[1] دگه رَندے، ایسّا کَنیسَها شت. اۆدا مردے هست‌اَت که دستی هُشک و مُنڈ اَت.
[2] نِشتگێن مردم ایسّائے اِنتزار و وَدارا اتنت که «اگن اے مردئے دستا شَمبِهئے رۆچا دْراه بکنت، گڑا ما آییئے سرا شَبَّتئے رۆچا کار کنگئے بُهتاما جتَ کنێن.»
[3] ایسّایا گۆن مُنڈێن مردا گوَشت: «بیا دێما بۆشت.»
[4] رَندا گۆن آ نِشتگێن مردمان گوَشتی: «شَبَّتئے رۆچا، نێکی کنگ رئوا اِنت یا بدی؟ انسانئے زِندئے رَکّێنگ یا کُشگ و گار کنگ؟» آ بێتئوار بوتنت.
[5] ایسّایا په زَهر چارتنت، چیا که چه آیانی سِنگدلیا سکّ پَدَرْد بوت. گۆن آ مردا گوَشتی: «دستا شهار دئے!» آییا دست شهار دات و دستی وشّ و دْراه بوت.
[6] گڑا پَریسی ڈنّا شتنت و په ایسّائے کۆشارێنگا گۆن هیرودیان شئور و سَلاهِش بُنگێج کرت.
[7] ایسّا چه مردمان دور، گۆن وتی مریدان گوَرمئے لَمبا شت. بازێن جَلیلی مردمے آییئے پدا رئوان بوت.
[8] چه یَهودیَه، اورْشَلیم، اِدومیَه و اُرْدُنئے کئورئے آ دستا هم بازێن مردمے مُچّ بوت، سور و سئیدونئے چپّ و چاگردئے نندۆک هم آتکنت. چیا که آیان ایسّائے مۆجزهانی بارئوا اِشکتگ‌اَت.
[9] ایسّایا گۆن مریدان گوَشت، بۆجیگے په آییا تئیار بکننت تانکه چه بازێن مردمانی مُچّیئے اَنگِرّ و آشۆپا دور ببیت.
[10] آییا بازێن مردمے وشّ و دْراه کرتگ‌اَت، پمێشکا نادْراهێن مردم په آییئے دست پِر کنگا، تێلانک دئیان، دێما کِنزان اتنت.
[11] همایان که جِنّ پِر اَت، وهدے ایسّااِش دیست آییئے پادان کپتنت، کوکّارِش کرت و گوَشتِش: «تئو هُدائے چُکّ ائے.»
[12] ایسّایا هُکم داتنت: «گۆن کَسّا مگوَشێت من کئے آن.»
[13] رَندا، ایسّا کۆهئے سرا سر کپت و چه وتی مریدان لهتێنی همۆدا لۆٹت و آ ایسّائے کِرّا آتکنت.
[14] ایسّایا چه آیان دوازده کَس گچێن کرت و وتی هاسێن کاسِد نامێنتنت، تانکه گۆن آییا همراه ببنت و آیان په وشّێن مستاگئے شِنگ کنگا رئوان بکنت.
[15] جِنّ کَشّگئے اِهتیاری هم داتنت.
[16] آ دوازدهێنانی نام اِش اَنت: شَمون که ایسّایا آییئے دومی نام، «پِتْرُس» پِر بست،
[17] زِبْدیئے چُکّ، آکوب و آییئے برات یوهَنّا که ایسّایا «گْرند و گْرۆکئے چُکّ» نام پِر بستنت،
[18] اَنْدْریاس، پیلیپُس، بَرتولوما، مَتّا، توما، هَلْپیئے چُکّ آکوب، تَدّا، سَرمچارێن شَمون و
[19] یَهودا اِسْکَریوتی که رَندا ایسّایی دْرۆهگی و دژمنانی دستا دئیگی اَت.
[20] رَندا، ایسّا لۆگا آتک و اۆدا مردم همینچُک باز اَت که ایسّا و آییئے مریدان ورگئے مۆه هم نرَست.
[21] وهدے آییئے سیاد و وارس سَهیگ بوتنت، آییئے برگا آتکنت، چیا که لهتێنا گوَشتگ‌اَت که آ سار نه‌اِنت.
[22] چه اورْشَلیما آتکگێن شَریَتئے زانۆگران هم اَنچش گوَشتگ‌اَت که ایسّایا جِنّ پِر و گۆن جِنّانی سردار بِلزَبولئے سرۆکیا، جِنّانَ کَشّیت.
[23] گڑا ایسّایا آ لۆٹتنت، مِسالی دات و گوَشتی: «شئیتان، چۆن شئیتانا کَشّت و در کرتَ کنت؟
[24] اگن یک مُلکێا ناتِپاکی ببیت، آ مُلک برجاهَ نمانیت و
[25] اگن یک لۆگێئے مردم وت‌مان‌وت ناتِپاک ببنت، آ لۆگ هم پَشتَ نکپیت.
[26] همے ڈئولا، اگن شئیتانئے وتی جندئے هلاپا بۆشتیت، گار و بێگواهَ بیت. اے آییئے هلاسی اِنت.
[27] یک زۆراورێن مردمێئے لۆگا هچکَسَ نپُتریت و آییئے لۆگا پُل و پانچ کرتَ نکنت، تان وهدے که هما زۆراورێن مردما مگیپت و مبندیت. رَندا آییئے لۆگا پُل و پانچ کرتَ کنت.
[28] باور کنێت که مردمانی گناه و کُپر بَکشگ بنت،
[29] بله هما که هُدائے پاکێن روهئے هِلاپا کُپرَ کنت، هچبر پهِلّ کنگَ نبیت و اَبدی گُنهکارَ مانیت.»
[30] ایسّایا پمێشکا چُش گوَشت که آ گوَشگا اتنت، ایسّایا جِنّے سرا اِنت.
[31] ایسّائے مات و برات آتک و ڈنّا اۆشتاتنت، کُلئو و پئیگامِش رئوان دات که ایسّا آیانی کِرّا بیئیت.
[32] بازێن مردمے آییئے چپّ و چاگردا نِشتگ‌اَت و هالِش دات: «تئیی مات و برات ڈنّا اۆشتاتگ و ترا لۆٹنت.»
[33] ایسّایا آیانی پَسّئوا جُست کرت: «منی مات و برات کئے اَنت؟»
[34] نون ایسّایا نِشتگێن مردمانی نێمگا چارت و گوَشتی: «منی مات و برات اِش اَنت!
[35] آ که هُدائے واهگ و رَزائے سرا کارَ کننت، هما منی مات و برات و گهار اَنت.»