[1] بئیت‌اَنیائے مێتگا، ایل‌آزَر نامێن مردے ناجۆڑ اَت. بئیت‌اَنیا مَریم و آییئے گهار مُرتائے مێتگ اَت.
[2] مَریم هما اَت که هُداوندێن ایسّائے پادی اَتر پِر مُشتنت و گۆن وتی مودان هُشکی کرتنت، انّون آییئے برات ایل‌آزَر ناجۆڑ اَت.
[3] آییئے گهاران په ایسّایا کُلئو کرت: «او هُداوند! تئیی دۆست نادْراه اِنت.»
[4] وهدے ایسّایا اے هبر اِشکت گوَشتی: «اے نادْراهی آییا دێم په مَرکا نبارت، په هُدائے شان و شئوکتا یک نشانیے بیت، تانکه هُدائے چُکّ هم چه اے راها په مزنی و شئوکت برسیت.»
[5] ایسّایا، مَرتا و آییئے گهار و ایل‌آزَر دۆستَ بوتنت.
[6] وهدے چه ایل‌آزَرئے ناجۆڑیا سَهیگ بوت، دگه دو رۆچ هما جاها که داشتگ‌اَتی مهتل بوت.
[7] گڑا گۆن مریدان گوَشتی: «بیاێت پدا دێم په یَهودیَها برئوێن.»
[8] مریدان گوَشت: «او استاد! اے هبرا دێر نگوَستگ که یَهودیان لۆٹت ترا سِنگسار بکننت. پدا همۆدا رئوگَ لۆٹئے؟»
[9] ایسّایا پَسّئو دات: «رۆچئے رُژنایی دوازده ساهت نه‌اِنت؟ کَسے که رۆچا راهَ رئوت نلَکُشیت و ٹَگلَ نئوارت، چیا که جهانئے رُژناییا گندیت.
[10] بله اگن کَسے شپا راه برئوت لَکُشیت، چیا که آییا هچ رُژناییے دێما نێست.»
[11] اے هبران و رند، ایسّایا گوَشت: «مئے دۆستێن ایل‌آزَر وپتگ، بله منَ رئوان و آییا پادَ کنان.»
[12] مریدان گوَشت: «او هُداوند! اگن واب اِنت، اَلّما دْراهَ بیت.»
[13] ایسّایا آییئے مَرکئے بارئوا هبر کرت، بله آیان هئیال کرت که ایل‌آزَر اَنچش وپتگ و واب اِنت.
[14] آ وهدی ایسّایا سَرکِچ داتنت که «ایل‌آزَر مُرتگ.
[15] نون په شُمئیگی شادمان آن که اۆدا نبوتگان. په چے که نون باور کرتَ کنێت. بیاێت، آییئے گوَرا رئوێن.»
[16] توما که آاِش «جاڑۆ» نامێنتگ‌اَت، گۆن آ دگه مریدان گوَشتی: «بیاێت، ما هم برئوێن و گۆن آییا هۆر بمرێن.»
[17] وهدے ایسّا اۆدا آتک و رَست، سَهیگ بوت چار رۆچ اِنت که ایل‌آزَر کَبر کنگ بوتگ.
[18] بئیت‌اَنیا تان اورْشَلیما، کِساس سئے کیلومیتر اِنت.
[19] بازێن یَهودیے، مَرتا و مَریمئے کِرّا په آیانی براتئے پُرسا آتکگ‌اَت.
[20] وهدے مَرتا سَهیگ بوت که ایسّا پێداک اِنت، آییئے پێشوازیا شت، بله مَریم مَنت.
[21] مَرتایا گۆن ایسّایا گوَشت: «او هُداوند! اگن تئو اِدا بوتێنئے، منی برات نمُرتگ‌اَت.
[22] بله اَنگتَ زانان، هر چیزّ که تئو چه هُدایا بلۆٹئے ترا دنت.»
[23] ایسّایا گوَشت: «تئیی برات پدا زندگَ بیت.»
[24] مَرتایا گوَشت: «منَ زانان که آهِرزمانا زندگَ بیت.»
[25] ایسّایا گوَشت: «من زِندمان و آهِرَت آن. اگن کَسے منی سرا ایمان بیاریت تُرے بمریت، پدا هم زندگَ بیت.
[26] هرکَس که زندگ اِنت و منی سرا باورَ کنت، هچبرَ نمریت. اے هبرا باورَ کنئے؟»
[27] مَرتایا گوَشت: «هئو منی هُداوند! منا باور اِنت که تئو مَسیه ائے، هُدائے هما چُکّ ائے که باید اِنت اے جهانا بیئیت.»
[28] چه اے گپّانی گوَشگا و رَند، مَرتا شت وتی گهار مَریمی تئوار کرت و په هَلوَتے گوَشتی: «استاد آتکگ و ترا لۆٹیت.»
[29] وهدے مَریما اے اِشکت، هما دمانا چست بوت و ایسّائے کِرّا شت.
[30] ایسّا اَنگت آ مێتگا نرَستگ‌اَت و همۆدا اَت که مَرتا آییئے گِندگا شتگ‌اَت.
[31] هما یَهودی که مَریمئے لۆگا اتنت و آییا تسلّا دئیگا اتنت، وهدے دیستِش که آ په اِشتاپی پاد آتکگ و چه لۆگا در آیگا اِنت، آییئے رَندا کپتنت. گۆن وت گوَشتِش: «بلکێن په گرێوگا کَبرئے سرا رئوت.»
[32] بله مَریم همۆدا شت و سر بوت که ایسّا اۆدا اَت و آ دیستی. نون ایسّائے پادان کپت و گوَشتی: «او هُداوند! اگن تئو اِدا بوتێنئے، منی برات نمُرتگ‌اَت.»
[33] وهدے ایسّایا مَریم گۆن آ یَهودیان که آییئے همراه اتنت گرێوان دیست، چه دلا آهے کَشّت و سکّ پَدَرْد بوت.
[34] گوَشتی: «شما ایل‌آزَر کجا کبر کرتگ؟» گوَشتِش: «او هُداوند! بیا و بچار.»
[35] چه ایسّائے چمّان اَرس رِتکنت.
[36] یَهودی گوَشگا اتنت: «بچارێت چنکدر دۆستی بوتگ.»
[37] چه آیان لهتێنا گوَشت: «اے مرد که کۆرئے چمّی بینا کرتنت، ایل‌آزَری چه مَرکا رَکّێنت نکرت؟»
[38] رَندا، ایسّا اَنچش که چه دلا آه کَشّگا اَت، کَبرئے سرا آتک. کَبر، یک گارے اَت که ڈۆکے آییئے دپا اێر اَت.
[39] ایسّایا گوَشت: «ڈۆکا دور کنێت.» ایل‌آزَرئے گهار مَرتایا گوَشت: «او واجه! آییئے مَرکا چار رۆچ گوَستگ و بۆَ کنت.»
[40] ایسّایا پَسّئو دات: «من نگوَشت اگن ترا ایمان ببیت، هُدائے شان و شئوکتا گندئے؟»
[41] گڑا ڈۆکِش چه کَبرئے دپا دور کرت، ایسّایا آسمانئے نێمگا چارت و گوَشتی: «او پت! تئیی شُگرا گران که منی هبرِت اِشکت.
[42] من زانت که تئو مُدام منی هبرا گۆشَ دارئے، بله اے هبرُن په آ مردمان گوَشت که اِدا اۆشتاتگ‌اَنت، تان باور بکننت که تئو منا رئوان داتگ.»
[43] چه اے هبران و رَند، ایسّایا گۆن بُرزێن تئوارے گوانک جت: «ایل‌آزَر! در کپ.»
[44] هما مُردگ، که دست و پادی کپُنا اتنت و دێمی دَزمالێا پۆشتگ‌اَت، ڈنّا در آتک. ایسّایا گوَشت: «آییا پَچ کنێت، بِلّێتی که رئوت.»
[45] مَریمئے گوَرا آتکگێن بازێن یَهودیان، وهدے ایسّائے اے کار دیست، آییئے سرا ایمانِش آورت.
[46] بله لهتێن، پَریسیانی کِرّا شت و ایسّائے کرتگێن کارئے هالِش برت و سر کرت.
[47] مزنێن دینی پێشوا و پَریسیان وتی سرۆکانی دیوانئے باسک لۆٹتنت و گوَشتِش: «ما چے کنگا اێن؟ اے مرد بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی پێش دارگا اِنت.
[48] اگن آییا همے ڈئولا یله بدئیێن، سجّهێن آییئے سرا باورَ کننت، آ وهدی رومیَ کاینت و مئے کئوم و مزنێن پرستشگاها گرنت.»
[49] چه آیان، کیاپا نامێن مردێا، که آ سالا مسترێن دینی پێشوا اَت، گوَشت: «شما چه بُن و بێها چیزّے نزانێت.
[50] نزانێت که په شما، سَرجمێن کئومئے تباهیئے بدلا، شرتر همِش اِنت که کئومئے جاها یک مردمے بمریت.»
[51] اے گپّ، آییا وتسر نگوَشت، چیا که آ سالا، کیاپا مسترێن دینی پێشوا اَت، آییا پێشگۆیی کرت که ایسّا باید اِنت په کئوما بمریت،
[52] تهنا په آ کئوما نه، په هُدائے سجّهێن شِنگ و شانگێن چُکّان تان آیان یکجاه و یکراه بکنت.
[53] چه آ رۆچا و رَند، آییئے کُشگئے بند و بستِش بُنگێج کرت.
[54] چه اِد و رَند، دگه برے ایسّایا وتا یَهودیانی نیاما زاهر نکرت. گیابانئے نزّیکا، اِپراییم نامێن شهرێا، گۆن وتی مریدان شت و نِشت.
[55] یَهودیانی سَرگوَزئے ایید نزّیک اَت و بازێن مردمے چه مُلکئے سجّهێن هَند و دَمگان، اورْشَلیما آتکگ‌اَت که چه اییدا پێسر پاکیزگیئے رسمان پوره بکننت.
[56] آ ایسّائے جُست و پُرسا اتنت و مزنێن پرستشگاها گۆن یکدگرا گوَشگا اتنت: «بارێن، اے اییدا نئیئیت؟ شما چے گوَشێت؟»
[57] بله مزنێن دینی پێشوایان و پَریسیان هُکم کرتگ‌اَت، هرکَسے که بزانت ایسّا کجا اِنت، هال بدنت تان آییا دَزگیر بکننت.