[1] سئیمی رۆچا، جَلیلا، کانا نامێن مێتگێا، سور و آرۆسے هست‌اَت و ایسّائے مات هم همۆدا اَت.
[2] ایسّا و آییئے مریدِش هم لۆٹتگ‌اتنت.
[3] وهدے شراب هَلّتنت، ایسّائے ماتا گۆن آییا گوَشت: «آیان دگه شراب نێست.»
[4] گوَشتی: «او بانُک! منا و ترا گۆن اِشیا چِه کار؟ منی وهد اَنگت نرَستگ.»
[5] ماتا گۆن کارنده و هِزمتکاران گوَشت: «هرچے شمارا گوَشیت، هما کارا بکنێت.»
[6] اۆدا آپئے شَش سِنگێن کونزگ اێر اَت، که هر یکّێا سَد تاسئے جاگه هست‌اَت و یَهودیانی پاکیزگیئے رسمان کارمرزَ بوتنت.
[7] ایسّایا گۆن هِزمتکاران گوَشت: «کونزگان چه آپا پُرّ کنێت.» گڑا کونزگِش چه آپا سررێچ کرتنت.
[8] نون ایسّایا گوَشت: «په دیوانئے کماشا کَمُّکے ببرێت.» آیان اَنچش کرت.
[9] دیوانئے کماشا نزانت اے آپ که شراب بوتگ‌اتنت چه کجا آرگ بوتگ‌اَنت، آییا چَشِت و نۆش کرتنت، بله هِزمتکاران که آپ کَشّتگ‌اتنت زانتِش. نون دیوانئے کماشا، سالۆنک تئوار جت و
[10] گوَشتی: «هرکَس مهمانان شرترێن شرابا پێسرا دنت، وهدے آ ملار و سرگْرانَ بنت، رَندا اَدنا و اَرزانترێنا کارنت. بله تئو شرترێن نۆکی آورتگ!»
[11] اے مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی که جَلیلئے مێتگ کانایا بوت، ایسّائے ائولی مۆجزه اَت. آییا گۆن همے مۆجزها وتی مزنی و شئوکت پَدّر کرت و مریدان آییئے سرا ایمان آورت.
[12] رَندا ایسّا گۆن وتی مات، برات و مریدان کَپَرناهومئے شهرا شت و لهتێن رۆچا همۆدا مَنت.
[13] یَهودیانی پِسَه، بزان سَرگوَزئے ایید، نزّیک اَت. پمێشکا، ایسّا اورْشَلیما شت.
[14] مزنێن پرستشگاهئے تها دیستی که مردم گۆک، پَس و کپۆتئے بها کنگا گُلاێش اَنت و زرّ بَدَ‌ل کنۆکێن سَرّاپ هم نِشتگ‌اَنت.
[15] گڑا گۆن ساد و چیلّکا، هئیزرانے جۆڑێنتی و سجّهێن باپاری و پَس و گۆکی چه پرستشگاها در کرتنت و سَرّاپانی زرّ و سِکَّه‌ای هم رێتکنت و میزّ و بَرۆنکی چپّیگ کرتنت.
[16] گڑا گۆن کپۆت بها کنۆکان گوَشتی: «اِشان چه اِدا در کنێت. منی آسمانی پتئے لۆگا بازارے مکنێت.»
[17] نون مرید یات و ترانَگا کپتنت که هُدائے پاکێن کتابَ گوَشیت: آ گئیرت که منا په هُدائے لۆگا هست‌اِنت، منا جانسۆچَ کنت و باهێنیت.
[18] گڑا یَهودیان گوَشت: «تئو گۆن چۆنێن نشانیے پَدّرَ کنئے که ترا اے کارانی اِجازت هست‌اِنت؟»
[19] ایسّایا گوَشت: «اے مزنێن پرستشگاها بپرۆشێت و کرۆجێت، من سئے رۆچا پدا چستیَ کنان.»
[20] یَهودیان گوَشت: «اے مزنێن پرستشگاه، چِل و شَش سالا جۆڑ کنگ بوتگ، تئو چۆن آییا سئے رۆچا چستَ کنئے؟»
[21] بله آ پرستشگاه که ایسّا آییئے بارئوا گپّ کنگا اَت، آییئے جندئے جسم و جان اَت.
[22] چه ایسّائے مِرَگ و جاه جنَگا رَند، مرید یات و تْرانَگا کپتنت که آییا وت اے هبر گوَشتگ‌اَت، پمێشکا هُدائے پاکێن کتاب و ایسّائے هبرانی سرا ایمانِش آورت.
[23] آ رۆچان، ایسّا په سَرگوَزئے اییدا اورْشَلیما اَت. بازێن مردمێا که ایسّائے اَجَبَّتێن نشانی دیستنت، آییئے نامئے سرا باورِش کرت.
[24] بله ایسّایا وتا آیانی دێما زاهر و پَدّر نکرت، چیا که آییا سجّهێن مردم شَرّیئے سرا زانتنت.
[25] په انسانئے زانگ و پَجّاه آرگا، آییا هچکَسێئے گواهیئے زلورت نه‌اَت، چیا که آ، مردمانی دلئے هر هالا سهیگ اَت.