[1] رَندا، ایسّایا جَلیلا ترّ و تابَ کرت. یَهودی آییئے کۆشئے رَندا اتنت، پمێشکا نلۆٹتی یَهودیَها بمانیت.
[2] اَنچش که یَهودیانی کاپارانی ایید نزّیک بوت،
[3] ایسّائے براتان گۆن آییا گوَشت: «اے جاها بِلّ و یَهودیَها برئو، تان هما کاران که تئو کنئے، تئیی مرید بگندنت.
[4] کَسے که نامداریَ لۆٹیت، په چێرکایی کارَ نکنت. تئو که اے کارانَ کنئے، بِلّ که سجّهێن دنیا ترا بگندیت.»
[5] چیا که براتان هم په آییا باور نێست‌اَت.
[6] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «اَنگت آ وهد په من نرَستگ، بله په شما هر وهد شَرّ اِنت.
[7] دنیا چه شما نپْرتَ نکنت، بله چه من نپْرتَ کنت، چیا که من آییئے بارئوا گواهیَ دئیان که آییئے کار سِلّ و گَنده اَنت.
[8] شما په اے اییدا برئوێت، من انّون اے اییدا نئیایان، چیا که منی وهد اَنگت نرَستگ.»
[9] ایسّایا اے هبر گۆن آیان گوَشت و جَلیلا مَنت.
[10] ایسّائے برات که په اییدا اورْشَلیما شتنت، رندا آییئے جند هم همۆدا شت، بله مردمانی چمدیدا نَشُت، چێرکایی شت.
[11] اییدئے رۆچان، یَهودی آییئے شۆهازا اتنت و جُست و پُرسِشَ کرت که «آ کجا اِنت؟»
[12] آییئے بارئوا مردمانی نیاما په چێرکایی بازێن گوَش و گۆے هست‌اَت، لهتێن گوَشگا اَت: «آ شَرّێن مردے.» دگه لهتێن گوَشگا اَت: «مردمانَ رێپێنیت و گُمراهَ کنت.»
[13] بله چه یَهودیانی تُرسا، کَسّێا سرزاهرا هچّ نگوَشت.
[14] اییدئے نیامی رۆچان، ایسّا مزنێن پرستشگاها شت و درس و سَبک دئیگا گُلاێش بوت.
[15] یَهودیان گۆن هئیرتے گوَشت: «اے مردا نئوانتگ، اینچک زانتکاری چه کجا آورتگی؟»
[16] ایسّایا آیانی پَسّئوا درّاێنت: «اے چیزّان که من سَبکَ دئیان منی نه‌اَنت، چه منی رَه دئیۆکئے نێمگا اَنت.
[17] هرکَس که بلۆٹیت هُدائے واهگان سَرجم بکنت، زانت که منی سَبک هُدائیگ اَنت یا من چه وت هبرَ کنان.
[18] هرکَس که وتسر هبرَ کنت، په وتی مزنیئے پێش دارگا هبرَ کنت. بله آ کَس که وتی رَه دئیۆکئے شان و شئوکتئے لۆٹۆکَ بیت، تچکێن مردمے و آییا ناراستی نێست.
[19] زانا، موسّایا شَریَت شمارا ندات، هما شَریَت که چه شما کَسّ آییئے سرا کار نکنگا اِنت؟ په چے لۆٹێت منا بکُشێت؟»
[20] مردمان گوَشت: «ترا جِنّ پِر اِنت، کئے ترا کُشیت؟»
[21] ایسّایا آیانی پَسّئوا گوَشت: «من تهنا یک کارے کرتگ و شما سجّهێن چۆ هَبَکّه و هئیران منتگێت.
[22] موسّایا چُکّانی سُنّت کنگ شمارا دات، هرچُنت که اے کار چه موسّایا بُنگێج نبوتگ‌اَت و چه کئومئے پت و پیرێنان اَت و شما شَبَّتئے رۆچا، وتی مردێن‌چُکّان سُنّتَ کنێت.
[23] نون اگن په موسّائے شَریَتئے نپرۆشگا شما شَبَّتئے رۆچا مردێن‌چُکّان سُنّتَ کنێت، چیا منی سرا زهر گپتگێت، که شَبَّتئے رۆچا یک مردمے په سَرجمی دْرهبکشی‌اُن کرتگ؟
[24] زاهرا مچارێت و شئور مبُرّێت، وتی هُکم و شئوران په اِنساپ بکنێت.»
[25] گڑا اورْشَلیمئے لهتێن مردم گوَشگا اَت: «اے هما نه‌اِنت که آییئے کُشگئے رندا اَنت؟
[26] بچارێت، تچکاتچک و سرزاهرا هبر کنگا اِنت و آییا هچَّ نگوَشنت، بارێن راجئے سرۆک دلجم بوتگ‌اَنت که اے هما واده داتگێن مَسیه اِنت؟
[27] ما زانێن که اے مرد چه کجام هَند و دَمگا اِنت، بله وهدے مَسیه جاهَ جنت، هچکَسَ نزانت آ چه کجا کئیت.»
[28] پمێشکا، وهدے ایسّایا مزنێن پرستشگاهئے تها سَبکَ دات، گۆن بُرزێن تئوارے گوَشتی: «شما منا پَجّاهَ کارێت و زانێت که چه کجا آن، بله من وتسر نئیاتکگان، منی رَه دئیۆک هما راستێن هُدا اِنت و شما آییا نزانێت.
[29] من آییا زانان، چیا که چه آییئے نێمگا آتکگان و هماییا منا راه داتگ.»
[30] همے وهدا، آیان لۆٹت ایسّایا دَزگیر بکننت، بله هچکَسا آییئے نێمگا دست نشَهارت، پرچا که اَنگت آییئے وهد نرَستگ‌اَت.
[31] بله بازێنێا آییئے سرا ایمان آورت و گوَشت: «وهدے مَسیه جاهَ جنت، چه اے مردا گێشترێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیَ کاریت؟»
[32] آ گپّ و هبر که مردمان چێرکایی ایسّائے بارئوا گوَشتنت، پَریسیان اِشکتنت. گڑا مزنێن دینی پێشوا و پَریسیان په ایسّائے دَزگیر کنگا، پرستشگاهئے سپاهیگ رئوان داتنت.
[33] آ وهدی ایسّایا گوَشت: «من په یک کَمُّکێن وهدێا شمئے نیاما آن و رَندا وتی رَه دئیۆکئے کِرّا رئوان.
[34] شما منی شۆهازا گردێت، بله منا ودی کرتَ نکنێت و آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنێت.»
[35] گڑا یَهودیان گۆن یکدگرا گوَشت: «کجا رئوگَ لۆٹیت که ما آییا در گێتکَ نکنێن. بارێن، هما یَهودیانی کِرّا رئوت، که یونانیانی نیاما شنگ و شانگ اَنت و یونانیان هم سَبکَ دنت؟
[36] اے هبر که آ گوَشیت: ‹شما منی شۆهازا گردێت، بله منا ودی کرتَ نکنێت› و ‹آ جاها که منَ رئوان شما آتکَ نکنێت،› آییئے اے هبرئے مکسد چی اِنت؟»
[37] اییدئے آهِری و مسترێن رۆچا، ایسّا اۆشتات و په بُرزتئواری گوَشتی: «اگن کَسے تُنّیگ اِنت، منی کِرّا بیئیت و آپ بنۆشیت.
[38] هما ڈئولا که هُدائے پاکێن کتابَ گوَشیت، هرکَس که منی سرا باور بکنت، شَهجۆانی رئوانێن زِنداپ چه آییئے درونا رُمبیت و تچانَ بیت.»
[39] اے هبر آییا هُدائے پاکێن روهئے بارئوا گوَشتنت که باید اِنت آییئے باورمندان دئیگ ببیت. بله ایسّا اَنگت په شان و شئوکت نرَستگ‌اَت، پمێشکا تنینگه پاکێن روه بَکشگ نبوتگ‌اَت.
[40] گۆن اے هبرانی اِشکنگا، لهتێن مردم گوَشگا اَت: «په دل، اے مرد هما واده داتگێن نبی اِنت.»
[41] دگه لهتێن گوَشگا اَت: «اے مَسیه اِنت.» بازێنێا چُش هم گوَشت: «مَسیه چه جَلیلا جاهَ جنت؟
[42] زانا، پاکێن کتابَ نگوَشیت که مَسیه باید اِنت چه داوودئے نَسل و پدرێچا ببیت و چه آییئے شهر، بئیت‌لَهِما، بیئیت؟»
[43] همے دابا مردمانی نیاما ناتِپاکیے کپت.
[44] لهتێنا آ دَزگیر کنگ لۆٹت، بله هچکَسا آییئے نێمگا دست نشَهارت.
[45] رَندا، پرستشگاهئے سپاهیگ پِر ترّتنت و مزنێن دینی پێشوا و پَریسیانی کِرّا آتکنت. آیان چه سپاهیگان جُست کرت: «شما چیا ایسّا گۆن وت نئیاورتگ؟»
[46] سپاهیگان گوَشت: «تان اے وهدی هچکَسا اے مردئے ڈئولا هبر نکرتگ.»
[47] پَریسیان گوَشت: «شما هم گُمراه بوتگێت؟
[48] چه کئومئے سرۆک و پَریسیان یکّێا آییئے سرا باور کرتگ؟
[49] بله اَنچش اِنت، مردمانی آ رُمب که چه شَریَتا ناسرپد اِنت، نالَت بوتگێنے.»
[50] نیکودیموسا، که وت چه پَریسیان یکّے اَت و پێشا ایسّائے کِرّا آتکگ‌اَت، گوَشت:
[51] «بارێن، شَریَت مارا اِجازتَ دنت که کَسێئے هبرانی اِشکنگ و کارانی زانگا پێسر، آییا مئیاریگ بکنێن؟»
[52] آییئے پَسّئوا گوَشتِش: «تئو هم چه جَلیلئے مردمان ائے؟ وت پَٹّ و پۆل کن و بچار، هچبر نبیے چه جَلیلا جاهَ نجنت.»
[53] رَندا، آ سجّهێن وتی لۆگان شتنت.