهدی دات، بله آیانی هبر گۆن یکدومیا یکّ و همدَپ نه‌اتنت.
[57] دگه لهتێن، په درۆگێن شاهدی دئیگا پاد آتک و گوَشتِش:
[58] «ما اِشکتگ که اے مردا گوَشتگ: ‹من انسانئے اڈّ کرتگێن اے مزنێن پرستشگاها کرۆجان و پرۆشان و سئے رۆچئے تها یکّے بندان که انسانئے جۆڑێنتگێنَ نبیت.›»
[59] بله آ شاهدانی هبر هم یک ڈئولا نه‌اتنت.
[60] مسترێن دینی پێشوا پاد آتک و سجّهێنانی دێما چه ایسّایا جُستی کرت: «تئیی بارئوا چۆنێن شاهدی دئیگا اَنت؟ اِشانی هچ پَسّئوَ ندئیئے؟»
[61] بله ایسّا بێتئوار اَت و هچ پَسّئوے نداتی. مسترێن دینی پێشوایا پدا چه آییا جُست کرت و گوَشتی: «تئو هما مَسیه، مَزَن‌شانێن هُدائے چُکّ ائے؟!»
[62] ایسّایا پَسّئو دات: «من هما آن، شما یک رۆچے گندێت که انسانئے چُکّ، زۆراورێن هُدائے راستێن نێمگا نِشتگ. چه آسمانئے جمبرانی تها هم کئیت.»
[63] مسترێن دینی پێشوایا وتی گوَرئے جامگ دِرت و گوَشتی: «اَنگت هم مارا شاهد پکار اِنت؟
[64] شما وت اِشیئے کُپر اِشکت. نون شمئے شئور و سَلاه چی اِنت؟» سجّهێنان درّاێنت: «اِشیئے سِزا مَرک اِنت.»
[65] چه آیان لهتێنا، ایسّائے دپ و دێمان تُه کرت، آییئے چمِّش بستنت، مُشت و شَهماتِش جت و گوَشتِش: «نون پئیگمبری کن!» سپاهیگان، آ گپت و گۆن لَٹّ و شَهماتان مان بست.
[66] آ وهدا که پِتْرُس، جَهلا، پێشجاها نِشتگ‌اَت، چه مسترێن دینی پێشوائے مۆلدان یکّے آتک.
[67] پِتْرُسی دیست که آسئے دێما نِشتگ و وتا گرم کنگا اِنت. آییئے نێمگا رُگورُگو چارت و گوَشتی: «تئو هم ایسّا ناسِریئے همراه بوتگئے!»
[68] بله آییا نمَنِّت و گوَشتی: «نه، منَ نزانان و سرپدَ نبان که تئو چے گوَشگا ائے.» گۆن اے هبرا، دێم په دروازگا رهادگ بوت. همے دمانا کرۆسا بانگ دات.
[69] آ مۆلدا یک برے پدا پِتْرُس دیست و گۆن آیان که اۆدا اۆشتاتگ‌اتنت، گوَشتی: «اے مرد هم چه همایان اِنت!»
[70] بله پِتْرُسا پدا نمَنِّت. کمّے رَندترا، آ که اۆدا اۆشتاتگ‌اتنت، پدا گۆن پِتْرُسا گوَشتِش: «اَلّما تئو چه همایان ائے، چیا که تئو هم جَلیلیے ائے.»
[71] بله پِتْرُسا سئوگند وارت و گوَشت: «منی سرا هُدائے نالَت بات اگن درۆگ ببندان. اے مردا که شما گوَشێت، منیَ نزانان.»
[72] همے دمانا کرۆسا دومی بانگ دات. نون پِتْرُس، ایسّائے هما هبرئے یات و تْرانگا کپت که گوَشتگ‌اَتی: «چه کرۆسئے دومی بانگا پێسر، سئے رَندا منی پَجّاه آرگا اِنکارَ کنئے.» نون دلرنج بوت و سکّ گرێتی.