[1] «باور کنێت، اگن کَسے چه پَسانی گواش و واڑئے دپا مپُتریت و چه دگه نێمگے کُپّ بکنت، بزان دُزّ و رَهزنے.
[2] بله آ کَس که چه گواشئے دپا رئوت، پَسانی شپانک اِنت.
[3] نِگهپان، گواشئے دپا په آییا پَچَ کنت و پَس آییئے تئوارا اِشکننت. آ وتی پَسان په نام گوانک و تئوارَ جنت و آیان ڈنّا بارت.
[4] وهدے وتی پَسان ڈنّا بارت، وت پێسرَ بیت و پَس آییئے رَندا کپنت، چیا که آییئے تئوارا پَجّاهَ کارنت.
[5] بێگانگانی رَندا نکپنت، چه آیانَ تچنت، چیا که بێگانگانی تئوارا پَجّاهَ نئیارنت و نزاننت.»
[6] ایسّایا، اے مِسال په آیان پێش کرت، بله مردمان آییئے مکسد سَرکِچ نئوارت.
[7] گڑا پدا گوَشتی: «باور کنێت، من پَسانی گواشئے دپ و دروازگ آن.
[8] آ سجّهێن که چه من و پێسر آتکگ‌اَنت دُزّ و رَهزن اتنت و پَسان آیانی تئوار گۆش نداشت.
[9] من دروازگ آن، هرکَس که چه منی راها بگوَزیت، رَکّیت. تۆکا رئوت یا ڈنّا، په چَراگاهے سرَ بیت.
[10] دُزَّ کئیت تان دُزّی بکنت، بکُشیت و تباه بکنت، من آتکگان که مردمان زِندمان برسیت و سَرجمیا آییئے واهند ببنت.
[11] «من نێکێن شپانک آن، نێکێن شپانک وتی ساها په پَسان نَدرَ کنت.
[12] بله کَسے که په مُزّ کارَ کنت، پَسانی واهند نه‌اِنت. وهدے گندیت که گُرک دێم په پَسان پێداک اِنت، آیان یلهَ کنت و تچیت. آ وهدی، گُرک پَسانی سرا هَمله و اُرُشَ بارت و آیان شِنگ و شانگَ کنت.
[13] آ تچیت، چیا که په مُزّ کارَ کنت، پَسانی هئیالداریا نکنت.
[14] «من نێکێن شپانک آن، من وتی پَسان جاهَ کاران و آ هم منا زاننت،
[15] هما ڈئولا که پت منا زانت و من پتا زانان. من وتی ساها په پَسان نَدرَ کنان.
[16] منا دگه پَس هم هست، که چه اے رمگا نه‌اَنت، باید اِنت آیان هم بیاران. آ منی تئوارا اِشکننت و یک رمگ و یک شپانکَ بنت.
[17] پت منا دۆستَ داریت، چیا که من وتی ساها نَدرَ کنان که پدا وتی جان و زِندئے واهند ببان.
[18] هچکَس منی ساها چه من گپتَ نکنت، من گۆن وتی هُبّ و واهگا آییا نَدرَ کنان. منا وتی ساهئے دئیگئے اِهتیار وتا گۆن اِنت و پدا آییئے پِر تَرّێنگئے مستر هم وت آن. اے هُکم، منا پتا داتگ.»
[19] اے هبرانی بارئوا، پدا یَهودیانی نیاما ناتِپاکی کپت.
[20] بازێنے گوَشگا اَت: «آییا جِنّے پِر، گنۆکے، په چے آییئے هبران گۆشَ دارێت.»
[21] آ دگه گوَشگا اتنت: «کَسێا که جِنّ پِر اِنت، اے ڈئولێن گپّ جتَ نکنت. جِنّ کۆران بینا کرتَ کنت؟»
[22] وهدے اورْشَلیما، مزنێن پرستشگاهئے شُشت و شۆد و وَپْکئے ایید آتک، زمستان اَت.
[23] ایسّایا مزنێن پرستشگاها، سُلئیمانئے پێشجاها کَدَمَ جت.
[24] یَهودی آییئے چپّ و چاگردا مُچّ بوت و گوَشگا اتنت: «تان کَدێن مارا اے ڈئولا شکّئے تها دارئے؟ اگن تئو مَسیه ائے، راست و پکّا بگوَش.»
[25] ایسّایا گوَشت: «من شمارا گوَشتگ، بله باورَ نکنێت. آ کاران که من چه پتئے نێمگا کنان وت په من گواهیَ دئینت.
[26] بله شما که منی پَس نه‌اێت، باورَ نکنێت.
[27] منی پَس منی تئوارا اِشکننت، من آیان جاهَ کاران و منی رَندگیریا کننت.
[28] من آیان نمیرانێن زِندَ بَکشان و آ هچبرَ نمرنت. کَسّ آیان چه من پَچ گپتَ نکنت.
[29] هما پت، که اے منا بَکشتگ‌اَنتی، چه سجّهێنان مستر اِنت و هچکَس آیان چه منی پتئے دستا پَچ گپتَ نکنت.
[30] من و منی پت یکّ اێن.»
[31] پدا یَهودیان ڈۆک چِت که آییا سِنگسار بکننت.
[32] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «من چه پتئے نێمگا بازێن نێکێن کارے کرتگ، په کجام کارا منا سِنگسارَ کنێت؟»
[33] یَهودیان درّاێنت: «په نێکێن کارێا ترا سِنگسارَ نکنێن، په تئیی کُپران اے کارا کنێن. تئو بنی آدمے ائے بله گوَشئے: ‹من هُدا آن.›»
[34] ایسّایا گوَشت: «شمئے شَریَتا نئیاتکگ که هُدایا گوَشتگ: ‹شما چه هما شئور بُرّۆکێن هُدایان اێت›؟
[35] اگن آ مردم که هُدائے هبر په آیان رَستگ، ‹هُدا› گوَشگ بوتگ‌اَنت و زانێن که هُدائے پاکێن کتاب هچبرَ نکپیت و ناکارَ نبیت،
[36] گڑا منا که پتا گچێن کرتگ و اے جهانا رئوان داتگ، چۆن کُپرئے بُهتاما جنێت؟ آ هم تهنا په اے هبرا که من گوَشتگ: ‹هُدائے چُکّ آن.›
[37] اگن من وتی پتئے کاران مکنان، په من ایمان مئیارێت.
[38] بله اگن آیانی سرا کارَ کنان، تُرے اگن په من ایمان مئیارێت، په منی کاران ایمان بیارێت. آ وهدی، سَرکِچَ ورێت که پت منی جسم و جانا اِنت و من آییئے اَرواه و جَبینا.»
[39] گڑا لۆٹتِش پدا آییا دَزگیر بکننت، بله ایسّا چه آیانی دَزرسا دور بوت.
[40] رَندا چه اُرْدُنئے کئورا گوَست و هما جاگها شت و مَنت که پێسرا یَهیایا اۆدا پاکشۆدی داتگ‌اَت.
[41] بازێن مردمے آییئے کِرّا آتک و گوَشتِش: «یَهیایا هچ مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی پێش نداشت، بله اے مردئے بارئوا هر چیزّے که گوَشتی راست اِنت.»
[42] اۆدا بازێن مردمێا ایسّائے سرا ایمان آورت.