[1] کمّے رَندترا، ایسّا په یَهودیانی یک اییدێا، اورْشَلیما شت.
[2] اورْشَلیما، یک دَروازگێئے نزّیکا، که آییا پَسئے دروازگَ گوَشنت، تَلاوگے هست‌اِنت که چه پنچ گُمبُدا جۆڑ بوتگ و آرامی زبانا آییا بئیت‌هَسْدا گوَشنت.
[3] اۆدا بازێن لَنگ، مُنڈ، کۆر و نادْراهے وپتگ‌اَت.
[5] اے مردمانی نیاما یک مردے هست‌اَت، سی و شَش سال اَت که ناجۆڑ اَت.
[6] وهدے ایسّایا آ مرد وپتگێن هالتا دیست و زانتی که چه دێریگێن وهدێا نادْراه اِنت، گوَشتی: «تئو لۆٹئے وشّ و دْراه ببئے؟»
[7] آ نادْراها گوَشت: «او واجه! وهدے آپَ رُمبیت و رئوانَ بیت، کَسے نێست که منا تلاوگا دئور بدنت. تان من وتا برسێنان، دگرے زوت‌تر کُپَّ کنت.»
[8] ایسّایا گوَشت: «پاد آ، وتی نِپادان بزور و برئو.»
[9] آ مرد دْراه بوت، وتی نِپاد و گَندلی زرتنت و راه کپت. آ رۆچ شَبَّتئے رۆچ اَت.
[10] پمێشکا یَهودی گۆن آ دْراه بوتگێن مردا گوَشگا لگّتنت: «مرۆچی شَبَّتئے رۆچ اِنت، ترا وتی گَندلانی زورگ و رئوگئے هَکّ نێست.»
[11] پَسّئوی دات: «آ مردا که منا دْراه کرت گوَشتی: ‹پاد آ، وتی گَندلان بزور و برئو.› »
[12] چه آییا جُستِش کرت: «کئیا ترا گوَشتگ: ‹وتی گَندلان بزور و برئو؟›»
[13] بله دْراه بوتگێن مردا نزانت آ کئے اَت. چیا که ایسّا مردمانی مچّیئے تها چێر و اَندێم بوتگ‌اَت.
[14] رَندا، ایسّایا آ مرد مزنێن پرستشگاها دیست و گوَشتی: «نون که دْراه بوتگئے، گناه مکن. چُش مبیت که گَنترێن بلاهے تئیی سرا بکپیت.»
[15] آ مرد شت و گۆن یَهودیان گوَشتی: «آ که منا رَکّێنتی، ایسّا اَت.»
[16] یَهودیان ایسّا آزارَ رسێنت، چیا که آییا اے ڈئولێن کار، شَبَّتئے رۆچا کرتنت.
[17] بله ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منی پت اَنگت کار کنگا اِنت، من هم کارَ کنان.»
[18] چه اے گپّان، یَهودی په آییئے کُشگا تێزاستِر بوتنت. چیا که شَبَّتئے هُکمئے پرۆشگا اَبێد، آییا هُدا هم وتی جندئے پت زانت. اے ڈئولا، وتا گۆن هُدایا برابری کرت.
[19] گڑا ایسّایا گوَشت: «باور کنێت که چُکّ وتسر هچ کارے کرتَ نکنت، پتئے کارانَ گندیت و آیانی رَندگیریا کنت. هر کارے که پتَ کنت، چُکّ هم هما کارا کنت.
[20] چیا که پتا چُکّ دۆست اِنت و هرچے که وتَ کنت، چُکّا هم سۆجَ دنت. آییا دگه مسترێن کار هم پێشَ داریت تان شما هئیران بمانێت.
[21] اَنچش که پت مُردگان زندگَ کنت و آیان زِندَ بَکشیت، چُکّ هم هرکَسا که وت زندگ کنگ بلۆٹیت، آییا زندگَ کنت.
[22] پت هچکَسێئے سرا شئور و هُکمے نبُرّیت، آییا وتی دادرسیئے سجّهێن اِهتیار چُکّئے دستا داتگ‌اَنت،
[23] تان سجّهێن مردم هما ڈئولا که پتا اِزَّتَ دئینت چُکّا هم اِزَّت بدئینت. کَسے که چُکّا بےاِزّتَ کنت، پتا هم که آییئے رَه دئیۆک اِنت بےاِزّتَ کنت.
[24] «شمارا راستێنَ گوَشان، هرکَس منی گپّان بِشکنت و منی رَه دئیۆکئے سرا ایمان بیاریت، نمیرانێن زِندئے واهندَ بیت و هچبر مئیاریگَ نبیت، بزان آ چه مَرکا رَکّتگ و نمیران بوتگ.
[25] باور کنێت، وهدے کئیت و اَنچش اِنت که آ وهد انّون بُنگێج بوتگ، مُردگ هُدائے چُکّئے تئوارا اِشکننت و هرکَس که بِشکنت پدا زندگَ بیت.
[26] چیا که هما ڈئولا که پت زِندمانئے سَرچمّگ اِنت، وتی چُکّا هم اے واک و توانی داتگ که زِندمانئے سَرچمّگ ببیت.
[27] دادرسیئے اِهتیاری آییئے دستا داتگ، چیا که انسانئے چُکّ اِنت.
[28] چه اِشیا هئیران و هَبَکّه مبێت، وهدے کئیت که سجّهێن مُردگ آییئے تئوارا اِشکننت و چه وتی کَبران درَ کایَنت، نێک‌کار په نمیرانێن زِندا رئونت و بدکار، مئیاریگ بئیگ و سَرزنشئے جاگها.
[30] «من وتسر کارے کرتَ نکنان، وتی اِشکتگێنانی سرا شئور و هُکمَ بُرّان و منی دادرسی بَرهَکّ اِنت. پرچا که وتی دلئے واهگانی سَرجم کنگئے پدا نه‌آن، وتی رَه دئیۆکئے واهگانی سَرجم کنگئے رَندا آن.
[31] اگن من وتی بارئوا وت گواهی بدئیان، منی گواهیا اِهتبار و اَرزشے نبیت.
[32] بله دگرے هست‌اِنت که منی بارئوا گواهیَ دنت و منَ زانان که آییئے گواهی منی بارئوا باز پُراِهتبار اِنت.
[33] شما وتی کاسِد یَهیائے کِرّا رئوان داتنت و آییا هم په منی راستیا گواهی دات.
[34] مردمانی گواهیا منَ نلۆٹان، په شمئے رَکّێنگا اے هبرانَ گوَشان.
[35] یَهیا، چِراگێئے ڈئولا رۆک و دْرپشان اَت، شمارا هم تان گوَنڈێن وهدێا آییئے نورئے چێرا شادمانی دۆستَ بوت.
[36] «بله منا چه یَهیایا مسترێن شاهد هست. همے کار که پتا منی دستا داتگ‌اَنت که سَرجمِش بکنان و مَنِشَ کنان وت منی شاهد اَنت که منا پتا رئوان داتگ.
[37] هما پتا که منا رئوان داتگ، هما وت منی گواه و شاهد اِنت. شما هچبر آ ندیستگ و آییئے تئوار نه‌اِشکتگ.
[38] آییئے هبران شمئے دلا جاه نێست، چیا که شما آییئے رئوان داتگێنئے سرا باورَ نکنێت.
[39] پاکێن کتابان پَٹّ و پۆلَ کنێت و وانێت، هئیالَ کنێت که آیانی تها نمیرانێن زِند هست‌اِنت، بله همے پاکێن کتاب په من گواهیَ دئینت.
[40] شما نلۆٹێت منی کِرّا بیاێت که شمارا اَبدمانێن زِند بدئیان.
[41] «من مردمانی داتگێن شان و شرپا نزوران.
[42] من شمارا جاهَ کاران و زانان که هُدائے مِهر شمئے دلا نێست‌اِنت.
[43] من په وتی پتئے ناما آتکگان و شما منا نمَنّێت، بله اگن کَسے وتسر بیئیت، آییا مَنّێت و وشّ‌آتکَ کنێت.
[44] شما چه یکدگرا مزنی و اِزَّتَ زورێت و آ اِزَّت که چه هُدائے نێمگا کئیت، آییئے شۆهازا نه‌اێت. گڑا چۆن ایمان آورتَ کنێت؟
[45] «گُمان مکنێت که من پتئے دێما شمارا مئیاریگَ کنان. دگرے، بزان هما موسّا که چه آییا اُمێتوار اێت، آ شمارا مئیاریگَ کنت.
[46] اگن شمارا په موسّایا باور بوتێن، په منۆ هم ایمانَ آورت، چیا که آییا منی بارئوا نبشتگ.
[47] بله وهدے شمارا آییئے نبشتگێنانی سرا ایمان نێست، منی هبران چۆن باورَ کنێت؟»