[1] «من انگورئے اَسلیگێن درچک آن و منی پت باگپان اِنت.
[2] منی هر ٹالے که بَر مئیاریت، آییا گُڈّیت و هر ٹالے که گْرانبرَ بیت، آییا پاک و سَلّهَ کنت که گێشتر نیبگ بیاریت.
[3] شما گۆن منی هبران پاک بوتگێت.
[4] شما منی جسم و جانا بمانێت و من شمئیگا. هما ڈئولا که اگن ٹالے گۆن درچکا هۆر مبیت، بَرَ ندنت، شما هم اگن گۆن من هۆر مبێت بَر داتَ نکنێت.
[5] من درچک آن و شما ٹال اێت. هرکَس که گۆن من بمانیت و من گۆن آییا، بازێن نیبگے کاریت، چیا که شما چه من جِتا هچ کارے کرتَ نکنێت.
[6] اگن کَسے گۆن من ممانیت، یک ٹالێئے ڈئولا دئور دئیگَ بیت و هُشکَ ترّیت. مردم هُشکێن ٹالان مُچَّ کننت و سۆچنت.
[7] اگن منی جسم و جانا بمانێت و منی هبر شمئے دلا بنندنت، هرچے که بلۆٹێت، شمئے واهگ سَرجمَ بنت.
[8] منی پتا گۆن همے کارا شان و شئوکتَ رسیت که شما بازێن بَر و نیبگے بیارێت و منی مرید ببێت.
[9] «هما ڈئولا که پتا منا دۆست داشتگ، من هم شمارا هما پئیما دۆست داشتگ. منی مِهرانی ساهگا بمانێت.
[10] اگن منی هُکمانی سرا کار بکنێت، منی مِهرانی تها مانێت، اَنچش که من وتی پتئے هُکمانی سرا کار کرتگ و آییئے مِهرانی تها اێمِن نِشتگان.
[11] اے هبرُن گۆن شما پمێشکا گوَشتنت، تانکه منی شادمانیئے واهند ببێت و شمئے شادمانی سَرجم ببیت.
[12] منی هُکم اِش اِنت که شما گۆن یکدگرا مِهر بکنێت، هما ڈئولا که من گۆن شما مِهر کرتگ.
[13] چه اِشیا مسترێن مِهر نێست که مردم وتی ساها په دۆستا نَدر بکنت.
[14] اگن شما منی هُکمانی سرا کار بکنێت، منی دۆست اێت.
[15] چه اِد و رند شمارا گُلام و بندهَ نگوَشان، چیا که گُلامَ نزانت واجه چے کنت. پمێشکا من شمارا وتی دۆست زانت، که هرچے چه پتا اِشکت، گۆن شما گوَشتُن.
[16] شما منا گچێن نکرتگ، من شمارا گچێن کرتگ و رئوان داتگ که برئوێت و نیبگ بیارێت، اَبدمانێن نیبگ. آ وهدی، هرچے په منی ناما چه پتا بلۆٹێت، شمارا دنت.
[17] منی هُکم په شما همِش اِنت: یکدگرا دۆست بدارێت.
[18] «اگن دنیا چه شما نپْرتَ کنت، بزانێت که پێسرا چه من هم نَپْرتی کرتگ.
[19] اگن شما اے دنیایی مردم بوتێنێت، دنیایا هم شمارا وتیگانی ڈئولا دۆستَ داشت. بله پمێشکا که شما دنیایی نه‌اێت و من شمارا چه اے دنیایا گچێن کرتگ و در چِتگ، نون دنیا چه شما بێزار اِنت.
[20] چه اے هبرا بێهئیال مبێت که من گۆن شما گوَشتگ‌اَت: ‹گُلام چه واجها مسترَ نبیت.› اگن آیان منا آزار داتگ، شمارا هم آزارَ دئینت. اگن منی هبرِش زرتگ، شمئے هبرا هم زورنت.
[21] په منی نامئیگی گۆن شما اے ڈئولا کننت، چیا که منی رَه دئیۆکا نزاننت.
[22] اگن من مئیاتکێنان و گۆن آیان اے هبر مکرتێننت، آ بێمئیار اتنت. بله انّون آیان، په وتی گناهان هچ اُزرے نێست.
[23] هرکَس که چه من نَپرتَ کنت، چه منی پتا هم نَپرتَ کنت.
[24] اگن آیانی نیاما آ کار من مکرتێننت که چه دگرانی وس و واکا در اَنت، بێمئیار اتنت. بله نون، آیان اے کار دیستگ‌اَنت و اَنگت چه من و منی پتا نپْرتَ کننت.
[25] آیانی شَریَتئے اے هبر که گوَشیت، ‹بے سئوَب چه من نپْرتِش کرتگ،› اے ڈئولا راست و پَدّر بوت.
[26] بله وهدے شمئے هما پُشت و پناهَ کئیت، بزان راستیئے پاکێن روه که آییئے سَرچمّگ پت اِنت و منی چه پتئے نێمگا رئوانَ کنان، هما منی بارئوا گواهیَ دنت.
[27] شما هم منی گواه و شاهدَ بێت، چیا که چه هما بُنگێجا گۆن من گۆن بوتگێت.