[1] چه سَرگوَزئے اییدا شَش رۆچ پێسر، ایسّا بئیت‌اَنیایا شت که ایل‌آزَرئے لۆگ همۆدا اَت، هما ایل‌آزَر که چه مُردگان زندگ کرتگ‌اَتی.
[2] آیان، په ایسّایا شامے جۆڑ کرتگ‌اَت، مَرتایا هِزمتَ کرت و ایل‌آزَر گۆن مهمانان ایسّائے کَشا پَرزۆنَگئے سرا نِشتگ‌اَت.
[3] آ وهدی، مَریما نێم تاسێئے کِساسا، سُمبلئے گهتر و گران‌بهاێن اَتر آورت، ایسّائے پادان پِر مُشت و پاد گۆن وتی مود و مَلگۆران هُشک کرتنت. اَترئے وشّێن بۆ، آ لۆگئے هر کُنڈا تالان بوت.
[4] همے وهدا یَهودا اِسْکَریوتیا، که چه ایسّائے مریدان اَت و په همے زوتّان، ایسّایی دْرۆهگی و دژمنانی دستا دئیگی اَت، گوَشت:
[5] «پرچا اے اَتر په سێسَد دینارا بها نبوت و زرّ، گریب و نێزگاران دئیگ نبوتنت؟»
[6] آییا اے هبر په بَزّگێن مردمانی گَمواریا نگوَشت، پمێشکا گوَشتی که آ وت ایسّائے رُمبئے کلیتدار اَت و دُزّے اَت. آییا هروهد چه زَرْتورَگا چیزّے په وتَ زرت.
[7] ایسّایا گوَشت: «مَریمئے کارا کار مدارێت، آییا اے رۆگن په منی کبر کنگئے تئیاریا اێر کرتگ‌اَنت.
[8] گریب و نێزگار مُدام شمئے کِرّا هست، بله من هروهد گۆن شما گۆن نه‌آن.»
[9] چه یَهودیان بازێنێا، وهدے اِشکت که ایسّا اۆدا اِنت، تهنا ایسّائے دیدارا نئیاتکنت، ایل‌آزَرئے گِندگا هم آتکنت که زندگ بوتگ‌اَت.
[10] پمێشکا مزنێن دینی پێشوایان ایل‌آزَرئے کۆشئے شئور هم بُرِّت.
[11] چیا که آییئے سئوَبا، بازێن یَهودیے چه آیان پِر ترّتگ‌اَت و ایسّائے سرا باورمند بوتگ‌اَت.
[12] اے دگه رۆچا، مزنێن رُمبے که په اییدا آتکگ‌اَت، وهدے زانتِش ایسّا اورْشَلیمئے راها اِنت،
[13] گۆن مَچّانی سرسبزێن پیشّ و تَکان، په ایسّائے پێشوازیا در آتک. کوکّارِشَ کرت: «هوشیانا، اِسراییلئے بادشاها مبارک بات که په هُداوندئے ناما کئیت.»
[14] ایسّایا کُرّگێن هَرے در گێتک و آییا سوار بوت، اَنچش که هُدائے پاکێن کتابَ گوَشیت:
[15] «او سَهْیونئے جنک! نون متُرس. تئیی بادشاه کُرّگێن هَرێئے پُشتا نِشتگ و پێداک اِنت.»
[16] ائولا اے چیزّانی مکسد په مریدان پکّا نه‌اَت، بله رَندا که ایسّا په وتی مزنی و شئوکتا رَست، مرید یات و تْرانَگا کپتنت که اے چیزّ آییئے بارئوا نبیسگ بوتگ‌اَت و مردمان هم گۆن آییا اَنچش کرت.
[17] وهدے ایسّایا ایل‌آزَر تئوار جت و چه کَبرا زندگ در آورت، بازێنے همۆدا اَت. آیان په وتی دیستگێن و اِشکتگێنان شاهدیَ دات.
[18] آ مزنێن رُمب، په اے هاترا ایسّائے پێشوازیا آتکگ‌اَت، که اِشکتگ‌اَتِش ایسّایا اے مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی زاهر کرتگ.
[19] پَریسیان گۆن یکدگرا گوَشت: «بچارێت، ماشما هچّ نکنگا اێن، سجّهێن دنیا آییئے راها اِنت.»
[20] گۆن اے مردمان که اییدئے رۆچان په پرستشا اورْشَلیما آتکگ‌اتنت، لهتێن یونانی هم گۆن اَت.
[21] آ پیلیپُسئے کِرّا آتکنت. پیلیپُس جَلیلئے شهر بئیت‌سئیدائے مردمے اَت. گۆن آییا گوَشتِش: «واجه! ما لۆٹێن ایسّایا بگندێن.»
[22] پیلیپُس شت و اے هبری گۆن اَنْدْریاسا گوَشت. آ دوێن شتنت و ایسّااِش هال دات.
[23] ایسّایا آیانی پَسّئوا گوَشت: «آ وهد آتکگ که انسانئے چُکّ په وتی شان و شئوکتا برسیت.
[24] اَلّم بزانێت، اگن گَندُمئے دانَگ هاکئے چێرا مرئوت و ممریت، هچبر چه یک دانَگێا گێشترَ نبیت، بله اگن کَلّ ببیت بازێن دانَگے کاریت.
[25] هرکَسا که وتی زِند دۆست اِنت، آییا باهێنیت و هرکَس که اے جهانا چه وتی زِندا سرَ گوَزیت، آ وتی ساه و جانا رَکّێنیت و په نمیرانێن زِندا سرَ بیت.
[26] اگن کَسے لۆٹیت منی هِزمتا بکنت، باید اِنت منی رَندگیریا بکنت. هر جاه که من آن، منی هِزمتکار همۆدا گۆن من اِنت و اگن کَسے منی هِزمتا کنت، منی پت آییا وشنامَ کنت.
[27] «انّون منی دل بێتاهیر و جلاجۆش اِنت، چے بگوَشان؟ بارێن بگوَشان: ‹او منی پت! منا چه اے ساهتا برَکّێن›؟ نه، هبر اِش اِنت که منی آیگئے مُراد و مکسد همے وهد و دمان بوتگ.
[28] او پت! وتی ناما مزنی و شئوکت بدئے.» همے وهدا، بُرزێن تئوارے چه آسمانا رُست که گوَشتی: «شان و مزنی‌اُن داتگ و اَنگت هم دئیان.»
[29] رُمبے مردم که اۆدا اۆشتاتگ‌اَت، گۆن اے تئوارے اِشکنگا گوَشگا لگّتنت: «گْرندئے تئوار اَت،» آ دگرانَ گوَشت: «پرێشتگێا گۆن آییا گپّ کرت.»
[30] ایسّایا گوَشت: «اے تئوار، په من نه، په شمئیگی آتک.
[31] انّون اے جهانئے دادرسیئے وهد اِنت و جهانئے نالاهکێن سردار شئیتان، ڈنّا در کنگَ بیت.
[32] وهدے چه زمینا چست کنگَ بان، سجّهێن مردمان وتی نێمگا کَشّان.»
[33] ایسّایا اے هبر په هما ڈئولێن مَرکێا گوَشت که آییئے اِنتزار و ودارا اَت.
[34] مردمان درّاێنت: «شَریَتَ گوَشیت که مَسیه تان اَبد گۆن ما مانیت. گڑا تئو چۆنَ گوَشئے که ‹انسانئے چُکّ چست کنگَ بیت›؟ انسانئے اے چُکّ کئے اِنت؟»
[35] ایسّایا گوَشت: «تهنا یک گوَنڈێن وهدێا رُژنایی گۆن شما گۆن اِنت. تان وهدے که اے رُژنایی گۆن شما گۆن اِنت، گام جنان دێما برئوێت. چُش مبیت که تهارۆکی شمئے سرا بالادست ببیت و شمارا پرۆش بدنت. کَسے که تهارۆکیا راهَ رئوت، نزانت کجا رئوت.
[36] تانکه شمارا رُژنایی گۆن اِنت، رُژنئے سرا ایمان بیارێت که رُژناییئے چُکّ ببێت.» ایسّایا اے گوَشت و چه آیانی نیاما شت و چێراَندێم بوت.
[37] گۆن ایسّائے اے بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیان، اَنگت هم آیان ایمان نئیاورت،
[38] تانکه اِشئیا نبیئے هبر پوره و سَرجم ببیت، که آییا گوَشتگ‌اَت: «او هُداوند! مئے کُلئو کئیا باور کرتگ و هُداوندئے واک و کدرت په کئیا زاهر بوتگ؟»
[39] گڑا آیان باور کرت نکرت، چیا که اِشئیایا اَنگت هم گوَشتگ‌اَت:
[40] «آیانی چمّی کۆر و دلی سکّ مُهر کرتگ‌اَنت تان گۆن چمّان مگندنت، گۆن دلان سَرکِچ مئوَرنت و دێم په من پِر مترّنت، تانکه آیان دْراه بکنان.»
[41] اِشئیایا ایسّائے مزنی و شئوکت دیست، پمێشکا آییئے بارئوا اے هبری کرت.
[42] اَنگت هم یَهودیانی بازێن سرۆکان ایمان آورت. بله چه همے تُرسا که پَریسی آیان چه کَنیسَه و پرستشگاهان در مکننت، نامِشَ نگپت.
[43] چیا که آیان، انسانئے داتگێن اِزَّت و سَتا چه هُدائے داتگێن اِزَّت و سَتایا گێشتر دۆستَ بوت.
[44] گڑا ایسّایا گۆن بُرزێن تئوارے گوَشت: «هرکَس منی سرا باور بکنت، نه تهنا منی سرا، منی رَه دئیۆکئے سرا هم باورَ کنت.
[45] هرکَس منا گندیت، منی رَه دئیۆکا هم گندیت.
[46] من اے جهانئے آتکگێن رُژنایی آن، تان هرکَس که منی سرا باور بکنت، تهارۆکیا ممانیت.
[47] بله اگن کَسے منی هبران بِشکنت و آیانی سرا کار مکنت، اَنگت هم من آییئے بارئوا شئور و هُکمے نبُرّان. چیا که من په جهانئے مئیاریگ کنگا نئیاتکگان، په جهانئے رَکّێنگا آتکگان.
[48] شئور بُرّۆکے هست، تان هرکَس که منا چه وت بسِندیت و منی هبران ممَنّیت، آییا مئیاریگ بکنت. منی گوَشتگێن گپّ و هبر، جُست و پُرسئے رۆچا آییا مئیاریگَ کننت.
[49] چیا که من وتسر گپّ و هبر نکرتگ، هما پتا که منا رئوان داتگ، هُکمی کرتگ که چے بگوَشان و چۆن هبر بکنان.
[50] زانان که آییئے هُکم و پرمان، نمیرانێن زِند اِنت. اے چیزّان که منَ گوَشان، هما چیزّ اَنت که پتا منا گوَشتگ‌اَنت.»