[1] بله ایسّا زئیتونئے کۆها شت.
[2] اے دگه سَباها، پدا مزنێن پرستشگاها آتک. مردم آییئے چپّ و چاگردا مُچّ بوتنت. ایسّا نِشت و آیانی سَبک دئیگا گُلاێش بوت.
[3] همے وهدا شَریَتئے زانۆگر و پَریسیان، جنێنے مردمانی نیاما آورت که زِنائے وهدا گِرگ بوتگ‌اَت.
[4] گۆن ایسّایا گوَشتِش: «او استاد! اے جنێن زنائے سرا گِرگ بوتگ.
[5] شَریَتئے تها، موسّایا مارا هُکم داتگ که اے پئیمێن جنێن باید اِنت سِنگسار کنگ ببنت. بله تئو چے گوَشئے؟»
[6] آیان لۆٹت ایسّا چیزّے بگوَشیت تان آییا داما دئور بدئینت و مئیاریگ بکننت، بله ایسّا نِشت و گۆن لَنکُکا زمینئے سرا چیزّے نبیسگا لگّت.
[7] گۆن کَست و کێنگے لۆٹتِش که آ پَسّئو بدنت. گڑا ایسّایا وتی سر بُرز کرت و گوَشتی: «اگن آییا سِنگسار کنگَ لۆٹێت، ائولی سِنگا باید اِنت هما بجنت که آییا وت هچ گناه نکرتگ.»
[8] پدا نِشت و زمینئے سرا چیزّے نبیسگا گُلاێش بوت.
[9] گۆن اے هبرانی اِشکنگا، کئومئے پێشوا، ائولا پیرێن و رَندا سجّهێن، در کپت و شتنت. تهنا ایسّا و هما جنێن پَشت کپتنت.
[10] نون ایسّا اۆشتات و گۆن جنێنا گوَشتی: «او بانُک! مردم کجا شتنت؟ په تئیی مئیاریگ کنگا یکّے هم نمنت؟»
[11] جنێنا گوَشت: «نه واجه! کَسّ نمنت.» ایسّایا گوَشت: «من هم ترا مئیاریگَ نکنان، برئو، بله دگه برے گناه مکن.»
[12] ایسّایا پدا گۆن مردمان گوَشت: «من جهانئے رُژن و نور آن. کَسے که منی رَندگیریا کنت، تهارۆکیا گِسَر و سرگردانَ نبیت، زِندئے رُژناییئے واهندَ بیت.»
[13] پَریسیان گۆن آییا گوَشت: «تئو وتی بارئوا وت شاهدیَ دئیئے، گڑا تئیی شاهدیا اَرزش و اِهتبارے نێست.»
[14] ایسّایا آیانی پَسّئوا گوَشت: «من په وتی جندا تُرے وت شاهدی بدئیان، منی شاهدیا اِهتبار هست، چیا که منَ زانان چه کجا آتکگان و کجا رئوان، بله شما نزانێت من چه کجا آتکگان و کجا رئوان.
[15] شما گۆن انسانی چمّے چارێت و شئور و هُکمَ بُرّێت. بله من هچکَسێئے بارئوا شئورَ نبُرّان.
[16] اگن شئورے هم ببُرّان، منی هُکم و شئور بَرهَکّێن شئورے بیت، چیا که اے کارئے تها تهنا نه‌آن، هما پت که منا راهی داتگ گۆن من همراه اِنت.
[17] شمئے شَریَتا اے هم نبیسگ بوتگ که دو مردمئے گواهیا اِهتبار هست.
[18] یکّے منی جند اِنت که په وت شاهدیَ دئیان، دومی هما پت اِنت که منا راهی داتگ.»
[19] آیان گوَشت: «تئیی پت کجا اِنت؟» ایسّایا پَسّئو دات: «شما نه منا زانێت و نه منی پتا، اگن شما منا بزانتێن، منی پتۆ هم زانتگ‌اَت.»
[20] ایسّایا اے هبر هما وهدا کرتنت که مزنێن پرستشگاها، هئیراتی زرّانی پێتیئے نزّیکا، درس و سَبک دئیگا اَت. کَسّێا په آییئے دَزگیر کنگا دست نشَهارت، چیا که اَنگت آییئے وهد نرَستگ‌اَت.
[21] پدا ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منَ رئوان و شما منی شۆهازا گردێت، بله وتی گناهانی تها مرێت و آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنێت.»
[22] یَهودی گۆن یکدومیا گوَشگا لگّتنت: «وهدے گوَشیت: ‹آ جاها که منَ رئوان شما آتکَ نکنێت،› چه اِشیا آییئے مکسد چی اِنت؟ بلکێن لۆٹیت وتا بکُشیت؟»
[23] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «شما چه اے جَهلی جهانا اێت و من چه بُرزادی جهانا، شما چه اے دنیایا اێت و من چه اے دنیایا نه‌آن.
[24] پمێشکا شمارا گوَشان که وتی گناهانی تها مرێت. اگن ایمان مئیارێت من هما آن که گوَشان، وتی گناهانی تها مرێت.»
[25] آیان جُست کرت: «تئو کئے ائے؟» ایسّایا پَسّئو دات: «من هما آن که چه پێشا هم شمارا گوَشتُن.
[26] منا شمئے بارئوا بازێن چیزّے په گوَشگ و شئور بُرّگا هست‌اِنت، بله منی رَه دئیۆک هما راستێن اِنت و من هر چیزّے که چه آییا اِشکتگ په جهانا درشانَ کنان.»
[27] آیان نزانت پتئے بارئوا هبر کنگا اِنت.
[28] پمێشکا ایسّایا گوَشت: «وهدے شما انسانئے چُکّ چه زمینا چست کرت، گڑا زانێت که من هما آن و وتسر کارے نکنان، هما ڈئولا که پتا سۆج داتگ، هما ڈئولا هبرَ کنان.
[29] منی رَه دئیۆک گۆن من اِنت، آییا منا تهنا و اێوک نه‌اِشتگ، چیا که من مُدام هما کارانَ کنان که آییا گَل و شادانَ کننت.»
[30] چه اے هبرانی اِشکنگا، بازێنێا ایسّائے سرا باور کرت.
[31] رَندا، ایسّایا گۆن هما یَهودیان که آییئے سرا باورمند بوتگ‌اتنت، گوَشت: «اگن منی هبرانی سرا بۆشتێت، په دل منی مرید اێت.
[32] آ وهدی راستیا زانێت و راستی شمارا آزاتَ کنت.»
[33] آیان گوَشت: «ما اِبراهێمئے ائولاد اێن و هچبر کَسێئے گُلام نبوتگێن. گڑا تئو چۆنَ گوَشئے که ‹شما آزاتَ بێت›؟»
[34] ایسّایا گوَشت: «باور کنێت، آ کَس که گناهَ کنت، گناهئے بندیگ و گُلام اِنت و
[35] گُلام دایما واجهئے لۆگا نمانیت، بله چُکّ دایما مانیت.
[36] گڑا، اگن چُکّ شمارا آزات بکنت په راستی و پکّا آزاتَ بێت.
[37] زانان که شما اِبراهێمئے ائولاد اێت، بله پمێشکا که منی سَبکان شمئے دلا جاگه نێست، منی کُشگئے رَندا اێت.
[38] من هما چیزّانی بارئوا گپَّ کنان که وتی پتئے بارگاها دیستگ‌اَنت و شما هما چیزّانی سرا کارَ کنێت که چه وتی پتا سَبک گپتگ‌اَنت.»
[39] آیان دَرّاێنت: «مئے پت اِبراهێم اِنت.» ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «اگن شما اِبراهێمئے چُکّ بوتێنێت، هماییئے راهۆ زرتگ‌اَت.
[40] شما زانێت، من هما راستی که چه هُدایا اِشکتگ گۆن شما گوَشت. بله اَنگت منی کُشگئے رَندا اێت. اِبراهێما چُشێن کار نکرتگ‌اَت.
[41] شما وتی پتئے کاران برجاهَ دارێت.» آیان گوَشت: «ما بێپت و کیهُرّ نه‌اێن، مارا یک پتے هست، آ هم هُدائے جند اِنت.»
[42] ایسّایا گوَشت: «اگن هُدا شمئے پت بوتێن، شما منا هم دۆست داشتگ‌اَت، چیا که من چه هماییئے نێمگا آتکگان و شمئے نیاما آن. من وتسر نئیاتکگان، هماییا منا دێم داتگ.
[43] په چے منی هبران سَرکِچَ نئوَرێت؟ پمێشکا که شمارا اے هبرانی اِشکنگئے توان نێست.
[44] شما وتی پت، بزان اِبلیسئے چُکّ اێت و هماییئے مُراد و واهگانی سرا کار کنگَ لۆٹێت. آ چه بُن و بێها هۆنیگے و چه راستیا دور و زِبهر اِنت، چیا که آییا هچ راستی مان نێست. وهدے درۆگَ بندیت، وتی بُن و بێها رئوت، چیا که درۆگبندے و سجّهێن درۆگانی پت اِنت.
[45] بله پمێشکا منی سرا باورَ نکنێت که راستیا گۆن شما گوَشان.
[46] چه شما کئے منا گناهے پِر بستَ کنت؟ گڑا، اگن من راستێنَ گوَشان، په چے باورَ نکنێت؟
[47] آ کَس که هُدایی اِنت، هُدائے هبرا گۆشَ داریت. شما هُدائے هبرا گۆشَ ندارێت، چیا که هُدایی نه‌اێت.»
[48] یَهودیان آییئے پَسّئوا دَرّاێنت: «ما نگوَشت که تئو چه سامِریان ائے و ترا جِنّ پِر اِنت؟»
[49] ایسّایا گوَشت: «منا جِنّ پِر نێست، وتی پتا باز اِزَّتَ دئیان، بله شما منا بےاِزّتَ کنێت.
[50] من په وت مزنیَ نلۆٹان، آ دگرے که منا شرپ و مزنیَ دنت و وت دادرسیَ کنت.
[51] اَلّم بزانێت اگن کَسے منی هبرا بگیپت، هچبرَ نمریت.»
[52] یَهودیان گۆن آییا گوَشت: «نون مارا باور اِنت که ترا جِنّ پِر. اِبراهێم و سجّهێن نبی مُرتنت، بله تئو گوَشئے: ‹هرکَس منی هبرا بزوریت هچبرَ نمریت.›
[53] زانا، تئو چه مئے پت اِبراهێما مستر ائے؟ آ مُرت و سجّهێن نبی هم مُرتنت. تئو کئے ائے؟»
[54] ایسّایا پَسّئو دات: «اگن من وتا وت ستا بدئیان، اے ستایا اَرزشے نێست، اے منی پت اِنت که منا مزنی و شئوکتَ بَکشیت، هما که شما آییا وتی هُدا زانێت.
[55] اَنگت آییا نزانێت و پَجّاهَ نئیارێت، بله من آییا زانان. اگن بگوَشان که آییا نزانان، شمئے ڈئولا درۆگبندَ بان، بله من آییا زانان و هر چیزّے که آ گوَشیت منَ کنان.
[56] شمئے پت اِبراهێم، په همے اُمێتا گَل و شادان اَت که منی رۆچا بگندیت. آییا دیست و دلشات بوت.»
[57] یَهودیان گوَشت: «ترا اَنگت پنجاه سال هم نبیت، گڑا چۆن تئو اِبراهێم دیستگ؟»
[58] ایسّایا گوَشت: «باور کنێت، من هما آن که چه اِبراهێما پێسر بوتگان و هستان.»
[59] آیان په ایسّائے جنَگا سِنگ و ڈۆک چِت، بله آ چه مردمانی چمّا دور و اَندێم بوت، مزنێن پرستشگاهی اِشت و شت.