[1] سَرگوَزئے اییدا یک و دو رۆچ پَشت کپتگاَت، ایسّایا زانت آییئے هما ساهت و دمان آتکگ که باید اِنت اے جهانا یله بدنت و پتئے کِرّا برئوت. آییا وتی مرید، اے جهانا مِهر داتگاتنت و تان وتی اُمرئے آهِری دمانا، په دل دۆستَ داشتنت.
[2] شامئے وهد اَت و شئیتانا چه پێشا شَمونئے چُکّ، یَهودا اِسْکَریوتیئے دل آشُپێنتگاَت که ایسّایا بدْرۆهیت و دژمنانی دستا بدنت.
[3] ایسّایا زانت که پتا سجّهێن چیزّ چُکّئے دستا داتگاَنت، چُکّ چه هُدائے نێمگا آتکگ و هماییئے کِرّا رئوت.
[4] چه پَرزۆنَگئے سرا پاد آتک، کَباهی کِرّے اِشت و لانکیگے سْرێنا بستی.
[5] نون دَسشۆدے زرتی، مریدانی پادی شُشتنت و گۆن هما لانکیگا هُشک کرتنت.
[6] وهدے شَمون پِتْرُسئے باریگ رَست، آییا گوَشت: «او هُداوند! تئو منی پادان شۆدگَ لۆٹئے؟»
[7] ایسّایا پَسّئو تَرّێنت: «انّون تئو نزانئے من چے کنان، رَندا سَرکِچَ ورئے.»
[8] پِتْرُسا گوَشت: «من هچبرَ نئیلان تئو منی پادان بشۆدئے.» ایسّایا گوَشت: «اگن ترا مشۆدان، چه من ترا هچ وَنڈ و بهرے نرسیت.»
[9] شَمون پِتْرُسا گوَشت: «او واجه! اگن چُش اِنت، تهنا منی پادان نه، منی سر و دستان هم بشۆد.»
[10] ایسّایا گوَشت: «هما کَسا که پاکشۆدی کرتگ، آییا اَبێد چه پادان دگه هچ شُشت و شۆدئے هاجت نێست. آ سرا تان پادا، سَپا و سَلّه اِنت. شما پاک اێت، بله سجّهێن نه.»
[11] چیا که ایسّایا زانت کئے آییا دْرۆهیت، پمێشکا گوَشتی: «شمئے رُمبئے تها، سجّهێن پاک نهاَنت.»
[12] سجّهێنانی پادانی شۆدگا رند، وتی کَباهی گوَرا کرت و پَرزۆنَگئے سرا نِشت و گوَشتی: «شما زانێت من په شما چے کرت؟
[13] شما منا استاد و هُداوندَ زانێت و تئوارَ کنێت و راست هم گوَشێت، من هما آن.
[14] اگن من شمئے هُداوند و استاد آن و شمئے پادُن شُشتگاَنت، شما هم باید اِنت یکدگرئے پادان بشۆدێت.
[15] من شمارا مِسالے پێش کرت، تان هما ڈئولا که من گۆن شما کرت، شما هم بکنێت.
[16] شمارا راستێنَ گوَشان، هچ گُلام چه وتی واجها و هچ کاسِد چه وتی رَه دئیۆکا مستر نهاِنت.
[17] نون که شما اِشیا زانێت، بَهتاور اێت اگن کاری ببندێت.
[18] اے چیزّان که گوَشان په شما سجّهێنان نهاَنت. آ که من گچێن کرتگاَنت، آیانَ زانان و پَجّاهَ کاران. بله پاکێن کتابئے اے پێشگۆیی باید اِنت سَرجم ببیت، آ کَس که گۆن من همکاسگ اَت، منی بدواه اِنت و منی دێما اۆشتاتگ.
[19] انّون چه اے کارا پێسر شمارا گوَشان که وهدے چُشَ بیت، گڑا بزانێت که من هما آن.
[20] باور کنێت، هرکَس هماییا که من رئوان داتگ وشّآتک بکنت و شرپ بدنت، بزان منا شرپی داتگ و هرکَس منا شرپ بدنت، بزان منی رَه دئیۆکی شرپ داتگ.»
[21] وهدے ایسّایا اے گوَشت، چه روه و درونا سکّ پَدَرْد بوت و گۆن پکّایی گوَشتی: «باور کنێت، چه شما یکّے منا دْرۆهیت و دژمنانی دستا دنت.»
[22] مریدان نزانت کئیی بارئوا اے هبرا گوَشگا اِنت و گۆن شکّ و شُهبه یکدگرِش چارت.
[23] چه مریدان یکّے که ایسّایا باز دۆست اَت، آییئے کِرّا نِشتگاَت.
[24] پمێشکا شَمون پِتْرُسا هما مرید اِشاره کرت که واجها جُست بکنت، بارێن کئیی بارئوا گپّ کنگا اِنت؟
[25] گڑا آ مرید نزّیکتر کِنزت و چه ایسّایا جُستی کرت: «او هُداوند! آ کئے اِنت؟»
[26] ایسّایا پَسّئو دات: «آ هما اِنت که من چُنڈے نان کاسگا پِرَ جنان و آییا دئیان.» گڑا نانی پِر جت و شَمون اِسْکَریوتیئے چُکّ، یَهودایارا داتی.
[27] اَنچش که یَهودایا لُنکه دستا کرت، شئیتان آییئے پۆستا پُترت. نون ایسّایا گۆن آییا گوَشت: «زوتّ کن! هر کارے که ترا کنگی اِنت بکن.»
[28] بله چه پَرزۆنَگئے سرئے نِشتگێن مردمان، هچکَسا نزانت که گۆن اے هبرا آییئے مکسد چی اِنت.
[29] لهتێنا گُمان کرت په اے هاترا که یَهودا زَرْتورَگئے زِمّهوار اِنت، ایسّا آییا گوَشیت که برئوت و هرچے په اییدا پکار اِنت بگیپت، یا نێزگاران چیزّے بدنت.
[30] اَنچش که یَهودایا لُنکه زرت، ڈنّا در کپت. شپ اَت.
[31] یَهودا که در کپت، ایسّایا گوَشت: «انسانئے چُکّ په مزنی و شئوکت سر بوت. هُدایا هم چه آییئے نێمگا شئوکت رَست.
[32] اگن هُدایا چه آییئے نێمگا شئوکت رَستگ، هُدا هم آییا مزنیَ دنت و اے مزنی و شئوکت هم همے زوتّی بُنگێجَ بیت.
[33] او منی چُکّان! اَنگت تان گوَنڈێن وهدێا گۆن شما گۆن آن. رَندا منی شۆهازا گردێت. هما ڈئولا که گۆن یَهودیان گوَشتُن، گۆن شما هم گوَشان: آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنێت.
[34] شمارا نۆکێن هُکمے دئیان: یکدگرا دۆست بدارێت. اَنچش که من شمارا دۆست داشتگ، شما هم یکدومیا دۆست بدارێت.
[35] اگن گۆن یکدگرا مِهر بکنێت، گڑا سجّهێنَ زاننت که منی مرید اێت.»
[36] شَمون پِتْرُسا گوَشت: «او هُداوند! کجا رئوئے؟» ایسّایا پَسّئو دات: «اَنچێن جاگهے رئوان که تئو انّون گۆن من آتکَ نکنئے. بله رَندترا کائے.»
[37] پِتْرُسا گوَشت: «او هُداوند! انّون په چے گۆن تئو آتکَ نکنان؟ من وتی ساها په تئو نَدرَ کنان.»
[38] ایسّایا گوَشت: «بارێن، تئو په من وتی ساهئے نَدر کنگا تئیار ائے؟ باور کن، چه کرۆسبانگا پێسر، سئے رَندا منی پَجّاه آرگا اِنکارَ کنئے و نمَنّئے.